Acı Stories

Küçük eftalyamız bu hayata adım atıyor. Bu hikaye küçük eftalyamızın acılarla dolu geçmişinden büyük güçlü eftalya'ya dönüşünün hikayesi...

Agatha ve Ponos'un dördüncü çocuğu. Hırsın ve reddedilişin vücut bulmuş hali. 'Şeytanlar ve meleklerin arasındaki gerçek fark nedir biliyor musun?' 'Nedir?' 'Melekler insanlar ona sığınsın diye kanatlarını yukarı doğru açarken, şeytanlar ise asla iyileşmeyen yaralarını korumak için kendilerini kanatlarıyla kapatırlar.'

Herkes pes etmiş üzereyken Aras'ın sesi karanlık geceye bir yıldırım gibi düştü "Ruhumuzu özgür kılmak için bir savaşa girdik ve bu savaştan özgür olarak çıkacağız sadece inanın"

Karmaşık duygular , farklı kararlar , yalanlar yalancılar , gerçek , doğru veya yanlış . Kim haklı ki yanlış ? soru işaretleri ile dolu bir hayat sağ çıkabilirmiyiz bilmiyoruz . '' Bana neden yalan söyledin , bana beni incitmiyceni söyledin , herşeyden koruyacağını . Yalan sayılmaz korudun ama kendinden niye korumadın beni ne hakkın vardı bu kadar zarar vermene bana , hayatıma söyle ne hakkın vardı !.'' '' Haklısın .'' '' Bu kadarmı sadece haklısın he bu kadarmı .'' ...

Acı,üzüntü,korku,aşk,travma,intihar,intikam... Bu duyguların içinde kaybolmuştum.Ben Eflal.Geçen yıl annemi ve babamı kasten olan trafik kazasında kaybettim.Kaza anı hatırladığım tek şey bize çarpan arabanı içindeki kişinin yarım yüzüydü.Şuan 11. sınıfım ve 7. sınıftan beri aşık olduğum,8. sınıfta çıkma teklifi ettiğim ve abimin arkadaşının kardeşi olan Göktuğ ile aynı sınıftaydım.

Kimsenin hayatından kimseye tavsiye çıkmaz. Hayatın bir tanımı yoktur.O, yaşanır ve kaybedilir.

koparılan bir papatyanın günden güne solmasının hikayesi...

Ask ugruna yitip giden hayatlar. Bu aksar guzel duygular nasil bu kadar yıkıcı ve acimasiz olur ? Her zaman bir taraf fazla sever. Sevmeyen taraf bunu anladigında ne yapsada geri gelecegini bildigi icin hep seviyeyi artirarak daha yıkıcı olmaya calisir. Taki sıkılana kadar

han jisung, para kazanmak için girdiği işin gerçek tarafını fark eder.

Benliğin sınırında, varlık ile hiçlik arasında yankılanan bir ses. Kimi zaman kul, kimi zaman şeytan. Bir meczubun, tanrının sessizliğiyle savaşı.

"Herkes gider bir gün ve sen sende bıraktıkları yara iziyle kalırsın."

Aynı gökyüzünün altında iki yabancıyız biz. Çokça yaralı çokça kırgın...

(kısa hikaye, tamamlandı) "Sen de mi ölüsün?"

"Ben o sofrada hiç yer almadım. Ama her lokmanın acısı boğazımda düğüm." Zerya'nın adı hiçbir aile defterinde yazmadı. O, taş duvarlar arasında fısıldanan bir sır, göz göze gelinemeyen bir geçmişti. Onu sakladılar. Unuttular. Ama kader, saklanmayı bilmez... Yıllar sonra döndüğünde, her taş onu tanıdı. Her göz ondan kaçtı. Annesinden kalan eski bir evin anahtarı, Zerya'ya sadece kapıları değil, yıllardır kilitli tutulan bir hayatı da açtı. Bir babanın adı yasak, bir annenin sessizliği yıkıcıydı. Toprak hala kan kokuyor, dudaklarda bir dua yarım kalıyor. Ve şimdi Zerya, sessizliği yırtmak, kendi hikâyesini yazmak için geri döndü. Ama bu dönüş... ya bir uyanışa, ya da büyük bir yıkıma sebep olacak. Bazen en büyük savaş, kendi adını sahiplenmektir...