JingMiri
«មនុស្សស្រីយើងមិនវៃទេ តែបើវៃរបៀបផ្សេងយើងថាមិនប្រាកដដែល ចង់សាកទេ» សម្តីមិនប៉ុន្មានទេណាស់តែភ្នែកបញ្ចេញភាពព្រានមកទាំងដុល ដល់ថ្នាក់ជុងនាងខាំមាត់សង្កត់ចិត្ត។
«ឈ្លើយ» នាងទ្រាំមិនបានលើកដៃវៃគេបឿកៗបន្ថែម តែគេនៅតែមិនស្កៀប។
«បានហើយខ្ញុំគ្រាន់តែដើរបុកមិនបានដើរសម្លាប់មនុស្សឯណា» ណាមជុនទល់អណ្ដាតនិងមាត់អត់ធន់មិនចង់បង្ករឿងជាមួយមនុស្សស្រីទេ តែនាងចេះតែឆ្គឹសគេ ទើបអត់មិនបាននឹងលើកដៃចាប់កដៃនាងទាំងសង់ខាងបញ្ឈប់មិនអោយនាងតប់ស្មាគេ ដោយបង្វែរនាងមកខាងជញ្ជាំងវិញ។
«មិន ហើយក៏លែងដៃភ្លាមទៅ» គេចាប់ផ្តើមលរមុខមកជិតៗនាង នាងគិតថាចាញ់ប្រៀបគេ ទើបញ្ជាអោយលែងដៃនាងភ្លាមៗ។
«មិនលែងចង់មិចវិញ ស្រីឆ្នាស់»
«មិនលែងមែនទេ នេះនែក!!» គិតថានាងអស់ផ្លូវមែន សុំទោសស្គាល់ "ជុង គីមជីង" តិចពេកហើយ។
«នាង!!!!!!» យកដៃក្តោបកូនប្រុសស្វ័យប្រវត្តិ ឧទានឡើងយ៉ាង