Aingel Stories

အရိုင်းစံပယ်(သို့မဟုတ်)မောင့်မယားငယ် Own Creation By Ai Ngel မြောက်လေသွေးကဆော်ဩတော့ လက်ပန်တွေပွင့်ကြပြန်ပြီပေါ့။ ဒီလိုအချိန် ဒီလိုနေရာမှာရှိနေခဲ့ပေမဲ့ ယခင်အခါများကဲ့သို့ ပျော်ဖို့မကောင်းတော့။ အိမ်အပြန်မှာဆည်းကြိုမဲ့သူမရှိတဲ့ ခရီးဟာ အလွန်အမင်းခြောက်ကပ်လို့နေပါတယ်။ ဒီကနေ့မှာ ကျွန်တော့်အသက် ၂၃ နှစ်ပြည့်ပါတယ်။ တစ်ရာသီပြောင်းလို့ တစ်ဆောင်းသစ်ပြန်တော့လဲ ယခင်နှစ်များနည်းတူ အထီးကျန်ရဆဲ။

"နားနဲ့မနာ ဖဝါးနဲ့နာတော်မူပါ။ ချစ်သဒ္ဒါ မေတ္တာထားပြီး ယဉ်ကျေးစွာ ပြောရရင်... အိကို မောင့်ဘက်ကစပြီး ချစ်မိနေပါပြီ။" ကေသီ "တစ်လောကလုံး မိုးရွာနေပါစေဦး... မက‌ မောင့်အတွက် အမြဲတမ်း ထီးတစ်လက် ဖြစ်ပေးချင်သူပါ။" ဘေဘီ "နားနဲ႔မနာ ဖဝါးနဲ႔နာေတာ္မူပါ။ ခ်စ္သဒၵါ ေမတၱာထားၿပီး ယဥ္ေက်းစြာ ေျပာရရင္... အိကို ေမာင့္ဘက္ကစၿပီး ခ်စ္မိေနပါၿပီ။" ေကသီ "တစ္ေလာကလုံး မိုး႐ြာေနပါေစဦး... မက‌ ေမာင့္အတြက္ အၿမဲတမ္း ထီးတစ္လက္ ျဖစ္ေပးခ်င္သူပါ။" ေဘဘီ

"နဂိုကပင် အနေအေးသော လူကြီးဆိုတော့ ထိုမျှသာ ရှိမည်ပေါ့။ ကျနော်က လူရိုးလေးများကို အလွန်သဘောကျသည်။" ချစ်လွန်းငယ် ​"ဘဝဇာတ်ကြောင်းတချို့ကို ဝတ္ထုအဖြစ် ပြန်လည်ပုံဖော် ရေးသားတည်းဖြတ်တဲ့အခါ၊ အတိတ်က ဒဏ်ရာတွေဟာ ရင်ထဲမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံနာကျင်ရပြန်ပါတယ်။" Pole Loon Cay { အိုင်ငယ် } _________________________________________ " နဂိုကပင္ အေနေအးေသာ လူႀကီးဆိုေတာ့ ထိုမွ်သာ ႐ွိမည္ေပါ့။ က်ေနာ္က လူ႐ိုးေလးမ်ားကို အလြန္သေဘာက်သည္။" ခ်စ္လြန္းငယ္ "ဘဝဇာတ္ေၾကာင္းတခ်ိဳ႕ကို ဝတၳဳအျဖစ္ ျပန္လည္ပုံေဖာ္ ေရးသားတည္းျဖတ္တဲ့အခါ၊ အတိတ္က ဒဏ္ရာေတြဟာ ရင္ထဲမွာ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ ထပ္မံနာက်င္ရျပန္ပါတယ္။" Pole Loon Cay { အိုင္ငယ္ }