Aksiyon Stories

- O kadar uzun yaşayacağımı sanmıyorum, Yankı. Bu evlilik annemin yaptığı ikinci en büyük hata ve onun tarafından yapılan her hata gibi bunun bedelini de ben ödeyeceğim. Ama bunu canımla ödeyecek olmak pek de adilmiş gibi gelmiyor, dedi monoton bir sesle. Sonrasında yerinden kalktı ve ağaçlık alana doğru yürüdü. Arkasından bakarken donmuş kalbinin bir parça buzunu yanıma bırakıp gitmişti sanki. Ve bu parçayla Arya Nil hakkında iki şeye netlik kazanmıştı. Bunlardan ilki Aryanın bildiğiydi: Tehlikede olduğunu en başından beri biliyordu. İkincisi ise Aryanın bilmediğiydi: Bu evlilik onu öldürmek için değil yaşatmak için kurgulanan basit bir tiyatroydu.

Selamlar öncelikle... Geçenlerde "Sensei!" adında bir J-drama izledim ve dedim ki: neden Hawks sensei olmasın? 😭 Gerçekten en uygun kişi o gibi geliyor bana, adam zaten aşırı yakışıklı... Aizawa da olabilir aslında ama önceliğim Hawks 👀 Yine de Aizawa için de böyle bir öğretmen-öğrenci hikayesi yazmayı düşünüyorum. Sağlıcakla kalın, umarım beğenirsiniz 🫶

İntikam, Sude'nin yüreğine işleyen tek gerçekti. Ailesi acımasız bir suikasta kurban gitmişti. Adalet susmuştu. O susmadı. Geçmişinden kalan tek bağ, çocukluk arkadaşı Ali'ydi. Ama şimdi aralarında sadece anılar değil, kan vardı. Sude, gerçeğe ulaşmak için karanlık bir örgüte katıldı. Her adımda daha çok kayboldu; kim olduğunu, neye inandığını, kimi sevdiğini sorguladı. Bu, bir kadının intikamla aşk arasında sıkışan hikâyesi. Ve unutmayın bazı yollardan geri dönüş yoktur.

DUYULMAYAN SESLER "Bir annenin duyduğu o ilk nefes, koca bir yalanla susturulabilir mi?" 2001 yılının o fırtınalı gecesinde, Karadeniz'in en köklü iki ailesi aynı hastane koridorunda karşılaştı. Bir tarafta hırsı dünyayı yakan Sisimhanlar, diğer tarafta sessiz feryatların sahibi Gökçeçınarlar... O gece bir günah işlendi. Bir annenin duyduğu çığlıklar inkar edildi, gerçekler toprağa değil, başka bir ailenin kucağına gömüldü. Yirmi Beş Yıl Sonra... Poyraz ve Efulin, kendilerine en büyük düşman belledikleri evin içinde, "bücür" ve "narin" birer evlat olarak büyüdüler. Melina ise yirmi beş yıl boyunca bir deli gibi haykırdı: "Ben yavrularımın sesini duydum!" Şimdi 2026 yılındayız. Sırların duvarları çatlıyor. Kimlikler sahte, nefretler emanet. Gerçekler ortaya çıktığında, Sisimhanların o birbirine kopmaz zincirlerle bağlı 6 abisi mi kazanacak, yoksa kanın o sessiz, derin çığlığı mı? "Hoş geldin gerçek... Karadeniz'i yakmaya hazır mısın?"

Ensemdeki baskıyı hissettikce kalbim hızla atıyordu. Ensemdeki soğuklukla donup kaldım. Bu bir silah namlusuydu. Nefesim kesildi. "Yüzünü dön, Feryal Karza." Sesini tanımam saniyeler sürdü. Ama unutmamıştım. Döndüm. Çelik Demir Soykırımlı. Namlunun ucundaki eli tetikte kasıldığında biraz daha ürperiyordum. Namluyu tutan kişinin ılık nefesini ensemde hissettim. Sertçe yutkunduğumda nefesimin kesildiğini fark ettim. Namlunun baskısı arttıkça ellerim titriyor kalbim her an duracakmış gibi atıyordu. Ama bu namlu bana bir yerden tanıdık geliyordu. Çünkü bu namlunun soğukluğunu hissedip de hatırlamamak mümkün değildi. Namlunun ucundaki adam dişlerinin arasından tekrar "Yüzünü bana dön Feryal Karza!" Dediğinde şaşırmıştım. Adımı nereden biliyordu ki yoksa beni tanıyor muydu? Tabii ki tanıyordu. Yavaşça yüzümü ona döndüğümde gördüğüm yüzle yıkıldım. Bu oydu...Çelik Demir Soykırımlı. Çelik'i en son kaçtığımda görmüştüm. Bana hâlâ kızgın olmalı ki yüzündeki sert ifadesinden zerre azalma olmamıştı. Bende o da değişmiştik ama onda değişmeyen tek şey o Deniz yeşili gözleriydi. Hâlâ aynı kararlılıkla ve sertlikte bakıyordu bana. Ama bakışlarında alışık olduğum o kırgınlığı gizleme gereği duymadı. Bana sanki neden yaptın dercesine bakıyordu. Fakat istemediğim hiçbir şeyi yapmak mecburiyetinde değildim. Artık eski Feryal'i gömdüm ben. Korkak ve pasif Feryalin gitme zamanı gelmişti. Bundan sonra Feryal Karza olma vaktiydi. Madem o evlilikten kurtulmak için evlenmem veya ölmem gerekiyor pekâlâ oyunu bu kez de ben kuruyorum. Ama bir şartla kendi kurallarıma göre oynayacak ve kendi kurallarıma göre savaşacaktım. Onların anladığı tek şey buysa bende ona göre Bir cevap veririm. "Ne istiyorsunuz benden? Beni nereden tanıyorsunuz?" Diye sorduğumda tetiği alnıma yaslamıştı. Korkuyordum ama bunu gizlemem gerekiyordu. Babam

"Sanki beni hep tanıyor gibi..." "Bazen yanlış kişiye yazdığını sanırsın... ama belki de en doğru kişiye yazmışsındır." Gece 02:47'de atılan tek bir mesaj... Ve her şeyin değiştiği o an. Onu tanımıyordu. Hatta mesajı bile yanlışlıkla göndermişti. Ama o çocuk... Onu, kendisinden bile daha iyi tanıyordu. Görmeden bilen, Tanımadan anlayan, Ve en korkuncu... Hiç anlatmadığı şeyleri söyleyen biri. Bu sadece bir tesadüf müydü? Yoksa çoktan başlamış bir hikâyenin devamı mı? Bazı mesajlar silinmez. Bazı insanlar ise... hiç yabancı değildir.

Sedna 10 yaşındayken annesini ve babasını kaybede bunları yaşayan Sedna, kendine söz verir"ben hayat kurtaracagım " der 10yıl sonra Sedna artık 20 yaşındaydı okula 2 yıl geç başladıgı için artık Sedna sıtaj lara gider ve kendine verdiği sözü tutar ama takı o güne kadar Sedna hastanede yine yaptıgı gibi Timur beyin yani hocasının yanına gider . Timur beyle günlük hasta bakımlarını yaptıktan sonra Timur beyi birir ara ve hemen birlikte odaya giderler Sedna karşılaştıgı manzara karşısında şok olur çünkü sedyede yatan bir adam görür ama gördügü adam 1 hafta önce gece kulubün de gördügü adamdı.

...

Valeria, hayatı boyunca başkalarının kurduğu oyunda piyon olmayı reddetti. Ama bir gün, kendi özgürlüğü karşılığında bir imza atmak zorunda kaldı. Evlendiği adam içinse evlilik bir duygu değil, bir stratejiydi. Ta ki karısının gözlerinde meydan okuyan o ateşi görene kadar. İki inatçı ruh. İki güçlü karakter. Ve aralarında yapılan sessiz bir anlaşma. Bu oyunda kim kazanacak? Güç mü? Gurur mu? Yoksa inkâr edilen duygular mı? Çünkü bazı evlilikler aşkla değil... şartlarla başlar. Ama nasıl biteceğine kimse karar veremez.

"Her zaman parlamak...yorucu."

fantazi kitaplarımı silmemi isteyen eski sevgililerime inat işimin başındayım ve kitabın üçüncüsü yazıp onları rezil edicem nefret kusucam sevgililerle 💋🩷

Kaybettiği ailesinin izinde, ölümle dans eden gizemli bir gencin hikayesi.

Ben hayatımı zorlaştırıyordum. Hayır kimseye ihtiyacım yoktu. Yıkıldığımda kalkmasını bilirdim. "O" öğretmişti bana, küçüklüğümün anlamı, sadece 4 senede olsa hayatımı güzelleştiren adam. Belki ikimizde sağ çıkamazdık bu savaştan ama birimizin yaşayacağı kesindi. Birbirimizle uyumlu muyduk? Yoksa ateşle barut muyduk?

Bende isterdim herkes gibi süslü bir aşk hikayemin olmasını ama ben bir hikaye yaratacağım devrimden,yıkımdan. Kan akmıştı,kalbim durmuştu ruhum ölülerin yanına çoktan ulaşmıştır zaten.Geriye bir şey kalıyor intikam.Ve ben bunu yaparken yanıma üç kişi alacağım üç dost,yanımda üç erkek var sevgili değil,kurtarıcı hiç değil onlar bir duvar. İkizi için bir duvar olan arkadaşım. Çocukluğu için duvar olan diğer arkadaşım. Diğer çocukları ve kendi çocukluğunu kurtarmak için dahil olacak bir diğer arkadaşım. Bu hikayede intikam bağırmaz.İntikam plan yapar.İntikam herkesin boğazına hançeri geçirir. Bu sefer kurban yok bu sefer kurban canlarımız. Bu hikaye bir uyanışın hikayesidir bu hikaye bir devrimdir. Enkaz değil enkaz yaratacak olanım. Sesimi duyurmak için haykırmayacağım artık,sesimi duyurmam için bir fısıltım yetecek. ... Yedi kulenin altılısı olan bu kız küçükken arkadaşları işe bir sokakta alı konur.Ve bu çocuklar eğitilir zorlu koşullar altında.Zifire dahil olur,hem bir katil hem bir dövüşçü hem bir normal vatandaş olurlar. Bu itaatlar çocuklar her şeye meydan okursa ne olur? İtaatkar çocuklar neden böyle bir anda aykırı olmuşlar bir çocuk için mi? Herkesin bilmedi şeyler vardı o ölen sadece o değildi hepsiydi. Kalp durduktan sonra beyin çalışmaya devam edermiş...beyinleri artık sadece intikam için çalışıyordu ve bunu kimse fark etmemişti. Peki neden bu intikam yıllar sonra gerçekleşmeye başlamıştı?

aşk

"Kaldır kafanı, bak aynaya; mağdurken de güzelsin, mağlupken de güzelsin." Ateş, yakabileceği her şeyi yakana dek yanar; ancak o zaman söner.

Gerçek aşk, en karanlık büyülerin gölgesinde bile parlayan bir ışık gibi yolunu bulur; büyücülük dünyasının en karanlık günlerinde bile. "Benim düşmanım senin aşkınsa ben neyi kazanacağım,Evans?" -James Fleamont Potter ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ Kurgum hem Jily hem de Çapulcuları anlatıyor,alışılmışlıktan biraz daha farklı ☆ ☆ ☆ ☆ ☆ Marauders/Hp fandom

Küçükken doğduğu hastanede karıştırılan Güneş 17 yıl sonra ailesinin gerçek olmadığını öğrenir. Gerçek ailesinde 7 abisi bir ikizi olan Güneş'in geçmişi pekte iyi değildir.Üvey ailesinden şiddet gören Güneş yeni ailesine alışabilecek mi?