Ameryka Stories

...czyli cytaty z Hetalii

Kolejne Dziwne Opowiadanie o Hetalii. W Rolach Głównych: - Alizee Bonnefoy (Ja/Autorka) - Olga (Przyjaciółka Alizee) - Francis Bonnefoy (Francja) - Alfred F. Jones (Ameryka) - Arthur Kirkland (Anglia)

*W tym ff postać Michała nie jest związana z Yt* Co jeśli przypadkowe spotkanie wcale nie było przypadkowe?

Dziwne słowa, dziwne gesty, dziwne myśli. Ludzie mają różne twarze, a tylko niektóre pokazują innym. Charlie na pozór wydaje się optymistycznym, wesołym nastolatkiem pozbawionym problemów. Cała jego paczka przyjaciół tryska energią i korzysta z życia. Definicją młodości są dla nich związki, imprezy, spotkania po szkole, pizza i głośna muzyka. Jak większość osób maskują prawdziwe uczucia, obawy czy pragnienia. Nowa uczennica liceum wydaje się odstawać od tej reguły. Nie stara się dopasować do kolorowego, pachnącego piwem i skandalami otoczenia. Ale czy jest w tym całkowicie szczera? Bo przecież nie bez powodu istnieje dwa razy więcej twarzy niż ludzi. I każdy jest na swój sposób skrzywdzony, nawet jeśli usilnie próbuje to ukryć. 2 część opowiadania pt. "Strange Boy" (fabuły nie są ze sobą ściśle powiązane)

True przeżywa swoje ostatnie lato, zanim wyjedzie na studia. Puszczą jej wszelkie hamulce i da ponieść się życiu, jakiego wcześniej nie mogła doświadczyć. Przestanie martwić się przyszłością i skupi się na teraźniejszości, pozwalając, by on był obok niej. Razem przeżyją wiele ZANIM SKOŃCZY SIĘ LATO. !!!⚠️ZAWIESZONE⚠️!!!

Mam na imię Annabeth. To znaczy miałam tak na imię 12 lat temu. Od 8 roku życia nazywam się 204, a to moja historia. Historia lepszego jutra.

wzruszająca powieść o prawdziwej miłości Alfreda i Shreka, która was rozbawi, wzruszy i nauczy bardzo ważnych morałów życiowych

Poświęcę tę rubryczkę nie do marnego zachęcenia do przeczytania, bo i tak zniknie to w gąszczu kolejnych fanficków z nieziemskim seksem wszelakich postaci we wszelakich pozycjach w motywie przewodnim, a wykorzystam na małe powiedzenie czegoś od siebie w stronę osoby, dla której ten tekst powstał, więc mam nadzieję, że to Gnoju przeczytasz. Jako że już po północy, to bezkarnie mogę Ci złożyć życzenia. Po pierwsze, oklepane - miejmy to za sobą - wszystkiego najlepszego! A teraz wracam do bycia mną, coby Cię trochę (hehehehe) pozawstydzać, nie ma tak łatwo, nawet w ten dzień! Wspomnę o tym, że przede wszystkim dziękuję za to, że jesteś i jaki jesteś. Za to, że znosisz mnie w każdy mój humor, znosisz moje wahania emocji, kiedy sam nie wiem, o co mi chodzi i nieudolnie próbuję się tłumaczyć. Dziękuję, że codziennie zapewniasz mnie na nowo o tym, że zawsze będziesz i że nie muszę się bać, że nie muszę uciekać. Dziękuję, że każdego dnia dajesz mi powody do szczęścia, że pozwalasz mi się otwierać, że pozwalasz mi zaufać i nie żałować tej decyzji. Dziękuję Ci za poświęcony czas, za wieczne użyczanie ramion i podkradania Ci jeszcze wielu innych rzeczy. Choć teoretycznie nie możemy pochwalić się zniewalającym stażem, to myślę, że on przestaje się liczyć w momencie, kiedy wiadomo, że trafiło się na swoją bratnią duszę, bo bez wątpienia, dla mnie nią jesteś. I dziękuję za Twoje poczucie humoru, przez które nieraz szczekam ze śmiechu. Dziękuję za każdy dzień, który mogę ponownie z Tobą spędzić, bo to zdecydowanie najlepszy powód, żeby zewlec tyłek z ciepłego łóżka, szukając routera, żeby tylko odczytać wiadomości od Ciebie. Cieszę się, że jesteś i cieszę się jeszcze bardziej na myśl, że potrwa to jeszcze długo. "I'm with you 'till the end of the line, pal". P.S. Za rok postaram się bardziej, bo ktoś nie poczuł się w obowiązku poinformowania mnie

Fantastyczna opowieść o młodym kryptończyku zesłanym na ziemię.

"Głuchy strzał, odbijający się echem w jego głowie sprawia, że zamiera. Czas jakby zwolnił i widzi wszystko w wyrazistszych, niż dotąd, barwach. Krew ściekająca po brodzie, jasne oczy zastygłe w przerażeniu, w niedowierzaniu, szukające ostatni raz ciepła drugiego spojrzenia, przesączająca się przez uniform krew z ogromnej rany na klatce piersiowej, a później główny bohater tej tragedii zamyka oczy, padając bez życia na obskurną podłogę. "

Opis wkrótce.

Dziesięć krótkich opowiadań, napisanych do uroczych, pocałunkowych promptów, które udało mi się znaleźć. W pierwszym rozdziale organizacyjnym możecie zgłaszać swoje propozycje! Za pisanie wezmę się zapewne po egzaminach <3 * (Obrazek autorstwa http://uminomizu.tumblr.com )

Lekki angst z uroczym zakończeniem OSTRZEŻENIE: Jeśli nie czujesz się komfortowo, czytając o kompleksach i zaburzeniach odżywiania, nie otwieraj tej opowieści (choć zapewne będziesz żałować.) Konstruktywna krytyka mile widziana ;3

Barwna opowieść o Caroline. Zwykłej nastolatce z kompleksami, problemi, przyjaciółmi i dziwną rodzinką. Z pozoru zwyczajne życie przemienia się w niezwykłą historię o przyjaźni, radości, smutku, a nawet miłości. Nie jest to zwykłe romansidło o przewidywalnym zakończeniu i banalnych schematach.

Występują tu postacie takie jak: Kanada, Niemcy, Prusy, Polska, Rosja, Grecja, Japonia, i Ameryka Have fun!

Osiemnastoletnia Lidia w młodym wieku na wakacjach poznała chłopaka który jej pomógł w ucieczce. Teraz jest znaną na całym świecie gwiazdą, promuje różne marki i zarabia grube pieniądze. Co się stanie jak spotka tego samego chłopaka po dziesięciu latach? Nie będzie już małym chłopcem z biednej rodziny tylko przystojnym i tajemniczym prezesem wielkiej firmy w Chicago. Czy rozpoznają się po tylu latach? Czy będą ze sobą?

" - PRZYCISZ TO W KOŃCU ! - krzyczała jego matka. Chłopak odłożył gitarę i wyłączył piecyk. Wyszedł z pokoju i udał się do salonu, po butelkę wody. Przeskoczył przez kanapę i wyciągnął rękę po wodę. Matka zabrała mu butelkę sprzed nosa. - Nie, albo przestaniesz się wygłupiać i dorośniesz, albo będziesz spragniony do końca życia. Chłopak przekręcił oczami i wziął kolejną butelkę z zgrzewki, i pomachał przed oczami matki. Poszedł do przedpokoju i zabrał torbę na trening. - Dorośnij ! Masz 19 lat! - Krzyknęła z kuchni. - Skąd mam wiedzieć, jak się zachowywać gdy mam 18 lat, nigdy tyle nie miałem. BUZIACZKI MAMUSIU! - Odpowiedział i wyszedł z domu. Udał się na przystanek i znowu zauważył tą dziewczynę, która zawsze gdzieś idzie o tej porze. Spojrzała na niego niepewnie, a on się uśmiechną jednym z uśmiechów na które każda dziewczyna rozpływała się, jednak ona spłoszona uciekła." Aron, to chłopak niezbyt grzeczny. Lubi łamać zasady, nie boi się nowych wyzwań. Jak każdy nastolatek dużo imprezuje. Ma jednak pewne zasady, których się trzyma, ma szacunek i granice swojego zachowania. Żadna dziewczyna nie oprze mu się. Nikogo to nie dziwi jest kapitanem szkolnej drużyny futbolu. Należy też do najprzystojniejszych chłopaków w szkole. Mimo swojego ukochanego sportu interesuje się muzyką, z czyni się z tym, że gra na gitarze. Uznaje to jako swoje hobby. Julia, to szara myszka. Zawsze stosuje się do zasad i raczej nie wychyla głowy. Ma mało przyajciół, na których może zawsze liczyć. Mało kto ją zauważa. Od małego dziecka jest zapatrzona w swojego starszego brata. Jest on dla niej dużym poparciem, oboje mają swoją pasję. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~W opowiadani mogą pojawić się przekleństwa lub sceny 18+. Bardzo proszę o ocenianie i ewentualne wskazówki do dalszych rozdziałów. O udostępnianie znajomym

Kropla deszczu i rosy, ziarenko piasku i szronu. Cztery krótkie (drabble i pół) miniaturki będące zalążkami do uniwersum Cardverse - przepełnionej magią i karcianymi symbolami krainy, w której postacie z oryginalnej Hetalii władają królestwami. Rzucimy okiem na utożsamiane z zimą Piki (Arthur i Alfred), wiosenne Karo (Francis, Lili i Vash), żyjących w wiecznym lecie Trelfów (Ivan, Erzsebet i Roderich) i na królestwo jesieni Kier (Feliciano, Ludwig i Kiku).