Anoreksja Stories

• !JEST TO MOJA PIERWSZA OPOWIEŚĆ! • Trzask. Błysk. I ja - siedząca w oknie, z słuchawkami w uszach, oglądając niesamowitą pogodę za oknem... Nazywam się Emma. Mam 17 lat i mieszkam w Sydney, ale zdecydowanie bardziej wolałabym mieszkać w jakimś malutkim miasteczku. A to.. moja historia.. • Zapraszam do czytania.

🦋Pamiętnik Anorektyczki🦋 Nie zgłaszaj proszę, i tak mi nie pomożesz Nie umiem pisać, długo się zbierałam ze by pisać ten pamiętnik ale w końcu jest .

Emilia od dziecka zmaga się z brakiem zrozumienia. Zawsze była wyśmiewana, nazywana inną. Po 18 latach, dziewczyna postawiona przed obowiązkiem podejmowania ważnych wyborów pęka. Czuje, jak sypie jej się cały świat, jednak wszelka okazywana jej pomoc okazuje się bezowocna. Opowieść powstaje na podstawie doświadczeń zarówno moich jak i moich bliskich. Na razie nie mam konkretnego zarysu, więc wszystko będzie pisane na świeżo. Może kiedyś wszystko uporządkuję.

Opowiadanie te traktuje jak formę terapii, zakończenie pewnego rozdziału mojego życia. Wszystkie zdarzenia są autentyczne, a imiona nie są przypadkowe. Może mam trochę nadziei, że kiedyś dojdzie to do osoby od, której potrzebowałam pomocy. Nie piszę tego, żeby komuś podpowiedzieć jak szybko schudnąć, jak kłamać czy opisywać zasady bycia motylkiem ruchu Pro Any. Mam ogromną nadzieję, że chociaż jedna osoba, która to przeczyta stwierdzi, że nie warto.

Mam na imię Ola i mam 17 lat i dzisiaj opowiem wam jaką cenę zapłaciłam za wymarzony rozmiar 36. Nie jest historia tylko o dietach, ale też o depresji, nerwicy i problemach normalnej nastolatki.
 Zawsze byłam osobą bardzo towarzyską i otwartą, czasami myślałam, że nawet za bardzo bezpośrednią i szczerą. Co do mojej osoby zdania były bardzo podzielone, mnie się po prostu albo uwielbia, albo nienawidzi to nie zmieniło się do dziś. Cóż w zeszłe wakacje, byłam całkowicie inna. Wszytko zmieniło się w raz z rozpoczęciem nowego etapu mojego życia- poszłam do szkoły średniej. Zawsze byłam bardzo pewna siebie, nigdy nie maiłam problemu z akceptacją samej siebie, nie przeszkadzało mi to, że musze kupować ubrania w rozmiarze XL, nie czułam parcia na codzienne strojenie się jak na pokaz mody, nie potrzebowałam pełnego makijażu, w zasadzie mój wygląd był mi obojętny. Wiedziałam, że mam poczucie humoru, że ludzie lubią spędzać ze mną czas, a ja nigdy nie miałam problemu z nawiązywaniem nowych znajomości. Zawsze w pociągu wychodziłam z inicjatywą porozmawiania z kimś obcym, żeby umilić sobie podróż. Nawet uważałam się za istotkę inteligentną, chociaż moje przekonanie nie przekładało się na wyniki w nauce. Moja pewność siebie bardzo spadła jak zaczęłam technikum. Dziwne jest to, że tak naprawdę nic drastycznego nie wydarzyło się w tym czasie, ja po prostu zaczęłam się zmieniać.

Nie znajdziesz tu porywającej historii akcji... Nie będzie też namiętnego romansu miedzy tak dobrze już nam znaną szarą myszką i liderem gangu, szkolnym bad boyem czy sławnym artysta. Co w takim razie? Nazywam się Maja. Mam wczesny stopień anoreksji i nerwicę lękową a to jest moje spojrzenie na świat, który nas otacza. keśli jesteś zainteresowany to zapraszam😘 Z góry powiem, że nie zależy mi na gwiazdkach czy komentarzach. Po prostu tłumie w sobie wiele emocji, które muszę gdzieś wyrzucić...

W tej książce opowiem wam o różnych chorobach MOJA PIERWSZA KSIĄŻKA!!!!

16 letnia Victoire jest brzydką, ale dobrą i mądrą dziewczyną. Gdy dowiaduje się, że ukochany ojciec uważa ją za obrzydliwą grubaskę, postanawia zmienić swoje życie. Wracając do domu spotyka w swoim pokoju niezwykłego mężczyznę.

Forever Lose to opowieść o dziewczynie, która walczy z anoreksją resztę dowiecie się z czasem. Zapraszam.

czasami bywa tak w życiu, że wracają starzy znajomi ,ci których chcielibyście się pozbyć na zawsze

14 letnia Blanka szczupła,wysoka,niebieskooka,blondynka nie wiedząca że nadejdzie dzień.Dzień w którym straci wiarę w siebie...

W tej książce chciałabym opowiedzieć o Depresji, o samookaleczaniu i na wielu innych sprawach które dla większości z nas są tematami TABU. Przez nie wiedzę często krzywdzimy drugiego człowieka. Mam nadzieje i bardzo bym chciała żeby dużo ludzi przeczytało to co napisze, bo chciałabym coś zmienić na tym świecie i wierzę że mi się uda. zachęcam do czytania i komentowania . Miłego czasu ;)

Taka tam codzienność :')

Życie widziane oczami nastoletniej Charlotte

Ana przyjaciółka czy wróg?

A co jeśli kiedyś... obudzę się we śnie i poznam ludzi, których nigdy nie powinnam poznać? Co jeśli opuszczę kiedyś mój pokój z gąbki i zacznę żyć normalnie? A co jeśli zakocham się w kimś na kogo pogrzeb będę zmuszona pójść? Gdyby bezdomna osoba w końcu znalazła schronienie? A gdyby anorektyczka w końcu wyzdrowiała i przestała się krzywdzić? Jeśli gej w końcu przestał być nietolerowany? W snach możemy wszystko, możemy wyglądać jak chcemy, mówić co chcemy, ŻYĆ jak chcemy. A co jeśli sen można by przenieść na jawę?

Hej mam na imię Julka.....nie jestem jedną z tych bezproblemowych osób chodź tak się wszystkim wydaję. Założyłam maskę która nie pozwala nikomu zauważyć co siedzi we mnie a jeśli wykona się taki krok to później nic nie jest takie samo Hej tu Autorka mam nadzieję że ktokolwiek to kiedykolwiek przeczyta. To moja pierwsza opowieść ale będę starać się pisać z jak najmniejszą ilością błędów. ps. mówiłam o masce prowizorycznie .....pisze to bo moja koleżanka myślała że bohaterka założyła maskę posmarowaną klejem.....XD

Wstaję - jest za jasno... Zasypiam - za ciemno... Nic nie ma smaku, a cokolwiek dotknę od razu znika... Step by step - I can't keep up, to opowieść o trudnościach, z którymi zmagać się musi piętnastoletni Jimin chorujący na depresje i przewlekle nawracające zaburzenia odżywiania. Jimin kocha swoją rodzinę, bo są to osoby, na których wie, że może polegać... Pomimo tego jedyną osobą, która wie o nim wszystko jest jego terapeuta. Jeon Jungkook (bo tak nazywa się jego terapeuta) jest wzorowy w swojej pracy, "idealny terapeuta" - to słowa, które Jungkook słyszy na co dzień. Co jednak jeśli Jungkook zhańbi codzienne komplementy i pozwoli sobie na więcej swobody?

Wiersz o pewnej dziewczynie

Drogi Michaelu, Proszę nie patrz w moją stronę. ~~~ ~~~ all rights reserved by @dimple-ashton