Arayış Stories

Bir çukurda ne kadar derine inerseniz karanlık artar, görüntü azalır, nefes kaybolur. Kendimle baş başa kaldım. Kendimi arıyorum. Olduğum kişiye yardım etmeye, onu anlamaya çalışıyorum. İnsanlarla olduğum kişi ben değilim. Bu bir arayış.

Alvin,Ayaz,Baran ve Alçin 4lü liseli bir gruptu, her zaman birbirlerini kollar savunur ve desteklerlerdi, ama onları bir gün kıstıracak olan felaket olaylardan habersizlerdi...

Bir hayat doğru yaşanabilir mi? Doğrunun ne olduğunu tam olarak ifade eden nedir kimdir? Yıllarca peşinden koştuğum bu dünyanın bir kurmaca olduğunu farketmem zaman aldı. Peki bana bunu söyleyen de doğrularıma karar veren aynı kişi miydi? Ellerimde tuttuğum sadece çaresizlik olamaz. Bunun çok ötesi daha var. Arayıp da bulamadığım benliğim hangi doğru yolumda gizli. Bulmak için ihtiyacım olan tek şey hislerim evet pekii beni o hisse götürecek olan büyük ses nedir?

Bir deneme-öykü türüdür.

Kelly ile yola çıkın...

Yeni bir bedende uyanmış olan birinin hikayesi bu!!! Kim olduğunu bilmeden gözlerini açtığı hayatta gerçek kimliğini arayan ve bunun için sonuna kadar gitmeye kararlı olan bir savaşçının geçmişine olan yolculuğuna katılıyoruz.

Her başlangıç bir farkındalıkla başlar , belki de dünyaya gözlerimizi 17 yaşında açıyoruz ...

Zaman, bir dervişin avuçlarında tuttuğu kum taneleri gibi akıp giderken, insan ruhu bu sonsuz akışın içinde kendi yankısını arar. Kimi bir şairin mısralarında, kimi eski bir taşın üstüne kazınmış yazılarda, kimi de rüzgârın bilinmez diyarlardan getirdiği fısıltılarda bulur kendini. Ama herkesin içinde, ismini koyamadığı bir özlem vardır; bazen bir baharın kokusunda, bazen bir eski anının gölgesinde saklanır. Benim hikâyem de böylesine derin bir özlemin içinde başlar. Ne başlangıcını net olarak hatırlayabiliyorum ne de bu özlemin ilk ne zaman içime düştüğünü. Ama bildiğim tek şey, içimde taşıdığım bu duygunun bir dalga gibi zaman zaman yükselip beni içine çektiği. Tıpkı eski bir şehirde kaybolmuş bir yolcu gibi, bazen tanıdık bir anıya dokunuyor, bazen ise hiç bilmediğim bir hatıranın kıyısına vuruyorum. İnsan, ruhunun derinliklerinde yolculuk yaparken, bazen kelimelerin bile anlatamayacağı duygular içinde bulur kendini. Sanki yüzyıllar öncesinden gelen bir ses, kalbinin derinliklerine fısıldıyormuş gibi... O sesi dinlemeyi öğrendiğinde, içindeki yalnızlığın bir anlam kazandığını fark edersin. İşte benim yolculuğum da böyle başladı; seslerin, sezgilerin ve zamanın ötesinden gelen fısıltıların peşinden giderek. Bu hikâye, sadece kelimelerle yazılmış bir anlatı değil. Bu, ruhun bir arayışıdır. Kimi zaman suskunluğun içinde yankılanan bir çığlık, kimi zaman ise geceye karışan sessiz bir dua... Ve ben, bu satırları kaleme alırken, aslında kendi içimde bir ışık arıyorum. Eğer bu satırlarda kendinizden bir parça bulursanız, bilin ki aynı yolculuğun yolcusuyuz.