Arkadaşlık Stories

"Derin polisi ara!" Diye bağırdı Irmak. "Emir bir şey yap!"Diye bağırdı Irmak'ın karşısındaki çocuk. "Bacağım kırıldı galiba."Diye yakındı Sarp denen çocuk. "Ben arıyorum polisi."Diyerek telefonuna yöneldi Ada. "Sakince konuşabilir miyiz?"Diyerek merdivenlerden indi çekik gözlü çocuk. "İndirsene bacım şunu!"Diyerek Irmak'a bağırdı karşısındaki çocuk. "Sus geçiririm kafana!"Diyerek yükseldi Irmak. "Hepiniz susun!" Sinirle bağırdığımda sonunda herkes sesini keserken Ada'nın polisi aramak üzere olduğunu görüp elindeki telefonu aldım. "Kimse polisi aramıyor," Diyerek Ada'ya yönelik konuştum. Ardından Irmak'a dönerek elindeki vazoyu işaret ettim. "Ve kimse kimsenin kafasını kırmıyor. İndir şunu." Aklıma gelen şey ne kadar sinirimi bozsa da bulunduğumuz durumun başka bir açıklamasını düşünemiyordum. Ya gerçekten sapıklardı ve eve gizlice girmişlerdi ya da evi aynı anda kiralamıştık. Mümkünse tabii.

Diğer çocukların anneleriyle bağlarını kesemedikleri yaşlardaydılar, henüz vücutlarına en derin kesikler atıldığında. Ne kadar süreceğini, kimin dur diyeceğini veya bitip bitmeyeceğini bilmiyorlardı.Belki de onların cezası anneleri ya da babalarından gelecek bir tokat değil çok daha ağır olacaktı. Her gece düşündüler. Bunu hakedecek ne yaptık? Belki bir gün onların eline verilen umut şekerinin gerçekleşebileceğine inanmak istiyorlardı. Çünkü inanmazlarsa dayanamazlardı. İnanmazlarsa yarayı kapatamazlardı. Belki içerden kanardı ama dışarısı kabuk bağlardı. Bağlamalıydı. Ama bu şeker birinin ağzında acı tatı acımasızca bıraktı. Diğerlerinin kefaretini sadece biri en ağır şekilde ödeyecekti. Çünkü acı her daim kalanda ağırlaşırdı. Kalanda, gidende, kurtulamayanda.. Belki de geride bıraktıklarının farkında değillerdi. Yollarının kesişeceğinin, onların kurtulmak için her gece dua ettikleri Tanrı'nın cezayı başkası ile sonlandıracağını henüz bilmeyecek yaştaydılar. Ama büyüdüler. O karanlık geceler hepsinin en karanlık yanlarını oluşturdu. Hepsinin yarasını en derine gömüp tüm vücuduna yaydı. Görünür kılmadı, aksine onları birer görünmez kıldı ki kimse yardım edemesin. Ölmediler yaşamaya umut etmeye hayatları ile boğuşmaya ve o umut şekeri için her gece kafalarını yastığa koymaya yine de devam ettiler. Onlar kurtuldu, yaraları içlerinde de kalsa yeni yaraların açılmasından kurtuldular. Biri kaldı. En zorda, en derinde.. Birinin hikayesi..

Klasik bir aile kurgusu. On yedi sene boyunca yetimhanede arkadaşları Su ve Zeynep ile büyüyen Ece sonunda ailesini bulur. Yeni ailesi, akrabaları ile anlaşabilecek miydi? Her şey Onun için tam bir muammaydı. Yine de her zaman yanında olacak arkadaşları onu destekleyecekti. Ece'yi bu macerada neler bekliyordu?

Ayağıma düşen insan kafası ile bilincim kapanmıştı ~~ gözlerimi yavaş yavaş açtığımda karşımda gördüğüm 4 yunan tanrısı ile her şeyi hatırladım hızla gözlerim büyüdü ve ayaklarıma baktım ayakkabılarım kandı "SİZ ŞAKAMISINIZ BUNLAR ÖZEL ÜRETİMDİ" Dedim Ordan abim "Lütfen yine bayılma" Demesine kalamadan zaten bayılmıştı

10 Yılın karanlık yaşantısı.. Bir gökkuşağı masalı "Bana güvenmek zorundasın." dedi kızın omuzlarını sıkarak, kız genç adamın yüzüne doğru sırıttı, "Ben hiçbir şeye zorunda değilim bunu bana sen öğrettin" dedi ve kollardan kurtuldu. Bu ikisinin ego savaşıydı.

umarım beğenirsiniz 🤍🌸

Beyin unuturdu. Bir şeyi hafızasından tamamen siler, onu hiç yaşanmamış sayardı. Ama kalp unutmaz, hatırlardı. Unutamazdı, yapılan küçücük bir iyiliği, dudaklarında gülümseme oluşturan bir olayı ve en çok da ruhuna dokunan değerli bir kişiyi. Kalp unutmayı çalışır, görmezden gelir kendini kandırdı. Ama hissederdi, tanıdık bir dokunuşu, bir kokuyu veya bir bakışı. İşte kalp ve beynin savaşı burada başlardı. Kimin kazanacağı hiçbir zaman bilinmezdi. Onların hikayeside tam bu noktada başlamıştı. Birbirine sevgi ve bağlılık ile bağlı olan iki ruh vardı. Bu tutkulu ve aşk dolu bedenler en uzak notaların en uyumlu nağmeleriydi. Biri hatırlamayı seçmiş diğeri unutmaya zorlanmıştı. Ama ikisininde kaderleri birbirine mühürlüydü. Akıl unutsa bile kalp hissederdi.

ÇEREZLİK KİTAP, ÇOK KISA BÖLÜMLER❗️ ••• 0543*: Teneffüste bir ara göz göze geldik. 0543*: Bu yüzden seni affettim.【𝟷𝟶:𝟻𝟽】 ••• Gelin hep beraber Sare'nin yavaş yavaş Belirsiz'ine aşık oluşuna şahitlik edelim. Hayat bu ya, belki sizin de bir Belirsiziniz vardır dışarıda bir yerde. ••• ~ Bölümler çok ama kısadır❗️ ~ Tüm hakları saklıdır ~ Kapak tasarımı: yazarın kendisi ~ Texting ~ Meyve serisi 2 ~ Tek başına okunabilir ••• Başlangıç tarihi: 『01.10.2021』 Tamamlandığı tarih: 『26.01.2026』

Ailem dediği insanları mecbur kaldığı için terk eden Alin Ahu Karan, yıllar sonra karşılarına bir asker olarak çıkar. Artık güçlü, kararlı ve her adımı hesaplıdır. Ancak geçmişin acıları ve terk edilmişliğin gölgesi hâlâ peşindedir. Ailesiyle yüzleşmek zorunda kaldığında, eski yaralar yeniden kanamaya başlar. Güç, intikam ve hayatta kalma mücadelesi... Alin'in hikayesi, korkularla ve tutkularla dolu bir yolculukta başlar.

Güçlü bir avukat olan Asalet Arslan,bir dava çıkışı saldırya uğrar.Onu görüp yardım etmeye çalışan askere izin vermez.Bu tesadüf tekrarlanmaya devam edər.Asker bir şekilde hep Asaletin karşısına çıkar. Asalet Arslan bir süre sonra bu askere bağlanmaya başlar..

Tek huzurlu uyku, tek bir mutlu iç çekişe müsade vermeyecektim. Vermeyecektim. Onlara hediye edeceğim tek şey ise; İçlerinden birisinin ölüsü olacaktı... - Bu kitapta kullanılan ifadeler hiçbir kişi veya kurumla bağlantılı değildir. Tüm hakları bana aittir ve içerisinde başka bir kurgunun reklamı yapılamaz veya hakaret içeren ifadeler kullanılamaz.

@GökkalpAkkaya.00 : sizce aşk diye bişey varmıdır @Gazel_Aksoy.8 : hayır

Yaşananlar nasıl anlatılır. Olaylar, geçmiş ve gelecekte ya da hayaller ben bunların içimde durmasını istemiyorum bu nedenle gerçeği rüyalarımla harmanlayıp aktaracağım çünkü bir yol seçemedim bu yüzden kendi yolumu açmaya karar verdim diyelim . Başlangıçtan sonsuzluğa eriştiğim ana kadar. Gerçekler, anılarım, rüyalarım .( maze of memorıes den esinlenilmiştir )

Bu iki delikanlı lisede aşık oldukları kız için yıllarca tartışmalarına rağmen (... Aşkından ölüp bitilen kızımızın bir şartı vardı. Eğer 30 yaş gününe kadar geldiğinde evlenmemişse Büyük Park'a gidip hep sallandığı o salıncağa oturacak ve yanındaki diğer boş salıncağa elinde ayçiçeği buketi ile oturan ilk müslüman adamla evlenecekti. Yalnız ikisi de müslüman değillerdi, belki de henüz. Bir kız için birden fazla ayçiçeği... Yalnız bir kalpte ancak bir sevgi barınabilir Sizler için kısa bölümlü ve akıcı bir hikaye olmasını istedim. İyi okumalarrr English: Despite arguing for years over the girl they had fallen in love with back in high school, these two young men... The girl they adored to death had one condition. If, by the time she turned 30, she was still unmarried, she would go to Grand Park, sit on the swing she always used to swing on, and marry the first Muslim man who sat on the empty swing beside her holding a bouquet of sunflowers. The only problem was that neither of them was Muslim-at least not yet. More than one bouquet of sunflowers for one girl... Yet only one love can live in a single heart. I wanted this to be a short, smooth-flowing story for you all. Enjoy reading!

simayildirim: Ben sadece akraba evliliğini sevmediğimi dile getirdim simayildirim: Evlenmeyeceğiz yani kaankaradag: Not aldım, iki ay on gün sonra görüşelim

Çocukluk hayalimin gerçekleştirmek için çıktığım bu yolda aşkı bulmak mı!? Hiç hayal etmezdim...

Hayatını deli dolu yaşayan Aynura yaşanacak talihsizlikden habersizdir. Hayatını maraton şeklinde yaşarken kapı çalar ve onu hiç bilmediği eve sürükler. Ya o evde gerçek ailesi yaşarsa?

Sadece rüzgar gülü almak isteyip satıcı sandığı bir adama yazan Güneş, yazdığı adamın tüm yazını güzelleştireceğini ve daha önce hiç yaşamadığı duyguları yaşattıracağını bilmiyordu...