Asel Stories

فەرماندەیەک لە لوتکەی سەرکەوتنیدا چارەنووس بە تەواوی رێگای دەگۆرێ لە ژیانێک کە پڕ بوو لە شانازی و سەرکەوتن بۆ ژیانێک کە جگە لە خیانەت کارێک هەڵهاتوو هیچی تر نیە ئایە لەگەڵ چارەنووس ئەسیل چ ريگایێک دەگرێتەبەر و بەرەو کوێ دەڕوا چ داهاتووێک چاوەرێیەتی؟؟ "ژیــــان رووبەرووی شتانێکت دەکاتەوە کە هەرگیز چاوەڕیی روودانیت نەدەکرد"

Don't even bother reading this unless you're part of the squad... you won't understand any of it, just believe me.

Bu benim sessiz feryadımdı, acı içinde çırpınışımdı. Sonunu bile bile girmiştim bu rulete. Son kurşun beni bulacaktı ama hepimiz yanacaktık. "Ne oldu, korktun mu küçük kız? Gerçi sormam hata, herkes korkar bu surattan." * "K-korkmadın." Çok mu imkansızdı ikimizin aynı anda yaşaması? Çok mu zordu, onunla aynı anda, aynı zamanda, aynı hayatta yaşamak?

Denora'ya hoş geldiniz, sevgili vatandaşlar. Denora'da herkes eşit doğar. En azından size söylenen budur. Burada insanlar yaşam şartlarına göre sınıflandırılır ve buna göre farklı 'yaşam bölümlerinde' yaşarlar. Çalışırsanız yükselebilir, hata yaparsanız düşebilirsiniz. Fakat dikkat edin. Çünkü Denora'da düşmek, sadece bir sayı kaybet, yer değiştirmek değildir. Bir suç işlediyseniz, birinin suçunu sakladıysanız ya da devletin uygun görmediği bir seçim yaptıysanız, Üzgünüz, Denora'lı. Artık eksilerdesiniz. Ve eksilerde yaşamak, ölüm demektir. Belki de ölümden daha kötüsü. • Ekin, 2 vatandaşı. Rüzgar, -3 vatandaşı. Asel, -3 vatandaşı. Erdem, -3 vatandaşı. Onlar suçlu mu? Yoksa sadece yanlış zamanda, yanlış yerde miydiler? "Hainler." Bir insan, sadece hayatını kurtarmak istediği için hain olur mu? Bir insan, ailesini koruduğu için suçlu sayılır mı? Bir insan, gerçeği söylediği için ölü ilan edilir mi? Denora'da olur. Çünkü Denora, kuralların insanların değil; insanların kurallara ait olduğu bir yerdir. Burada aileniz bile şüphelidir. Arkadaşınız sizi ihbar edebilir. Aileniz sizi satabilir. Büyük ödül, bir başkasının felaketi olabilir. Suçunuz, ölmeyi dilemek olabilir. Yeniden hoş geldin, Denora'lı. Artık sen de bu düzenin bir parçasısın. Umarız bize ihanet etmezsin. Çünkü Denora, hainleri asla affetmez. Ya kurallara uyacaksın. Ya da ölüler arasında yaşamayı öğreneceksin. "İnkisar"

.

"Yolun ay yıldızlı bayrağımızın ışığı ile aydınlansın, kızılcığım." Bunlar babamın son sözleriydi. Gözlerimden sicim gibi yaşlar yanağımdan aşağıya usulca akarken titreyen ellerime baktım. Ellerim kan içindeydi. Onların kanı... Anne ve babamın kanı... Bedenimi bir titreme krizi esir alırken anneme doğru eğildim. Henüz üniformalarını bile çıkartamamışlardı. İkisinin de yeşil kamuflajları kan lekeleri ile kaplıydı. "Anne," Dedim çatallı, kuru bir sesle. Ardından gözlerim babama döndü. "Baba..." Bu gerçek değildi. Gerçek olamazdı. Gerçek olmamalıydı. "Ambulansı aradım, gelecek! Beni bırakmayın, ne olur!" Annem, son kalan gücü ile zorlukla elimi tuttu. "Kızım..." Acı çekerek döküldü bu kelime onun dudaklarından. "Biz... Biz seni çok seviyoruz... Unutma..." Başımı annemin göğsüne yasladım ve hıçkırıklarımı serbest bıraktım. "Anne, baba... ben sizsiz yapamam. Yaşayamam..." Hıçkırıklarım artarken annemin nabzı yavaşlıyordu. "Vatan için can feda. Bu... Bu ölüm değil, kızılcığım. Bu şereftir." Onlar benim annemle babamdı. Benim savaşçı ailemdi. Türk Askerleri'ydi. Ailemi benden alan o kansızlardan nefret ettim. Beni on iki yaşımda kimsesiz bırakan o hainlerden nefret ettim. Sen kimsesiz değilsin, Asel. Diye bağırdı içimden bir ses. Ailen bu aziz vatan için şehit oldu. Göklerde süzülen Al Bayrak, onların kanıyla bugün yeniden yıkandı. Tıpkı bu topraklar için şehit düşen her asker gibi. Sen kimsesiz değilsin Asel, şehitler kimsesiz değildir. Şehitler kimsesiz değildir. Vatan kimsesiz değildir. Ben kimsesiz değildim. Şehit kanına bulanan Al Bayrak benimleydi. Anne ve babamın uğruna şehit olduğu bu aziz vatan benimleydi. Çöktüğüm yerden kalktığımda elime odamda, yatağımın baş ucunda asılı olan Türk Bayrağı'nı aldım. Evimizin balkonuna çıktım. Gözlerimden akan yaşlara rağmen o bayrağı gururla ba