Asker Stories

Üç ay. Bir canavar. Tek şans. Basit bir görevim var. Üç ay içinde, Prometheus Programının en tehlikeli deneklerinden birisini eğiterek insana dönüştürmek ve Savunma Bakanlığının yapacağı etkinlikte normal bir birey olarak boy göstermesini sağlamak. Hikaye böyle başlıyor. Ama size tavsiyem; burada kimseye güvenmeyin. Çünkü anlattıklarımın doğru olduğunu... Nereden bilebilirsiniz ki?

İnsanların kanları yer yüzüne siner, gök ağlar; kanlar silinsin diye. Yeryüzüne yıldırımlar düşer, ölü insanların ahı silinir. Her bir yıldırım, binbir insanın ahı. Resitaller yapılır, kanlar akıtılır. Kaç kez kestin bileklerini? Kaç kez yok sayıldın da bu kadar kötü bir insana dönüştün? Çok canını yaktılar, ama umurlarında değil. Sen neden bu kadar çok düşünüyorsun başkasının açtığı yaraları? Kimse seni sandığın kadar düşünmüyor, sandığın gibi biri değilsin. Sen ölünce gök sana ağlamayacak, arkanda bıraktıklarına ağlayacak. Kar senin izlerini silmek için yağacak, yıldırımlar düşecek yer yüzüne çünkü insanlar senin sandığın kadar masum değil. Hepsinin alnında bir kan torbası var. O kan torbasını ancak Hephaestus yok edebilir. Halk ateşten bir katil yarattı; yüzü yanmış, kollarında zincirler ve elinde hançer. İnsanların kalbini oymaya hazır. Ona yaptıkları gibi, her insanı canice yakmaya hevesli. Onu zincire vurdukları gibi insanları zincirlemeye teşebbüs. Hephaestus, ateşler içinde yanmış; kül olmaya hazırken tekrar doğmuş insanların tanrısıdır. Hephaestus ölmez, ancak bir gün kendi ateşinde tekrar yanar; o an tekrar doğamayacak. Çünkü kendi ateşinde yanan herkes ölmeye mahkumdur.

"Elaleme yurtdışından sarı bez, çay, çikolata ne bileyim uyguna gelmiş parfüm gelir. Bize gelene bak! İthal Türk mü oluyor şimdi bu?"

canımın cananı, ömrümün baharı aşk kapımı çaldı sen çıktın karşıma...

Bazı insanlar hayatınıza bir anda girmez. Önce sesini duyarsınız, sonra yüzünü tanırsınız, bir gün fark edersiniz ki yokluğu bile göze çarpıyordur. Bir aylığına başlayan o günler; hangarların metal kokusuna, pistte yükselen uçak seslerine, üniformalara ve uzun nöbetlerin sessizliğine karıştı. Yakınlaşmakla uzak durmak, söylemekle susmak arasındaki çizgi giderek inceldi. Her şeyin bir zamanı vardı. Bir bakışın, bir karşılaşmanın, bir itirafın... Ama bazı şeylerin zamanı geldiğinde, insan hazır olsa bile dünya hazır olmazdı. Pist hâlâ aynı pistti. Uçaklar hâlâ aynı gökyüzüne yükseliyordu. Emirler hâlâ aynı ciddiyetle veriliyordu. Ama bazı şeyler, bakılan yerde değil; kör noktada değişiyordu. Bu kitapta yer alan kişi, kurum, olay, mekân ve anlatılar kurgusaldır. Gerçek kişi, kurum veya olaylarla olan benzerlikler tamamen tesadüfidir.

Aşkkk kazasıyla başlayan bir sevda :)

2yıl önce bir birini görüp de aşık olan ama bir arama sonucu ayrılan bir çiftin hikayesi

Aşkın ve Savaşın Kesiştiği Yerde, Kalpler ve Gökyüzü Yanıyor. Efe Uludağ'ın kaleminden, adrenalin dolu bir macera ve yürek burkan bir aşk hikayesi: Gökteki Gölge. Bir yanda amansız bir savaş... F-16 savaş uçaklarının gökyüzünü yırttığı, patlamaların toprağı sarstığı, ölümün kol gezdiği bir coğrafya. Vatan sevgisiyle dolu, gözü pek pilotlar ve cephe gerisinde cansiperane çalışan sağlık ekipleri. Diğer yanda filizlenen imkansız bir aşk... Savaşın göbeğinde, iki yaralı ruh: Yüzbaşı Kaan ve Doktor Esra. Kaan, gökyüzünün efendisi, Esra ise savaşın masum kurbanlarının şifacısı. Kaderleri, savaşın karanlığında kesişir. Kalpler ve gökyüzü yanarken... Kaan, vatanını ve sevdiği kadını korumak için gökyüzünde amansızca savaşırken; Esra, cephe gerisinde ölümle dans ederken sevgilisinin geri dönmesini bekler. Aşkları, savaşın yıkımı karşısında ne kadar güçlü kalabilir? Gökteki Gölge, sadece bir savaş hikayesi değil. Vatan sevgisinin, fedakarlığın, umudun ve her şeye rağmen var olabilen aşkın hikayesi. Savaşın karanlığında bile parlayan insanlık ışığının hikayesi. Efe Uludağ'ın bu etkileyici romanı, sizi hem savaşın heyecanına hem de aşkın büyüsüne sürükleyecek.

Yirmi beş gece boyunca bir kadın, askerdeki sevgilisine ulaşamadığı saatleri mektuplara dönüştürür. Bir telefon zilinin gecikmesiyle uzayan zaman, yarım kalan konuşmalar, kıskançlık, korku ve adı konmamış bir bağ, her gece başka bir cümlede yeniden biçimlenir. Mesafe artık kilometrelerle değil; bir bildirim sesiyle, açılmayan bir mesajla ve sesin gelmesine kalan günlerle ölçülür. Yirmi Beş Gece Susuşu, beklemenin insanı yalnızca eksiltmediğini, bazen kendi kalbine daha dürüst bir yoldan geri götürdüğünü anlatan yirmi beş mektuptan oluşuyor. Çünkü bazı sesler gecikse de gelir. Bazı susuşlar, söylenmiş her şeyden daha uzun yaşar.

Siz:selam yakışıklı Siz:naber Siz:ABLAN BİN YAŞINA DA GELSE TAŞŞ TAŞŞ TAŞŞŞ Siz:çıtır gibiyim tap tazeee yaşş yaşşş yaşş 5.kurban:? Siz:¿ 5.kurban:kimsiniz? Siz:gelecekteki çocuklarının anasıyım 💅🫶🏻

Kolay değil insanın kendi düğününde terk edilmesi.Bende yaşattığı ağır travmayı atlatmam sandığımdan daha zor olmuştu.. Güvendiğin dağlara karlar yağdığında anlıyorsun aslında en önemli şeyin 'güven ve sadakat' olduğunu. Unuttum mu? Hayır. Üzülüyor muyum?Kesinlikle üzülmüyorum. Bazı şeyler yaşanmalı ve bazı acılar çekilmeliydi. O gün bütün davetliler masada sessiz sessiz ağlayan o enkaza bakıyordu. Çakılmış kalmıştım nikah masasında.

İnsanlar dünyanın devletler tarafından yönetildiğine inanıyordu. Oysa beş yüz yıldır kimsenin bilmediği bir düzen vardı. Kanla başlayan, kurallarla ayakta duran ve sırlarla korunan bir meclis... ARDELHAN. Bu isim, yalnızca o kapının ardına girenlerin bildiği bir gerçeği saklıyordu. Çünkü o kapıdan geçmek için zenginlik, güç ya da unvan yeterli değildi. Sadece kanını vermen gerekiyordu. Ben hayatım boyunca bana verilen görevi yerine getirmek için yetiştirildim. Acıyı öğrendim, susmayı öğrendim ve asla pes etmemeyi öğrendim. Fakat hiçbir eğitim, beni karşıma çıkacak gerçekle hazırlayamazdı. Çünkü bazı sırlar öğrenilmek için değil, insanı değiştirmek için saklanırdı. Ve bazı aşklar... Beş yüz yıllık bir düzeni bile yıkmaya yeterdi. ARDELHAN, kanla yazılmış kuralların, yasakların ve imkânsız görünen bir aşkın hikâyesidir.

"Sessiz geliriz, iz bırakırız." Boz Siper, sadece bir isim değil; sadakatin, cesaretin ve kardeşliğin simgesidir. Biz, en zor anlarda geri adım atmayan, vatanı ve onuru için son nefesine kadar mücadele edenlerin yolundayız. Her adımımız disiplin, her kararımız kararlılık, her görevimiz bir yemindir. Karanlığın içinde görünmeden ilerler, gerektiğinde siper olur, gerektiğinde fırtına gibi eseriz. Bizim için zafer, yalnızca kazanmak değil; verilen sözü sonuna kadar tutmaktır. "Siperimiz boz, irademiz çelik. Hedefimiz daima zafer." ⚔️ BOZ SİPER

Bu hikaye Ankara'nın ayazında savrulup gidenleri anlatır. Deli dolu Asena ve onun suskun gölgesi.

Bazı insanlar hayatımızdan çıkar. Bazılarıysa sadece zamanı bekler. Kayra ve Esma, çocukluklarını aynı anıların içinde bıraktıklarını sanmışlardı. Yıllar sonra yolları hiç beklemedikleri bir yerde yeniden kesişti. Bu kez ne geçmiş eskisi gibiydi ne de onlar... Bazen tek bir karşılaşma, unutulduğu sanılan her şeyi yeniden hatırlatır. Ve bazen bütün bir hayat... Sadece bir ihtimal ile değişir.

Eli, elime değince meftunu olmuştum.

Bir mesaj... Sadece bir mesaj her şeyi değiştirebilir miydi? Derin Aksoy, öfkesine yenilip yıllardır arkadaş olduğu kişiye mesaj attığını sanarken, aslında o mesaj yanlış bir numaraya gitmişti. O numaranın sahibi ise Üsteğmen Aras Karahan'dı. Biri deli dolu, inatçı ve lafını esirgemeyen bir üniversite öğrencisi... Diğeri ise vatanı uğruna hayatını ortaya koyan sessiz ve disiplinli bir bordo bereli... Yanlış bir mesajla başlayan bu hikâye, ikisini de hiç beklemedikleri bir kaderin içine sürükleyecekti. Çünkü bazen yanlış numaralar, insanı doğru kişiye götürürdü.

Karanlığın kalbine ekilen bir intikam tohumu, sarmaşık gibi büyüyüp tüm sırları sarmalayabilir mi? ​Ailesinin ihanetiyle geçmişi çöpe atılan bir adam ve nefretin gölgesinde büyüyen asi bir kadın... Yıldıray, tehlikeli bir görevin ortasında kendi karanlığıyla yüzleşirken; Harel, o malikanenin zehirli duvarları arasında özgürlüğünü arıyor. ​Geçmişin kanlı izleri onları aynı tehlikenin tam ortasında buluşturduğunda, ikisi de henüz farkında değil: Bu sarmaşık sadece sırları değil, ikisinin ruhunu da birbirine bağlayacak. ​Kimin zehri, kimin sonu olacak?

Sıfır Noktası adı verilen bir dosya, SN Timi'ni hiç hazır olmadıkları bir operasyona sürükler. MİT'in en gizli birimlerinden biri olan SN Timi, kayıp kişiler ve iz bırakmayan bir örgütü araştırırken her şeyin planlı bir sistem olduğunu fark eder. Ancak dosya eksiktir, cevaplar gizlidir ve hiçbir şey göründüğü gibi değildir. Her adımda onları izleyen bir gölge vardır... Ve bu gölge, düşündüklerinden çok daha yakındır. Güvenin olmadığı bir sistemde, yanlış kişi düşman değilse... gerçek düşman kimdir? Aşk,entrika,gizem ve sorgulayıcılık gücü bakımından zengin bu hikayeyi okuma da başarılar..

Yaptıklarımız her zaman doğru olmak zorunda mı? Bazen aldığımız kararlar bizi yanılttığı gibi şoka da sokamaz mı? Güz, hayatında ilk defa birisine mesaj atarken kararsızdı, ne ile karşılaşacağını bilmemesinden sebep gergindi de ama o mesajı atınca sanki rahatlayacak gibiydi de. Ve bir karar verdi, verdiği kararın ne getireceğini inanın ki kendi çapında düşünse de bilemiyordu. Öyle de oldu. Verdiği karar onu öyle etkiledi ki pişman olamadı da.