histórias de Askeriye

❝Eskilerin rivayeti odur ki; şafakta başlayan aşklar, ancak kanlı ayda son bulurlar.❞ . . . 🌘

Ben Hazan'dım ismim gibi soğuk bir yetimhaneye bırakılmış bir bebek. Gittiği her yere uğursuzluk getiren bir kadın. Andım olsun ki nefes aldığım her dakika, yaşadığım her süre boyunca varlığım Türk varlığına armağan olacak.

"Adım Turan." Bunu duyan Müge sevinçle kendine gelir. "Ne Turan mı? Ben bunu Türklerin tarihinde duymuştum." Turan içtenlikle gülümser. "Evet, Türklerin birleşmesi anlamını taşıyor ismim."

art arda bahçeye giren 5 siyah araba ile herkesin bakışları arabalara dönerken sanki ölüm sessizliği vardı bahçede .Sakince arabaların kapıları açıldı ayaklarını uzatıp bir bir arabadan çıktılar gözleri yavaşça bahçeyi tarayıp birbirlerini buldu,hepsi az çok tahmin ediyolardı neden buraya çağırıldıklarını ve kesinleştirmek için sanki senkronize gibi binadan içeri girdiler, bahçede olanlar kendi aralarında fısıldaşmaya başlamışlardı bile birbirlerine kim olduklarını soruyo tanıyanlar tanımayanlara anlatıyordu bildiklerini..

Hakkariye atanan bi doktorun yaşadığı sorunlar ve beraberinde gelen yenilikler

Vücudum da kuvvetli bir ağrı vardı. Sanırım bu günlerce işgence görmenin sonucuydu. Ama onlara hiçbir şey anlatamazdım. Vatanım uğruna burada canımı feda edecektim. Başka bir şansım yoktu. Gözlerimi araladım. Odanın küçük penceresinden yayılan bir ışık yüzüme vuruyor gözlerimi açmamı zorlaştırıyordu. Sonra bir ses. Umudun sesi. Her zaman olduğu gibi Gün doğarken bulmuştuk birbirimizi.

Hayatta çoğu kez darbeler almış bir askerdi Alparslan. Ve bir gün karşısına yaralarına ilaç olacak o doktor çıkar...

(Öğretmen & Asker kurgusudur.) Bu hikayede geçen örgüt, kurum ve kuruluşlar hayal ürünüdür. ***

Asker Kurgusu