histórias de Askerkurgu

Narin ve Asaf'ın dikenli aşk yolları

İNTİKAM İÇİN YAŞA! VATAN İÇİN ÖL!!!

Yıllarca aynı mahallede yaşayan ve bir birlerine düşman olan iki genç oğlan askerde tekrar karşılaşırlar. "Senin yokluğun nasıl biliyor musun papatyam? görüyorsun ama körsün. duyuyorsun ama sağırsın. yaşıyorsun ama nefes alamıyorsun. sen gidersen ben yaşayamam. eğer gidecek olursan, ya beni de götür, yada hiç gitme. benim kalbim sensin. sen olmazsan bende olmam."

Valaryn 🌙 "Bazen kaybedecek hiçbir şeyin kalmaz... ve işte o zaman her şeyini geri alırsın." Geçmişten gelen altı kurşunluk bir sessizlik... Kanla yazılmış bir isim... Ve bir anda bütün hayatı değiştiren bir yabancı. Kıta, en karanlık anında bile kaçmayı reddetti. Ama bazen kaçmak değil, savaşmak gerekir. Bazen de kalbini yeniden açmak... Peki ya sıradaki kurşun? Kime değecek... ve kimi kurtaracak?

Küçüklüğünden beri travmalarıyla baş eden Doktor Melez'in annesinin hastalığı yüzünden bir iş yeri sahibi adamla annesi için evlenmesi ve ondan şiddet görür. Bir gün kaçırılması sonucunda hayatının değişeceğinden habersiz olan Melez annesi için savaş vermeye devam eder.

Abisinin arkadaşına anonim şeklinde yazan aslı neler yaşayacak?

❝Eskilerin rivayeti odur ki; şafakta başlayan aşklar, ancak kanlı ayda son bulurlar.❞ . . . 🌘

Aslı çevresine ışık yayan doksanlarda kalmış, uzmanlık sınavına çalışan bir doktordur. Tek hedefi Nörolog olmak olan Aslı sıkı ders çalışmaktır, aynı zamanda, abisi Kaya Demirci kendisi bir askerdir. . . . . Bir gün acile, acil hasta geldiğinde Aslı'nın hayatının değişeceğinden habersizdir...

Kaybın ve pişmanlığın gölgesinde bir tim, Türkiye'nin kaderini değiştirecek büyük bir suikastı durdurmak için bir araya geliyor. Her biri geçmişinin yüküyle savaşıyor; her adımları bir ölüm kalım oyunu. Cesaret, ihanet ve gölgelerdeki sırlarla dolu bu hikâyede, kim dost, kim düşman, kim hayatta kalacak? Bilinmezliğin tam ortasında ki insanların hayatı, aşkı, intikamı... Sanrılar her zaman yanınızdadır. Bazen bir ölüm kadar yakınınızda, Belki de sadece bir nefes kadar uzağınızda...

Bir askerin kaybı, bir doktorun hayatı ve kaderin sessizce yazdığı bir karşılaşma... Aynı cenazede yolları kesişen iki yabancı, acının içinden doğan bir bağla birbirine yaklaşır. Bazen en beklenmedik anlar, en büyük başlangıçlara dönüşür.

KAPAK DEGISECEKTIR. "Sonra bir kadın gördüm...Bakışı, gülüşü, yüzünün her köşesi kendine hayran bırakıyor." Dudaklarının sol köşesi kıvrıldığında gamzesi ortaya çıktı. "Ama gözleri...öyle bir bakıyor ki, asla unutamazsın." "Bir bakışı var, o kadar soğuk ki, sanırsın mezar taşı. Donuk, soğuk ve sessiz, aynı mezarlık gibi. Ona bakarken üşüdüğünü hissediyor insan, ama sarılınca tam aksi...İçi sıcacık oluyor insanın." dedi gözlerimin içine bakarak. Gülümsedim dudaklarına doğru. "Bahsettiğin kadın soğuk, çok soğuk çevresine karşı. Aynı buz gibi. Ama sen bir de kendine karşı nasıl olduğunu öğren. Bahsettiğin kadın dışarısına karşı her ne kadar soğuksa, kendisine karşı da o kadar öfkeli ve nefret dolu. Öyle ki, cehennem gibi alev alıyor içi, ama tehlikeli alev. Her kese, başta da kenidisine zarar verecek türden..."

"Seni kimse tanımayacak. Eğer yakalanırsan, var olmamış olacaksın." diye hatırlattı Albay Arif, Efsun'a. O da gülümsedi. "Zaten gölge gibiyim, Albay. Zaten yokum." Ve helikoptere bindiğinde, artık geri dönüş ihtimali kalmamıştı.