Autentyczność hikaye

Ta piosenka to zapis momentu, w którym straciłam wolność i utknęłam w systemie, którego nie rozumiem. Napisałam ją w 30 minut, bo ból był nie do zniesienia. To rozliczenie z udawaniem 'grzecznej dziewczynki' i walka z manipulacją osób, które próbowały wyprać mi mózg. Jeśli czujesz, że utknąłeś w ciemnym tunelu - nie jesteś sam.

Nie każdy pamiętnik powstaje po to, by ktoś go przeczytał. Niektóre powstają po to, żeby nie zwariować. Między codziennością, śmiechem, zmęczeniem i emocjami, których nie da się wypowiedzieć na głos, rodzi się historia kobiety próbującej odnaleźć samą siebie. To historia kobiety, która każdego dnia walczy bardziej z własnymi myślami niż z rzeczywistością. Jedni znajdą tutaj śmiech. Inni odnajdą siebie. A niektórzy zamkną tę książkę z myślą: „Przecież ktoś właśnie opisał moje życie."

Jeśli ktokolwiek kiedyś miał fobię społeczną to zapraszam...

„Imitacje" to tom poetycki, który podejmuje temat autentyczności w świecie pełnym pozorów i presji na dopasowanie. W centrum refleksji znajduje się napięcie między pragnieniem bycia sobą a koniecznością odtwarzania cudzych oczekiwań. Motyw imitacji przewija się w różnych kontekstach: relacji międzyludzkich, duchowości, doświadczeń codzienności i obserwacji kulturowych. Wiersze eksplorują kontrasty - między sacrum a profanum, ciszą a krzykiem, miłością a jej wypaczeniem - tworząc wielowarstwowy obraz współczesnego człowieka. Tom składa się z krótkich, intensywnych utworów prozatorsko-poetyckich, zorganizowanych w cykl, który prowadzi czytelnika od intymnych wyznań („Efekt Pigmaliona", „Zapach narcyza") przez refleksje religijne („Psalm 103", „Duc in altum"), aż po obserwacje społeczne i kulturowe („W imię pokoju", „Obrońca języka"). Każdy tekst jest datowany i osadzony w konkretnym miejscu, co nadaje całości charakter dziennika poetyckiego, dokumentującego drogę autorki ku odrzuceniu imitacji. Forma wierszy jest oszczędna, bliska zapisu głosu, notatki, modlitwy lub stenogramu. Powtórzenia, pauzy i krótkie wersy nie służą estetyzacji, lecz precyzyjnemu ustawianiu napięcia. Wiersze rezygnują z ozdobności na rzecz surowości i bezpośredniości. Tomik jest ukończony w około połowie - obecnie zawiera ponad 20 utworów, a planowana finalna liczba to ok. 40-50 tekstów. Prace nad kolejnymi wierszami trwają, a głównym celem jest pogłębienie motywu autentyczności i rozwinięcie wątków społeczno-kulturowych. To zupełnie nowa propozycja. Poezja stała się dla autorki naturalnym językiem, dzięki któremu może porzucać swoje maski, warstwa po warstwie.

Historia opowiedziana w tej książce jest interpretacją słów człowieka narodzonego w 1936 roku, który jako dziecko przeżył drugą wojnę światową, a później cały okres komunizmu. Tym człowiekiem jest mój dziadek.

To jest bunt przeciwko ludziom którzy mnie skrzywdzili