helnsengl
Ay, küllerin içinden doğanı gördüğünde
Sular geri çekilecek, dağlar eğilecek önünde.
Gümüş saç, yemyeşil göz - o kadim ırkın son yankısı,
Kaybolmuş krallığın, mühürlü kapısının anahtarıdır.
Taht yıkıldı, soy silindi sandılar,
Ama kan, sessizce aktı karanlık çağlar kadar.
O doğduğunda rüzgâr yön değiştirdi,
Kurtlar uludu, zaman durdu - çünkü
Son Varis uyanmıştı.
Onunla ya dönecek krallık ışığa,
Ya da ebedi gece çökecek toprağa.
Kılıçlar kırılacak ya da yükselecek,
Kanla yazılmış kader ya silinecek ya dirilecek.
Gölgeler f ısıldar adını, düşmanlar titrer varlığında,
Çünkü o sadece bir kurt değil...
O, Gizli Mirasın kendisidir.
Ve savaş geldiğinde, dünya nefesini tutacaktır.