Historias de Bliskość

#100słów? Czy to wystarczy? Zobaczcie sami machnikowski.pisze, a Wy czytacie i oceniacie

Mama Zofii, wyprowadza się, zostawiając swoją córkę samotnie w Polsce. Mimo, iż obie planowały przeprowadzkę, Zofia z trudem odnajduje się w pustym mieszkaniu, które jeszcze niedawno tętniło życiem obu kobiet. Decyduje się ona na utrzymywanie kontaktu z mamą poprzez listy, w których opisuje jej codzienność, trudności i rozterki np. te, związane z pewną 'wiadomością' (informacje w drugim liście). P.S.:Planuję, żeby książka zawierała 7 listów :)

Jeden nadawca. Wiele listów. Jeden odbiorca.

Czemu wzięli mnie za kozła ofiarnego skoro nic im nie zrobiłam ? - pomyślała Ewa. Czemu życie jest takie trudne ? Czy jej życie odmieni się dzięki szkolnemu łobuzowi czy on tylko uprzykrzy jej życie ? Czy znajdzie się ktoś kto zaakceptuje ją taką jaka jest ? Ewa to czternastoletnia dziewczyna o niskim wzroście ( 140 ) , z którego powodu wiele ludzi jej dokucza .

Echo milczenia Mila Bernard budzi się w świecie, którego nie pamięta. Jej przeszłość została wymazana, a jedyne, co jej pozostało, to strzępy cudzych opowieści i instynkt, który podpowiada, że coś jest bardzo nie tak. Gdy próbuje odbudować własną tożsamość, trafia na mężczyznę, który wydaje się znać ją lepiej, niż powinien. Im głębiej Mila zanurza się w śledztwo dotyczące brutalnego morderstwa młodej kobiety, tym częściej granica między prawdą a manipulacją zaczyna się zacierać. Każde odkrycie rodzi nowe pytania, a cisza wokół sprawy okazuje się bardziej wymowna niż jakiekolwiek zeznania. „Echo milczenia" to opowieść o pamięci jako broni, o zaufaniu, które potrafi zabić, i o miłości, która nie zawsze jest ratunkiem. To historia, w której nie wszystkie sekrety chcą zostać odkryte - a nie każda prawda zasługuje na to, by ją usłyszeć.

Podczas okresu osiemnastek Tymon i Adam dużo imprezują. Podczas jednej z zabaw dochodzi do dziwnego, niewyjaśnionego nieporozumienia. Adam się dystansuje, co powoduje między nimi przepaść. Czy uda im się naprawić pewien pijacki wybryk? "- Nie chcę być sam nie zostawiaj mnie - bełkotał. - Tymon, nie chcę się znać - seplenił nieskładnie dalej. - Nie chcesz mnie znać? - spytał, zabierając dłonie. - Siebie, nie chcę siebie znać. Nie chcę być sam. Ale ty nie możesz. Idź sobie."

Mam dość siebie. Mam dosc życia. Mam dosc wszystkiego.. 17 letnia Olivia nie radzi sobie z przeszłością i teraźniejszością. Problemy w szkole wcale jej tego nie ułatwiają. Nie miala znajomych, póki stary przyjaciel z dzieciństwa nie przypomnial jej o swoim istnieniu.. w dość drastycznej sytuacji..

W zamierzchłej epoce beztroskiego dzieciństwa Gwiazdka zawsze była wyjątkowym wydarzeniem. Chociaż nie do końca rozumiałam sensu i celu tej szaleńczej świątecznej gorączki to i tak chętnie uczestniczyłam w tym corocznym pędzie. Za wszelką cenę starałam się być pomocną i użyteczną, ale pewnie, pomimo że nikt nie mówił tego głośno, wszystkim troszkę przeszkadzałam swoim niezmordowanym brykaniem po mieszkaniu do taktu kolędowych hitów płynących z radiowego odbiornika. Nic nie mogłam poradzić, iż te przygotowania, gwar i ogólne zamieszanie były czymś niezwykle egzotycznym oraz ekscytującym. W domu dużo mniej lub bardziej znanych krewnych, telefon stacjonarny nieustannie na przemian dzwoni albo jest zajęty, pilot od TV wciąż poza moim zasięgiem, łazienkę permanentnie okupują ciotki, kuzynki, teściowe poprawiające makijaż i uczesanie do ostatniej chwili, na około wesołe świergotanie najmłodszych, pierwsze wesołe wigilijne toasty wujków i dziadków przy suto zastawionym stole i niekontrolowanie pałętające się dookoła sierściuchy. Ach byłabym zapomniała o nieustraszonej babci, seniorce rodu, która wydając niekończące się dyspozycje oraz polecenia choć częściowo próbowała zapanować nad zbiorowym rozluźnieniem i rozpasaniem. Super sprawa widzieć rozemocjonowaną Tereskę w akcji. Podobali mi się liczni goście, hałas, wielgachny iglak oraz stosik prezentów pod nim, ale najlepsze było, że tego jednego jedynego dnia rodzice odwieszali bokserskie rękawice do szafy i uśmiechnięci składali sobie życzenia, by później zgodnie zasiąść do wspólnego posiłku z resztą familii. Nareszcie bez kłótni, wyzwisk czy awantur niestety tylko udawali szczęśliwych...

Prawdziwa historia o moim byłym partnerze i naszej relacji