Bordobereli قصص

Gezmek, gönlünce eğlenmek, kahkahalarla gülmek, hayatın tadı böyle çıkardı fakat mutluluktan anlamayan bir aileniz varsa ne paranızın bir önemi vardı nede gülüşünüzün, bir sabah uyandığımda gözümü açtığım yer odam değil bir adamın yatağıydı, hayır tabiki de tahmin ettiğiniz gibi geceden kalmamıştım babam bana unutamayacağım bir ceza vermek niyetine girmişti o an babama kızmıştım, nereden bilebilirdim bana ceza yerine hayatımın aşkını verdiğini.

KAPAK DEGISECEKTIR. "Sonra bir kadın gördüm...Bakışı, gülüşü, yüzünün her köşesi kendine hayran bırakıyor." Dudaklarının sol köşesi kıvrıldığında gamzesi ortaya çıktı. "Ama gözleri...öyle bir bakıyor ki, asla unutamazsın." "Bir bakışı var, o kadar soğuk ki, sanırsın mezar taşı. Donuk, soğuk ve sessiz, aynı mezarlık gibi. Ona bakarken üşüdüğünü hissediyor insan, ama sarılınca tam aksi...İçi sıcacık oluyor insanın." dedi gözlerimin içine bakarak. Gülümsedim dudaklarına doğru. "Bahsettiğin kadın soğuk, çok soğuk çevresine karşı. Aynı buz gibi. Ama sen bir de kendine karşı nasıl olduğunu öğren. Bahsettiğin kadın dışarısına karşı her ne kadar soğuksa, kendisine karşı da o kadar öfkeli ve nefret dolu. Öyle ki, cehennem gibi alev alıyor içi, ama tehlikeli alev. Her kese, başta da kenidisine zarar verecek türden..."

Vücudum da kuvvetli bir ağrı vardı. Sanırım bu günlerce işgence görmenin sonucuydu. Ama onlara hiçbir şey anlatamazdım. Vatanım uğruna burada canımı feda edecektim. Başka bir şansım yoktu. Gözlerimi araladım. Odanın küçük penceresinden yayılan bir ışık yüzüme vuruyor gözlerimi açmamı zorlaştırıyordu. Sonra bir ses. Umudun sesi. Her zaman olduğu gibi Gün doğarken bulmuştuk birbirimizi.

Bir adım,bir nefes,bir kefen aşk,intikam,vatan,korku,savaş ve en önemlisi kefen timi... her biri vatanı için canını vermeye hazır,kefen timi düsmanlara namıyla korku salmış,dağı taşı inletmiş.Özelliklede tek bir isim Karan,namı değer Kefen tüm düsmanlarının korkulu rüyası ve Son dakika gelismesiyle hayatına giren bir enkaz... İYİ OKUMALAR DİLEĞİYLE.

art arda bahçeye giren 5 siyah araba ile herkesin bakışları arabalara dönerken sanki ölüm sessizliği vardı bahçede .Sakince arabaların kapıları açıldı ayaklarını uzatıp bir bir arabadan çıktılar gözleri yavaşça bahçeyi tarayıp birbirlerini buldu,hepsi az çok tahmin ediyolardı neden buraya çağırıldıklarını ve kesinleştirmek için sanki senkronize gibi binadan içeri girdiler, bahçede olanlar kendi aralarında fısıldaşmaya başlamışlardı bile birbirlerine kim olduklarını soruyo tanıyanlar tanımayanlara anlatıyordu bildiklerini..

"1" İnsan doğar, yaşar ve ölür. "2" Bazı insanlar yaşarken ölür. "3" Bazıları ise başkaları yaşayabilsin diye ölür. "4" Karşımda şınav pozisyonunda olan alplerimde gözümü gezdirdim Hepsi birbirinden cesur birbirinden deli birbirinden gözü kara olan alplerim. "5" Onlar başkaları rahat nefes alsın, huzurla başlarını yastığa koysunlar diye canlarını ortaya koyanlar "Kaç oldu asker" diye gürce bağırdım "Sıfır komutanım" hepsinin gür sesi karargahı inletirken çektikleri 186'cı şınavdalardı aslında fakat her sorumda aynı cevabı almam yüzümde ufak bir tebessüme sebep oldu. Şimdi sizler bizim kim olduğumuzu merak ediyorsunuzdur. Bizler görünmeyen bilinmeyen hiç duyulmamış olanlarız Bizler ALPLERİZ ASTEĞMEN EMİN USLU TEĞMEN RÜZGAR DOĞAN TEĞMEN GALİP YILDIZ ÜSTEĞMEN HİLAL KİRMEN ÜSTEĞMEN OĞUZ SUSKUN KIDEMLİ ÜSTEĞMEN BİGE SAVAŞÇI VE BEN YÜZBAŞI ARCA ÜLGEN Bizler Alp timiyiz TSK'da bulunan en iyi ilk 3'te olan ordunun bilinen korkusuz Alpleriyiz