histórias de Boşluk

İlk yazdığım şiirim ve en uzun yazdığım şiirimdir. Bu düzenlenmiş versiyondur. İlk kitap şiirim adı da bu yüzden "İliklerin Gemisi". Hem ilk yazılan şiirden hem de bunu yazarken hissettiklerim ilikten yani en içimden geliyordu.

Arada uğrayıp içimi döküyor bir şeyler anlatıyorum. Okumak istersen buyur dostum.

felt it in my youth feel it when i'm old

bitine kadar her şeyi yazmaya çalışacağım. en başından. ilk nefesin ciğerlerime dolduğu andan ve son hücremin ölümüne kadar.

oyle karman çorman bir şey

"Öykü Türkoğlu, kendi restoranının sahibi bir şefti. Üniversiteden itibaren kendi yaşamına odaklanmaya, geçmişini yok saymaya alışmıştı ki 6 yıl sonra Meriç Soykan geri dönene kadar. Yaşanmışlıklar, yaşanamayanlar, yaşanacaklar... Öykü ve Meriç geçmişlerini aşabilecekler miydi?" "Hayat bir senfoniydi belki ama bizimki tam en güzel yerinde, o en tiz notada kırılmıştı. Şimdi yıllar sonra o 'kırık nota' yeniden masada yerini alıyordu." "Hayat ne kadar garip; aslında her şey, üzerine titrediğimiz birkaç hayalden ibaret. Kendimizi o hayallere adıyor, onların ışığında yolumuzu bulmaya çalışıyoruz. Sonra tek bir an geliyor, tüm o hayaller, umutlar, hevesler sönüp gidiyor. Amacın kaybolduğunda artık geleceğin için değil, geçmişteki o küçük anılar için yaşamaya başlıyorsun. Tam bitti dediğinde, geçmişten kurtulduğunu sandığında ise kıse döngüye geri dönüyorsun. İşte, benim bu geri dönüşüm de 6 yıl sonra duyduğum o sesle tekrar başlamıştı. İstediği gibi hayatımdan çıkıp, geri dönebileceğini sanan o tanıdık sesle." Kötü yazdıysam şimdiden kusura bakmayın, ilk defa yazıyorum. Büyük bir beklentim yok birkaç okurum olsa yeter de artar 🤍