Codzienność Stories

Każdy przechodził, bądź będzie przechodził przez okres dojrzewania, a co za tym idzie- planowanie przyszłości. Miliony pomysłów, planów na przyszłość, dążenie do celu, marzenia. Grupka nastolatków z wieloma marzeniami, codzienne problemy, radości, smutki, troski, przygody, niespodzianki... W skrócie: nastoletnie życie.

Samotność kobiety ,żony ,matki. Zjawisko tak powszechne w dzisiejszych czasach ,gdzie aby zapewnić godnie życie rodzinie trzeba rozłąki i tęsknoty .

Julia ma 15 lat ma chorobę , a mianowicie nowotwór. Chcesz zobaczyć jej codzienne życie? Przeżyć razem z nią swoją codzienność? Zapraszam do przeczytania pamiętnika Julii Dablog. Zainspirowała mnie książka Ponad Wszystko.

Życie Aurelii zmienia się całkowicie, kiedy dowiaduje się, że jej rodzice się rozwodzą. Na domiar złego dziewczyna będzie musiała przeprowadzić się wraz z mamą do Londynu, zostawiajac w Gdańsku przyjaciół i rodzinę. Ku zaskoczeniu dziewczynie bardzo odpowiada nowe życie, a niebawem pozna pewną osobę, dzięki której nic nie będzie już takie samo..

Od samego początku jej nie chciała. Nie potrafiła się do niej przekonać. Nie wyobrażała sobie, że kiedykolwiek mogłaby ją pokochać. A jednak! W momencie, gdy po raz pierwszy ją zobaczyła, wszystko się zmieniło.

☆☆"Spełniają się marzenia, zachcianki i mary I to nie są żadne czary"☆☆ Drugi autorski tomik poezji własnej, pisanej o każdej porze i w każdym miejscu, ale głównie na jeden, ukryty temat. (Pięknie proszę o nie kopiowanie okładki ani żadnych treści z tomiku, dziękuję ☆ )

Zwykła, nudna opowieść o zwykłym, nudnym chłopaku. A dokładniej Nathanielu Scott. Duża dawka niczego ze szczyptą codzienności. Bez miłości i romansów. Tylko fakty oparte na bajce.

Piszę tu o wszystkim i o niczym. Przemyślenia do poduszki albo do wróżenia z fusów herbaty.

Trzymałam swoją rękę na jego dłoni. Z kolei, on ścisnął ją mocniej. Przez chwilę trwaliśmy w ciszy, baliśmy się odezwać. Taki układ nam odpowiadał, po prostu ja i On i taniec. Nic więcej nie było potrzeba. -Od początku! - krzyknęła wychowawczyni. -C-Czemu?!- uniosły się obie klasy. -Maciek znowu pomylił układ. Maciej słuchasz Ty Mnie?! - kobieta wydarła się na całą salę. -Co?- zapytał wyrwany z zamyśleń. -Dajcie mi cierpliwości, bo tu nie wytrzymam - chwyciła się za głowę. -Niech pani policzy do dziesięciu - podpowiedziała długowłosa blondynka. -Liczyłam i do trzydziestu pięciu, ale to i tak nie pomogło. HALO?! Ustawcie się! Zamiast słuchać Panią, byli zbyt zajęci rozmawianiem i przeszkadaniem. Moja irytacja rosła z każdą minutą.

Wygląd to tylko dodatek do barwnej osobowości.

Panie, nie wierz pan, we wszystko, co w tych gazetach teraz pisują! A to ktoś jakiego ufoka widział, innemu się wilkołaki przyśniły na jawie i myślał biedak, że go chcą pozagryzać. Dawno się nie wydarzyło nic ciekawego, to i pismaki wymyślają na potęgę bzdury nowe! Co? Że rozrywka? Może i prawda, durny lud się rozerwie, uśmiechną się pod nosem co poniektórzy i dalej trza do roboty... Hm? Kto ja jestem? Ja, panie, to robię za miejscowego głupka i pijaka. Stanowię podwaliny naszej miejskiej żulerii! Że z dumą mówię? A co ma być?! Jesteśmy jedyną zdrową jednostką w tym owrzodzonym debilizmem społeczeństwie! Ja już teraz panu powiem, że to się wszystko źle skończy! Nie wywołuj dresa z osiedla, mówię panu, nie wywołuj, bo nie wiesz, czy ci kosy nie wsadzi za krzywy ryj. Oj, to się wszystko źle skończy, mówię panu!

Historia pisana w czasie przeszłym i teraźniejszym. Czasowy misz masz przedstawia chaotyczne myśli bohaterki która zmaga się z problemami codziennymi. I odnosi się do różnych chwil ze swojego życia. By znaleźć odpowiedzi na dręczące ją pytania.

„Dobrze widzi się tylko sercem. Najważniejsze jest niewidoczne dla oczu" Antoine de Saint-Exupéry - Mały Książę

Marzyłam dowiedzieć się co jest po drugiej stornie lecz czy będzie mi to dane. Będąc już u celu on stanął mi na drodze. Nie wie z kim zadarł

Podszedłem do lustra i beznamiętnie spojrzałem w nie. Wysoki, chudy chłopak. Przeraźliwie chudy. Szerokie, ale szczupłe ramiona. Zielone oczy i przede wszystkim biała skóra. - Kim jesteś? - zapytałem go raz jeszcze, ale ten patrzył tylko na mnie smutnym spojrzeniem. ↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔ Aiden to 21-letni chłopak po poważnej operacji czaszki. Po trzech latach nieświadomości w końcu wybudził się ze śpiączki. Mimo to, nie pamięta nic: ani swoich rodziców, imienia, nazwiska, czegokolwiek. Pamięta jedynie ją... wyłącznie jej zmartwione oczy, lekki uśmiech i pełne pokrzepienia słowa: - Wszystko będzie dobrze Aiden... nigdy Cię nie opuszczę. Zobaczysz. Jeszcze kiedyś będziemy razem. ↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔ Rysunek z okładki: ribkadory.tumblr.com

Historia pisana z dnia na dzień. Piętnastoletnia Hanna nie ma łatwego życia. Codzienność ją dobija szkoła dom szkoła, aż do pewnego dnia wszystko się zmieni...

To jest książka o małej Florci która przeżyła dużo rzeczy pokazując żebym się nie poddawać nawet w najtrudniejszych momentach (Na podstawie prawdziwych wydarzeń)