Codzienność Stories

Nie każdy pamiętnik powstaje po to, by ktoś go przeczytał. Niektóre powstają po to, żeby nie zwariować. Między codziennością, śmiechem, zmęczeniem i emocjami, których nie da się wypowiedzieć na głos, rodzi się historia kobiety próbującej odnaleźć samą siebie. To historia kobiety, która każdego dnia walczy bardziej z własnymi myślami niż z rzeczywistością. Jedni znajdą tutaj śmiech. Inni odnajdą siebie. A niektórzy zamkną tę książkę z myślą: „Przecież ktoś właśnie opisał moje życie."

Tak, jak w tytule - nominacje, zapowiedzi, specjale.

Panie, nie wierz pan, we wszystko, co w tych gazetach teraz pisują! A to ktoś jakiego ufoka widział, innemu się wilkołaki przyśniły na jawie i myślał biedak, że go chcą pozagryzać. Dawno się nie wydarzyło nic ciekawego, to i pismaki wymyślają na potęgę bzdury nowe! Co? Że rozrywka? Może i prawda, durny lud się rozerwie, uśmiechną się pod nosem co poniektórzy i dalej trza do roboty... Hm? Kto ja jestem? Ja, panie, to robię za miejscowego głupka i pijaka. Stanowię podwaliny naszej miejskiej żulerii! Że z dumą mówię? A co ma być?! Jesteśmy jedyną zdrową jednostką w tym owrzodzonym debilizmem społeczeństwie! Ja już teraz panu powiem, że to się wszystko źle skończy! Nie wywołuj dresa z osiedla, mówię panu, nie wywołuj, bo nie wiesz, czy ci kosy nie wsadzi za krzywy ryj. Oj, to się wszystko źle skończy, mówię panu!

Początek ciekawej Opowieści o Nastolatkach,Uczuciach i Czynach.

Miłość, która zaczęła się od kliknięcia na Vinted. Adam, zwykły chłopak z codziennością rozpisaną na notatki, przypadkiem trafia na profil pięknej i tajemniczej Marceliny. Zamiast napisać - zaczyna zamawiać u niej ubrania, by złapać jakikolwiek kontakt, by wreszcie dostać w ręce te małe etykietki z jej imieniem, adresem, kawałkiem życia. Z drobnych paczek rodzi się wielkie uczucie. Najpierw nieśmiałe, potem coraz odważniejsze - aż w końcu zmienia ich mieszkanie w teatr ciszy i światła, w którym każda półka, świeca i kawałek chleba staje się symbolem bliskości. To opowieść o dwojgu ludziach, którzy uczą się tworzyć swój własny słownik miłości: most - gdy coś łączy, zamiast dzielić, cisza - gdy milczenie nie krępuje, tylko koi, kruszonka - gdy najprostsze rzeczy dają poczucie bezpieczeństwa, westchnik - gdy jeden gest potrafi ocalić oddech.

Mój pamiętnik, znaczy moje wpisy i publikacje dotyczące mojego dnia. Mam nadzieję, że codzienna publikacja. Stworzone na podstawie formatu ZRÓB TO od @WariatkowoAg

Zacznijmy od tego, że sama nie wiem, co robię w tym momencie. Pisanie pamiętnika nie jest w moim stylu, ale podobno wychodzenie ze strefy komfortu jest bardzo ważne w samorozwoju... więc piszę. Nie sądzę bym mocno się tutaj uzewnętrzniła, ponieważ strach, który mnie ogarnia na samą myśl, że ktoś może to przeczytać, jest ogromny, chociaż w sumie ... Wątpię, by ktokolwiek odkrył ten dziennik, a jeżeli już to czytasz to znaczy, że podarowałam go z własnej, nieprzymuszonej woli, gdyż chcę byś poznał mój umysł, myśli, duszę i historię. W takim razie jedyne, co mi pozostało to zaprosić Cię do wspólnej przygody.

Pamiętam, gdy byłam jeszcze w gimnazjum, a w modę wchodziła depresja. Młodzi ludzie uwielbiali otrzymywać uwagę od osób trzecich. Młodzi ludzie dojrzewali, ich hormony dojrzewały, szukali odpowiedzi w Internecie, a jedyne co w nim się pojawiło, to choroby psychiczne. Książka "I ONLY TOLD THE MOON | moimi myślami" będzie moją formą kuracji. Pozwoli na podzielenie się moimi uczuciami, refleksjami i doświadczeniem. Będzie zbiorem wpisów o moich dziennych walkach i różnych historiach. Opowiem, jak objawiają się u mnie ataki paniki, i w jaki sposób sobie z nimi radzę. Umieszczę tu również listy, które nigdy nie zostały wysłane, jak i wiersze, napisane w późnych godzinach wieczornych.

To co czuję.

Być może życie Doktora Szczypiora wcale nie jest życiem. Być może szpital psychiatryczny, w którym ukrywa się przed żoną wcale nie jest szpitalem. Być może Ewka - pierwsza i ostatnia miłość Szczypiora nigdy nie istniała. Być może tajemnicza Chantal, na której punkcie Szczypior ma obsesję - wcale nie jest kelnerką z kawiarni »Violette«.

Noce przynosiły muzykę, wino. I obce oddechy, smaki. Nie mogła zdecydować, kiedy się zatrzymać. Żadne usta nie były idealne, za to wszystkie były obce.

Jak skończyło się moje życie zanim w ogóle zdążyło się zacząć

Trzymałam swoją rękę na jego dłoni. Z kolei, on ścisnął ją mocniej. Przez chwilę trwaliśmy w ciszy, baliśmy się odezwać. Taki układ nam odpowiadał, po prostu ja i On i taniec. Nic więcej nie było potrzeba. -Od początku! - krzyknęła wychowawczyni. -C-Czemu?!- uniosły się obie klasy. -Maciek znowu pomylił układ. Maciej słuchasz Ty Mnie?! - kobieta wydarła się na całą salę. -Co?- zapytał wyrwany z zamyśleń. -Dajcie mi cierpliwości, bo tu nie wytrzymam - chwyciła się za głowę. -Niech pani policzy do dziesięciu - podpowiedziała długowłosa blondynka. -Liczyłam i do trzydziestu pięciu, ale to i tak nie pomogło. HALO?! Ustawcie się! Zamiast słuchać Panią, byli zbyt zajęci rozmawianiem i przeszkadaniem. Moja irytacja rosła z każdą minutą.

Emilia od dziecka zmaga się z brakiem zrozumienia. Zawsze była wyśmiewana, nazywana inną. Po 18 latach, dziewczyna postawiona przed obowiązkiem podejmowania ważnych wyborów pęka. Czuje, jak sypie jej się cały świat, jednak wszelka okazywana jej pomoc okazuje się bezowocna. Opowieść powstaje na podstawie doświadczeń zarówno moich jak i moich bliskich. Na razie nie mam konkretnego zarysu, więc wszystko będzie pisane na świeżo. Może kiedyś wszystko uporządkuję.

Opowieść o nastoletniej Carmel, która zasługuje na szczęście zupełnie tak, jak każdy z nas. Próbuje zrobić wszystko, aby je uzyskać. Pokochała mrok i samotność. Jej przykład idealnie pokazuje, że najpiękniejszym uśmiechem jest ten, który wiele wycierpiał. Zmęczona światem wciąż walczy, bo wierzy że warto...

Na co dzień jest jak jest. Wstajesz, ubierasz się, żyjesz. Rutyna to przyjaciółka Twojego dnia, ale nie musisz jej akceptować. Izzy i Lizzy udowadniają, że spokojne życie wcale nie musi być nudne kiedy obok jest ktoś kto sprawia, że nawet zwyczajne chwile są wyjątkowe. Przyjaźń? Jak najbardziej! Miłość? Jak najbardziej! Tajemnica? Jak najbardziej! Zainteresowany? ...

☆☆"Spełniają się marzenia, zachcianki i mary I to nie są żadne czary"☆☆ Drugi autorski tomik poezji własnej, pisanej o każdej porze i w każdym miejscu, ale głównie na jeden, ukryty temat. (Pięknie proszę o nie kopiowanie okładki ani żadnych treści z tomiku, dziękuję ☆ )

Podszedłem do lustra i beznamiętnie spojrzałem w nie. Wysoki, chudy chłopak. Przeraźliwie chudy. Szerokie, ale szczupłe ramiona. Zielone oczy i przede wszystkim biała skóra. - Kim jesteś? - zapytałem go raz jeszcze, ale ten patrzył tylko na mnie smutnym spojrzeniem. ↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔ Aiden to 21-letni chłopak po poważnej operacji czaszki. Po trzech latach nieświadomości w końcu wybudził się ze śpiączki. Mimo to, nie pamięta nic: ani swoich rodziców, imienia, nazwiska, czegokolwiek. Pamięta jedynie ją... wyłącznie jej zmartwione oczy, lekki uśmiech i pełne pokrzepienia słowa: - Wszystko będzie dobrze Aiden... nigdy Cię nie opuszczę. Zobaczysz. Jeszcze kiedyś będziemy razem. ↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔↔ Rysunek z okładki: ribkadory.tumblr.com

Julia ma 15 lat ma chorobę , a mianowicie nowotwór. Chcesz zobaczyć jej codzienne życie? Przeżyć razem z nią swoją codzienność? Zapraszam do przeczytania pamiętnika Julii Dablog. Zainspirowała mnie książka Ponad Wszystko.