Historias de Codzienność

wszystkie piękne dni - to zbiór wierszy pisanych w różnych odstępach czasu, w najbardziej natchnionych poezją. 'zostań ze mną, gdy na horyzoncie wykrwawia się kolejny dzień kiedy pochłania mnie niebo i jak kartki papieru trawi mnie ogień'.

Na co dzień jest jak jest. Wstajesz, ubierasz się, żyjesz. Rutyna to przyjaciółka Twojego dnia, ale nie musisz jej akceptować. Izzy i Lizzy udowadniają, że spokojne życie wcale nie musi być nudne kiedy obok jest ktoś kto sprawia, że nawet zwyczajne chwile są wyjątkowe. Przyjaźń? Jak najbardziej! Miłość? Jak najbardziej! Tajemnica? Jak najbardziej! Zainteresowany? ...

Magiczne poezje to zbiór moich najlepszych wierszy. Mam nadzieję, że spodoba wam się to co piszę.

Moja pierwsza praca po 4 latach przerwy od pisania.

Historie, które mogły się wydarzyć w prawdziwym życiu. Nakłaniające do autorefleksji.

Życie Aurelii zmienia się całkowicie, kiedy dowiaduje się, że jej rodzice się rozwodzą. Na domiar złego dziewczyna będzie musiała przeprowadzić się wraz z mamą do Londynu, zostawiajac w Gdańsku przyjaciół i rodzinę. Ku zaskoczeniu dziewczynie bardzo odpowiada nowe życie, a niebawem pozna pewną osobę, dzięki której nic nie będzie już takie samo..

Nie każdy pamiętnik powstaje po to, by ktoś go przeczytał. Niektóre powstają po to, żeby nie zwariować. Między codziennością, śmiechem, zmęczeniem i emocjami, których nie da się wypowiedzieć na głos, rodzi się historia kobiety próbującej odnaleźć samą siebie. To historia kobiety, która każdego dnia walczy bardziej z własnymi myślami niż z rzeczywistością. Jedni znajdą tutaj śmiech. Inni odnajdą siebie. A niektórzy zamkną tę książkę z myślą: „Przecież ktoś właśnie opisał moje życie."

.

Trzymałam swoją rękę na jego dłoni. Z kolei, on ścisnął ją mocniej. Przez chwilę trwaliśmy w ciszy, baliśmy się odezwać. Taki układ nam odpowiadał, po prostu ja i On i taniec. Nic więcej nie było potrzeba. -Od początku! - krzyknęła wychowawczyni. -C-Czemu?!- uniosły się obie klasy. -Maciek znowu pomylił układ. Maciej słuchasz Ty Mnie?! - kobieta wydarła się na całą salę. -Co?- zapytał wyrwany z zamyśleń. -Dajcie mi cierpliwości, bo tu nie wytrzymam - chwyciła się za głowę. -Niech pani policzy do dziesięciu - podpowiedziała długowłosa blondynka. -Liczyłam i do trzydziestu pięciu, ale to i tak nie pomogło. HALO?! Ustawcie się! Zamiast słuchać Panią, byli zbyt zajęci rozmawianiem i przeszkadaniem. Moja irytacja rosła z każdą minutą.

Początek ciekawej Opowieści o Nastolatkach,Uczuciach i Czynach.

Od samego początku jej nie chciała. Nie potrafiła się do niej przekonać. Nie wyobrażała sobie, że kiedykolwiek mogłaby ją pokochać. A jednak! W momencie, gdy po raz pierwszy ją zobaczyła, wszystko się zmieniło.

Miłość, która zaczęła się od kliknięcia na Vinted. Adam, zwykły chłopak z codziennością rozpisaną na notatki, przypadkiem trafia na profil pięknej i tajemniczej Marceliny. Zamiast napisać - zaczyna zamawiać u niej ubrania, by złapać jakikolwiek kontakt, by wreszcie dostać w ręce te małe etykietki z jej imieniem, adresem, kawałkiem życia. Z drobnych paczek rodzi się wielkie uczucie. Najpierw nieśmiałe, potem coraz odważniejsze - aż w końcu zmienia ich mieszkanie w teatr ciszy i światła, w którym każda półka, świeca i kawałek chleba staje się symbolem bliskości. To opowieść o dwojgu ludziach, którzy uczą się tworzyć swój własny słownik miłości: most - gdy coś łączy, zamiast dzielić, cisza - gdy milczenie nie krępuje, tylko koi, kruszonka - gdy najprostsze rzeczy dają poczucie bezpieczeństwa, westchnik - gdy jeden gest potrafi ocalić oddech.

W sumie są to myśli każdego :P

Hej to ja Zencia (Czyli Zenia) opowiadam tu o moim życiu, przygodach, szkole itd. Mam 13 lat i mieszkam w małym miasteczku Gryfhamlow (czyt. Gryfhamloł) Uwielbiam jeździć konno to moja pasja i mam cztery najlepsze przyjaciółki Zeruske ( Gabrycha) Dobsztylke (Mija) Kosmosa ( Hania) oraz Kaisze (Kamila).

Bo czasem wystarczy jedno zdanie, aby zniszczyć czyjeś poczucie własnej wartości.

Zacznijmy od tego, że sama nie wiem, co robię w tym momencie. Pisanie pamiętnika nie jest w moim stylu, ale podobno wychodzenie ze strefy komfortu jest bardzo ważne w samorozwoju... więc piszę. Nie sądzę bym mocno się tutaj uzewnętrzniła, ponieważ strach, który mnie ogarnia na samą myśl, że ktoś może to przeczytać, jest ogromny, chociaż w sumie ... Wątpię, by ktokolwiek odkrył ten dziennik, a jeżeli już to czytasz to znaczy, że podarowałam go z własnej, nieprzymuszonej woli, gdyż chcę byś poznał mój umysł, myśli, duszę i historię. W takim razie jedyne, co mi pozostało to zaprosić Cię do wspólnej przygody.

Opowieści z życia wzięte.