Człowiek Stories

Być może życie Doktora Szczypiora wcale nie jest życiem. Być może szpital psychiatryczny, w którym ukrywa się przed żoną wcale nie jest szpitalem. Być może Ewka - pierwsza i ostatnia miłość Szczypiora nigdy nie istniała. Być może tajemnicza Chantal, na której punkcie Szczypior ma obsesję - wcale nie jest kelnerką z kawiarni »Violette«.

- Mam na imię Luna. Mam dwadzieścia lat, męża i dwumiesięczną córkę. Muszę znaleźć sposób, żeby do nich wrócić. Znajdę go. - Powiedziałam. - Najpierw musisz przetrwać, piękna istoto. ~ Luna Cotton zniknęła, przenosząc się do krainy elfów. Do krainy Lavantis. Poznaje tam przepowiednię, która mówi o jej rodzinie. Jednak Luna była adoptowana, a rodziców nigdy nie poznała. Teraz musi rozwikłać zagadkę, żeby nie zginąć.

Co by było gdyby koty...były...a zresztą sami przeczytajcie książkę i się dowiecie ;DD Nowy rozdział tylko w sobotę oraz czwartek! <3 Jak nie będę dodawać regularnie nowe rozdziały to mega przepraszam, ale zbyt długo nad książkami i laptopem nie mogę siedzieć. :/ Po za tym wiecie jest rok szkolny i wgl. Papa <3

Jest to spis mojego życia, mianowicie opinii, poglądów, przeżyć i doświadczeń, aby osoby czytające mogły spojrzeć na świat z innych perspektyw, być może zmienić nastawienie do życia, czy zmienić priorytety.

Spis amatorskich wierszy poświęconych czemuś z czym przychodzi mierzyć się nam na co dzień, autorstwa dość emocjonalnej gimnazjalistki.

Kiedy chłopak połykał tabletki, nie myśląc o tym, co go czeka, starzec w innym mieście próbował przypomnieć sobie swoje przezwisko z lat dziecięcych. Gdy dziewczyna znad morza próbowała wrócić do snu, który nawiedził ją tej nocy, para zakochanych szukała miejsca, by wyznać sobie miłość. Kiedy Ty czytasz ten opis, na świecie tysiące historii życia człowieka się kończy i tyle samo dopiero się zaczyna. Kiedy ja piszę te słowa, miliony osób na świecie odgrywają swą rolę w własnej powieści będącej ich codziennością. Proza życia to zbiór opowiadań o zwykłych ludziach, takich jak ty, czy ja. Znajdziesz tu szczęście, tragedię i miłość, która nie zawsze jest w stanie pokonać przeciwności losu. Zapraszamy! Widzisz błąd? Pisz do nas! Zdjęcie na okładce nie należy do nas.

Zbiór fraszek napisanych pod wpływem natchnienia poezją Jana Kochanowskiego oraz zachowań ludzkich. Dostępne także tutaj: www.facebook.com/AlekPisze

Bohaterem historii jest pisarz Aleksander oraz demon Feyson. Powieść rozpoczyna się w momencie, gdy pisarz popada w coraz większe szaleństwo spowodowane tajemniczym kobiecym głosem, który słyszy w głowie. Kiedy postanawia zgłosić się na leczenie do szpitala psychiatrycznego spotyka demona, twierdzącego, że on nie oszalał, lecz to świat został oszukany. Tego samego wieczoru zjawia się on u Aleksandra, by wyjawić mu prawdę. Okazuje się, że głos kobiety jest prawdziwy... Feyson oferuje pomoc w jej odnalezieniu. Oczywiście nie zrobi tego z dobrego serca. Jeśli uda im się tego dokonać, oni obydwoje znów będą razem a demon... przejmie panowanie w Piekle i tym samym usunie Lucyfera od władzy. Razem wyruszają z Londynu do Maroka, by dotrzeć do Bramy Piekła ukrytej pośrodku pustyni. Człowiek i demon zaczynają się poznawać i starają się porozumiewać, choć nie jest to łatwe. Podczas wędrówki obrzeżami Krainy Ciemności, natrafiają na ciemne i mroczne postacie oraz walczą nie tylko z Piekłem, ale i swoimi własnymi słabościami, a także mrocznymi myślami, czy też własną złą naturą, odnajdując nić porozumienia pośród ich własnej trudnej relacji. Czy uda się się odnaleźć tajemniczą kobietę? Czy demon przejmie panowanie w Piekle? Czy przeżyją tą osobliwą wyprawę?

Świat postrzegam pod kontem miłowania. Wszystko co robimy, możemy robić dla człowieka albo dla ekonomii, świetnych wyników, zdobywania pochwał lub innych celów. W naszej codzienności możemy widzieć wrażliwość drugiej osoby albo być zamkniętym na innych. Swoimi artykułami chcę pokazać jak ważne jest abyśmy dbali o siebie i uzdalniali swoje serca do postawy kochania.

Jak długo?Jak długo może żyć człowiek? A jakbym powiedział ci, że wiecznie? Uwierzyłbyś? Ja żyję naprawdę długo. Jednak nie wierzę, nie chcę wierzyć, że nigdy nie umrę. Co jeśli jesteśmy tak naprawdę zupełnie innym gatunkiem niż myślimy? Odkąd pozyskałem zdolność myślenia, próbuję zrozumieć czym jesteśmy. Pozwól, opowiem ci fragment mojej historii. Ten najszczęśliwszy, tak mi się zdaje. UNIWERSUM WHY NOT TO HELP ORTHER

Śmierdząca, brzydka poezja, przepełniona patosem, która myśli, że ma coś do powiedzenia.

Przychodzi ten moment, w którym należałoby coś wreszcie opublikować. Tekst masz gotowy, zredagowany, cieplutki jak bułeczka dopiero z pieca wyciągnięta i nic tylko zjeść. Wbijasz zęby, słuchasz, jak skórka chrupie, już się delektujesz smakiem, aż tu nagle gorąc straszny i pysk cały poparzony. Tak i tutaj z tymi tekstami. Gotowe, zredagowane, okładka przyszykowana, ale jeszcze ten opis należałoby przykleić jakiś, bo z opisem sto razy więcej wejść niż bez opisu. Więc szkoda taki opis pominąć, zostawić na potem, bo jak człowiek zna to, co człowiekiem nazywane przez ogół, to wie, że to "potem" bardzo szybko zamienia się w "nigdy". Więc siadam z heroicznym zamiarem stworzenia monumentalnego opisu. Uruchamiam przeglądarkę, wchodzę na wattpad i nagle do głowy zachodzą pytania. O czym? Jak? Odpowiedzi znajduję jakieś wymijające, byle tylko wsadzić sobie w łeb i zaczynam. Powoli, po literce wystukuje, jednym palcem najpierw i jakimś trafem powstaje pierwsze słowo. Słowo za słowem i bach, mam jakieś tam zdanie. A wszystko to bez sensu, podobne rozbitej wazie co ją dziecko zaczęło naprawiać. Bo co można napisać o zbiorze opowiadań, które w żaden sposób nie są ze sobą powiązane? Jest zbiór. Cała filozofia.

Wiersz

🥀 Romantyczny i melancholijny szept słów układających się w poezję, które siedziały w umyśle mym. 🥀

Był On zwykłym człowiekiem. Ot, jednym z tych który żyje od dnia do dnia, tak przemijając Nie znał pojęcia miłości, do momentu gdy ujrzał Ją.

Wolne myśli kłębiące się pod ludzkim czerepem. Napisane dla ludzi od człowieka, który pragnie rozlać odrobinę osobistych spostrzeżeń po eterze.

Filozoficzne spojrzenie na kwestie ludzkiego życia

Zbiór wierszy. Wiersze poruszające tematy społeczne, polityczne, psychologiczne, religijne. Wszystkie sprawy, które tyczą się człowieka i ich postępowań, zachowań, tradycji, zostają przedstawione moim okiem, oraz własna subiektywną interpretacją. Wierszę mogą mieć charakter sarkastyczny, a także mogą jedynie pokazać moje odczucia w danych kwestach. Innym razem mogą ironizować, czy też w prost wyśmiewać, ale mogę też chwalić, ewentualnie popierać. Wszystko to było zależne, z moim poglądami. Słowem klucz będą słowa Terencjusza "Jestem człowiekiem; nic, co ludzkie, nie jest mi obce."