Człowiek Histoires

Zbiór wierszy. Można rzec tak: wiersz o trudnej (według mnie) treści, nic co wydaje się że jest oczywiste, jednak może się okazać zupełnie inne, może bardziej skomplikowane albo jednak proste. Oczywiście ich tematem jest wszystko co może dotyczyć: świata, człowieka, emocji, duchowości, społeczeństwa. Wyższa metafora.

Świat postrzegam pod kontem miłowania. Wszystko co robimy, możemy robić dla człowieka albo dla ekonomii, świetnych wyników, zdobywania pochwał lub innych celów. W naszej codzienności możemy widzieć wrażliwość drugiej osoby albo być zamkniętym na innych. Swoimi artykułami chcę pokazać jak ważne jest abyśmy dbali o siebie i uzdalniali swoje serca do postawy kochania.

.

Wolne myśli kłębiące się pod ludzkim czerepem. Napisane dla ludzi od człowieka, który pragnie rozlać odrobinę osobistych spostrzeżeń po eterze.

Być może życie Doktora Szczypiora wcale nie jest życiem. Być może szpital psychiatryczny, w którym ukrywa się przed żoną wcale nie jest szpitalem. Być może Ewka - pierwsza i ostatnia miłość Szczypiora nigdy nie istniała. Być może tajemnicza Chantal, na której punkcie Szczypior ma obsesję - wcale nie jest kelnerką z kawiarni »Violette«.

Przychodzi ten moment, w którym należałoby coś wreszcie opublikować. Tekst masz gotowy, zredagowany, cieplutki jak bułeczka dopiero z pieca wyciągnięta i nic tylko zjeść. Wbijasz zęby, słuchasz, jak skórka chrupie, już się delektujesz smakiem, aż tu nagle gorąc straszny i pysk cały poparzony. Tak i tutaj z tymi tekstami. Gotowe, zredagowane, okładka przyszykowana, ale jeszcze ten opis należałoby przykleić jakiś, bo z opisem sto razy więcej wejść niż bez opisu. Więc szkoda taki opis pominąć, zostawić na potem, bo jak człowiek zna to, co człowiekiem nazywane przez ogół, to wie, że to "potem" bardzo szybko zamienia się w "nigdy". Więc siadam z heroicznym zamiarem stworzenia monumentalnego opisu. Uruchamiam przeglądarkę, wchodzę na wattpad i nagle do głowy zachodzą pytania. O czym? Jak? Odpowiedzi znajduję jakieś wymijające, byle tylko wsadzić sobie w łeb i zaczynam. Powoli, po literce wystukuje, jednym palcem najpierw i jakimś trafem powstaje pierwsze słowo. Słowo za słowem i bach, mam jakieś tam zdanie. A wszystko to bez sensu, podobne rozbitej wazie co ją dziecko zaczęło naprawiać. Bo co można napisać o zbiorze opowiadań, które w żaden sposób nie są ze sobą powiązane? Jest zbiór. Cała filozofia.

Usiądź wygodnie i wejdź w aromatyczny świat poezji.

Jestem tyko człowiekiem. Człowiekiem, który chce poznać, co to właściwie znaczy.

Będę tutaj wstawiała swoje rysunki, które czasami opatrzę krótkimi opisami "wyrwanymi" z opowiadania. Mówiąc prościej- będą to opisy zdarzenia przedstawionego na rysunku, bez wprowadzania w przeszłość i bez planów na przyszłość. Mam nadzieję, że pomysł przypadnie do gustu :)

Bohaterem historii jest pisarz Aleksander oraz demon Feyson. Powieść rozpoczyna się w momencie, gdy pisarz popada w coraz większe szaleństwo spowodowane tajemniczym kobiecym głosem, który słyszy w głowie. Kiedy postanawia zgłosić się na leczenie do szpitala psychiatrycznego spotyka demona, twierdzącego, że on nie oszalał, lecz to świat został oszukany. Tego samego wieczoru zjawia się on u Aleksandra, by wyjawić mu prawdę. Okazuje się, że głos kobiety jest prawdziwy... Feyson oferuje pomoc w jej odnalezieniu. Oczywiście nie zrobi tego z dobrego serca. Jeśli uda im się tego dokonać, oni obydwoje znów będą razem a demon... przejmie panowanie w Piekle i tym samym usunie Lucyfera od władzy. Razem wyruszają z Londynu do Maroka, by dotrzeć do Bramy Piekła ukrytej pośrodku pustyni. Człowiek i demon zaczynają się poznawać i starają się porozumiewać, choć nie jest to łatwe. Podczas wędrówki obrzeżami Krainy Ciemności, natrafiają na ciemne i mroczne postacie oraz walczą nie tylko z Piekłem, ale i swoimi własnymi słabościami, a także mrocznymi myślami, czy też własną złą naturą, odnajdując nić porozumienia pośród ich własnej trudnej relacji. Czy uda się się odnaleźć tajemniczą kobietę? Czy demon przejmie panowanie w Piekle? Czy przeżyją tą osobliwą wyprawę?

Awgenber to zimna kraina sosnowych lasów i gór których wysokie pasmo otacza tętniące życiem i nienawiścią miejsce. Dawniej było tu więcej ludzi lecz po zniszczeniu wyspy zwanej "gniazdem" zza horyzontu nadleciały smoki siejąc śmierć i spustoszenie. Wśród nich znajdował się najpotężniejszy znany smok, nazwany Heleborem który wkrótce po przybyciu tajemniczo znikł, a na jego miejsce przybyły inne magiczne stworzenia i okrutne potwory. Cześć, nazywam się Amelia, mam naście lat, a to moja pierwsza książka na wattpadzie <3 . Jestem otwarta na sugestie, opinie i rady. Postaram się nie robić błędów interpunkcyjnych i ortograficznych, aczkolwiek mogą się sporadycznie zdarzać. Zapraszam do czytania ;) .

W Anglii, gdzieś w podziemiach Londynu powstała mała wioska. Nazwano ją wioską "Kamolill". W tych podziemiach zamieszkiwały różne "dziwadła" - a przynajmniej tak ich nazywali śmiertelnicy. Zaczynało się od gnomów, a kończyło na stworzeniach, których rasa była nieznana ludziom. Stworzenia Rasy HUMAN - albo lepiej wam znani, ludzie - nie mieli wstępu do Kamolill, tylko stworzenia "obce" mogły wkroczyć w ciepłe progi wioski. Tak brzmi brzmi historia sprzed wieków, o powstaniu wioski Kamolill. Przejdźmy o parę tysięcy lat do przodu, czyli 25 maja 5098 i wysłuchajmy historii pewnej 15-letniej pól pegaza pól giganta...Arnelli Wholed.

Książka o Małym Karakanie, który jadł trawkę.

Może myślałeś kiedyś, że masz skrzydła? Tak, drogi Odbiorco pytam osobiście i personalnie. Możesz nie wierzyć, stawiać się i buntować. Pozwalam Ci nawet ominąć ten post i czytać dalej. Tylko... nie możesz powiedzieć, nigdy, że nie miałeś skrzydeł! Może po prostu boisz się przyznać, że lękasz się lotu? I tutaj, jako swoiste motto chciałbym przytoczyć słowa piosenki Mariah Carey: "Spread your wings and prepare to fly For you have become a butterfly". Tak. Motyle choć mają skrzydła delikatne, a żywoty krótkie- nie boją się lotu...

Bohaterka "Przypadku" spotyka problemy, które dotykają prawie każdego człowieka. Czy jeden z nich nie przerośnie jej samej...? Co się stanie kiedy niechcący odkryje coś, o czym wcale nie chciała wiedzieć?... Tajemnica połączona z romansem. Emocjonująca akcja trzymająca w napięciu.

Czasami łatwiej zrozumieć otaczający świat, przelewając myśli na papier. Czasami jednak, zabieg ten przyprawia piszącego o ból głowy. Dochodzi wówczas do wniosku, że pewnych rzeczy nie warto pojmować. Oto zbiór wierszy, dotykający tematów, które zdecydowanie potrafią zmącić myśli, ale również, mam nadzieję, poruszyć czułe struny czytelnika. Miłej lektury!

To co za chwilę przeczytasz to zbiór luźno powiązanych ze sobą opowieści o Ogrodzie pełnym Kwiatów. Opowieści, których znaczenia możesz doszukać się sam/a, ponieważ ich interpretacja jest dowolna. Równie dobrze możesz nie odnaleźć w nich jakiegokolwiek sensu. To test na zdolność nadania sensu bezsensowi.

Jak długo?Jak długo może żyć człowiek? A jakbym powiedział ci, że wiecznie? Uwierzyłbyś? Ja żyję naprawdę długo. Jednak nie wierzę, nie chcę wierzyć, że nigdy nie umrę. Co jeśli jesteśmy tak naprawdę zupełnie innym gatunkiem niż myślimy? Odkąd pozyskałem zdolność myślenia, próbuję zrozumieć czym jesteśmy. Pozwól, opowiem ci fragment mojej historii. Ten najszczęśliwszy, tak mi się zdaje. UNIWERSUM WHY NOT TO HELP ORTHER