Düşmandanaşka Geschichten

"Buranın kuralı böyledir. Rusya'da paran varsa gösterirsin, gücün varsa hissettirirsin." Vera Sezin Soykan için St. Petersburg, sadece restore edilmeyi bekleyen tarihi bir saraydan ibaretti. Görkemli bir galanın ortasında, yasak bir koridora adım atana kadar... Şah damarından kan süzülen bir adam. Boğazına dayanan dondurucu bir bıçak. Ve nabız gibi geçen saniyeler. Maskeler düşecek. Kurallar yıkılacak. Ve kanla yazılan bu oyunda, ilk kim teslim olacak?

Agah: Kızım sen beni öptün öptün Abinin suratına bakamıyorum Sueda: Sende karşılık verdin aptal Tek başıma yapmışım gibi davranma Telefonun çalmasaydı devamı da olacaktı biliyorsun sen Neyseki çaldı o telefon Agah: Neyseki çaldı Sueda neyseki çaldı Bu konuyu açma bir daha Bu da son olsun yazma bana bir daha

Siz: Hem onun sayesinde götü kurtarıyorsunuz hep Siz: Yoksa ohooo Siz: Yüz farklı suç kaydından aranıyordunuz şimdi Siz: He aranıyorsanız Utkuya söyleyin benim evime gelsin Siz: Onu burada saklayabilirim Siz: Tabi iki abim ve iki erkek kardeşim Utkuyu polislerden önce yakalayıp öldürebilirler ama olsun Siz: İyilik iyiliktir Siz: Hem ya iyilik yap denize at yada Utkunun götüne sok demişler Siz: Bende bi seferlik Utkunun götünü kurtarabilirim ... İzel herkes gibi sıradan bir öğrenciydi. Ancak okulun popüler ve badboy olarak geçen gruptaki Oğuza yazmak isterken gruptan başka birine yazarsa nolur?

"Bir adamın karanlığı, bir kızın kalbini durdurmaya yeter miydi?" Kazım Toz, yeraltı dünyasının en tehlikeli, en acımasız ismi olan Maraş'a -lakabıyla Gölge'ye- olan kumar ve güç borçlarını ödeyemediğinde, önüne ölümcül bir anlaşma koyulur. Maraş'ın geçmişten gelen yaralarını sarmak, kendi soyunu sürdürmek ve gücünü mühürlemek için tek bir şartı vardır: Kazım'ın yirmi yaşındaki gözü kara, kibirli ve asil kızı Maral Toz ile evlenmek.Maral için bu evlilik, hayatının en büyük, en karanlık kabusunun başlangıcıdır. Kalbindeki fiziksel rahatsızlıkla ve karanlık korkusuyla savaşırken, şimdi de karşısında barut ve kan kokan, 1.93'lük devasa bir tehlike vardır. Ona boyun eğmeyecek, kibirli dilini silah olarak kullanmaktan çekinmeyecektir.Ancak Maral'ın bilmediği bir şey vardır: Dışarıya karşı acımasız bir canavar, küfürbaz bir red flag olan Maraş; evinin duvarları ardında, karısına kıyamayan, onu bir bebek gibi seven ve kıskançlığıyla dünyayı yakabilecek bir adama dönüşecektir.Düşmanlıkla başlayan bu zoraki evlilik, sırlar açığa çıktıkça ve geçmişin hesapları görüldükçe ya kalbi hasta bir kızın sonu olacak... ya da başlayan bu kabus, ikisinin de sığındığı en güzel rüyaya dönüşecektir.

komşu krallığın kralına büyü yapmak isteyen lina, büyücü şükriye abla tarafından kandırılıp yanlış numaraya yazmıştı

"İnkisar, yalnızca kırılmak, çökmek ya da parçalanmak değildi. İnkisar, düzene başkaldırmanın bedeliydi." Helix örgütü, insanlardan yalnızca itaat istemiyordu; kimliklerini, geçmişlerini ve sevdiklerini de alıyordu. Lavin Taşdan Sinek Kızı Elinde intikamdan başka hiçbir şeyi kalmayan kız. Viktor Volkov Maça Valesi Gücü eline alırsa her şeyi düzeltebileceğine inanan vale. Ancak bazı sistemler, yıkılmadan önce kendilerini yıkmaya çalışanları birbirine düşman ederdi. Çünkü en büyük çöküş, bir imparatorluğun değil; insanın kendi içinde başlardı.

Okuldaki en büyük zorbası, gönlünü almaya çalışırken aşık mı oldu? diğer shipler yoonmin namjin

+54**** **** niye kutay olmamı mı isterdin aras yetmedi herhalde deniz OROSPU TEOMAN teoden | texting x düzyazı

barış, izmirden ayrılmasının yasını bir çift yeşil gözle unutmuştu

Okul çetesinin en sakin çocuğundan matematik sorularını istemek için yazan damla yanlış olaylara şahit olur. damla lena keskin ve Alkan karayel Siz: Siz galiba biraz ukalasınız?

Büyük yıkımın ardından kurulan bu acımasız yeni dünyada yaşam, keskin sınırlarla birbirinden ayrılmıştır. Dışarıya tamamen kapalı sırlarla dolu Yaprak Ormanı, kavurucu sıcaklara direnen Köz Halkı, sınırlarına yaklaşmanın ölüm demek olduğu Barbar Dağ Halkı ve tüm bu kaostan izole yaşamaya çalışan Balıkçı Kasabası... Bu halklar arasında zoraki bir barışı sağlamaya çalışan aidiyetsiz Köksüzler, gün geçtikçe kıtaya yayılan tekinsiz bir fısıltının ortasında kalır. Bir yanda okyanusun derinliklerinde unutulmuş efsanevi Lalsular'ın trajik masalı sular yüzüne çıkarken; diğer yanda yüzyıllardır güneşe hasret kalan bir Yeraltı Halkı, karanlıktan yüzeye çıkmanın yollarını aramaktadır. Dilden dile dolaşan efsanelerin karanlık gerçeklere dönüştüğü bu dünyada, hiçbir masal masum değildir. Sırların kanla korunduğu bu fantastik evrende hayatta kalmanın bedeli ne olacak? Geçmişin külleri arasından doğan, gizem ve hayatta kalma mücadelesiyle dolu bu destansı yolculuğa adım atın.

Bazı hayatlar, herkesin başrolünü oynamak isteyeceği peri masallarının içinde yaşanır. Uzaktan bakıldığında kusursuz görünen sofralar, ihtişamlı evler, soyadlarının ardına saklanan sırlar ve herkesin imreneceği hayatlar... Ama bazı masalların başrolleri bile mutlu değildir. Irmak Korden. Kor; sönmemiş, içten içe harlanan ateş demekmiş. Derler ki Irmak Korden, içinde kor taşıyanlardanmış. Ateşten doğmuş, ama su gibi susmayı öğrenmiş. Her şeyi varmış. Ama herkesin sahip olmak istediği o hayatın içinde, kendisine ait hiçbir şey yokmuş. Bazı hayatlar ise başrolü bile istemeden yazılır. Batın Bozkan. Boz; dengeleri değiştiren, düzeni bozan demekmiş. Derler ki Batın Bozkan'ın kanında dizmeceleri bozmak varmış. Dokunduğu her düzeni değiştiren, kurulan her dengeyi yerinden oynatan bir kan... Biri ateşini içine gömen, diğeri düzenleri yerinden söken iki hayat. Biri korunu saklarken, diğeri her şeyi yakıp yeniden kurmaya alışmış. Ve bazen iki insanın yolları kesiştiğinde, mesele birbirlerini bulmaları değildir. Asıl mesele, birbirlerinde kendilerini bulmalarıdır. Bir taraf düzeni bozan, diğer taraf düzeni harmanlayan... Peki ya bu iki kan birleşseydi? Bir masal mı doğardı, yoksa bir kabus mu görülürdü? 𐙚⋆ [Yarı texting]

Gezi günü iki düşmanın telefonları karışırsa neler olur? TeoDen hikayesi 27.06.26 // Texting

"Bir kadının ruhunu fethetmek için onun en gizli arzularını okumanız gerekir; fakat bir kadının bedeninde hayatta kalmak istiyorsanız, tüm kozlarınızı oynamanız gerekebilir." Günümüz dünyasında kadınların ruhunu bir sanat eseri gibi yöneten iflah olmaz bir flörtöz insan zihnini tek bir bakışla çözen bir uzman ve en prestijli hastanelerde ölümle yaşam arasında mekik dokuyan bir cerrah:Andrea Visconti. Geçirdiği şüpheli bir kazanın ardından gözlerini açtığında kendi kanlı ellerine bakmayı bekliyordu. Ancak uyandığı yer; lavanta rengi gökyüzünün altında parıldayan, bembeyaz mermer sütunlu Aethelgard Sarayıy'dı. Üstelik aynada ona bakan yüz kendine ait değildi; o artık tahtın meşru veliahdı, kusursuz güzellikteki Prenses Thalassa'ydı... Thalassa'nın kraliçe olabilmesi için, sarayın en karanlık, en tehlikeli büyücüsü ve yozlaşmış Taht Gaspçıları'nın veliahdı Theron ile evlenmesi gerekiyordu. Büyük düğüne tam 7 gün vardı. Ancak Andrea, bu narin kadın bedeninin içindeki yabancı ruh olarak, yedi gün sonraki şafak vaktinde sarayın kan gölüne döneceğini ve kral olan babasının katledileceğini öğrenmişti. Kadın ruhunun tüm şifrelerini çözen ama bir kadının bedenine hapsolan bir doktor, zamana karşı bu ölümcül oyunu nasıl kazanacaktı? "Tarih, gücü elinde tutanların yazdığı bir masaldır, Theron. Ama bu masalın sonunu Thalassa'nın elleriyle ben değiştireceğim." "Oyun başlasın bakalım."

+7..: Я заблудился. *Kayboldum.* Siz: Yine mi? Bu sefer nerede kayboldun? +7..: в твоих глазах... *Gözlerinde...*

Karahan ailesinin soğuk kraliçesi Lilit için hayat, kuralları kanla yazılmış bir satranç tahtasından ibaretti. Ta ki babasının ölümüyle başlayan o amansız savaş, karşısına Vural Korhan'ı çıkarana kadar. Vural; karanlığın içinden doğmuş, acımasızlığı bir zırh gibi taşıyan ve Lilit'i kendi kurduğu kapana çekmekten çekinmeyen bir tehlikeydi. Salzburg'un dondurucu gecesinde dökülen kan, aralarındaki nefreti geri dönülmez bir yangına dönüştürdü. Lilit kardeşini korumak için bir Azrail'e dönüşürken; Vural, o soğuk tahtı devirmek için sınırları zorlamaktan bir milim bile geri adım atmadı. İki düşman. Tek bir taht. Ve her hamlede biraz daha birbirine dolanan, yakıp yıkan bir cehennem... "Bu bir geri çekilme değildi Lilit. Bu, ikimizi de kül edecek o büyük yangının başlangıcıydı."

Dünya mahvolmuş bir halde. Mahvolmuş yeterli mi?? Sanmam. Tam her şey bittiğinde, dünya sonunda nefes alacağına inanıp insan soyunun üstünde bambaşka bir yaşam kurduğunda her şey daha kötüsüyle, büyük bir hız, korkunç bir düzen ve o inanılmaz ihtişamıyla bir kan topu gibi üstüne binmişti. İnsanoğlu acımasızlığından çekinmiyor, 9 kıta zulüm içinde kan ağlıyordu. Çok eski zamanlarda, insanlık kendi içinde yeni hayatlar kurmayı bile başaracak durumdayken, tüm zekâ ve yeteneğine rağmen hala aynıydı. Yapılan keşifler, o muhteşem icatlar ve göz boyayan ihtişamlar tek bir şeyi yok edip yerini alamamıştı; kibir. İnsanoğlunun o inanması güç kibrinin yerini hiçbir şey alamıyor gün geçtikçe dünyayla beraber ruhu çürüyordu. Asırların sonunda tüm o güç savaşları kaçınılmaz bir sonu ev sahibi yaptı, kıyameti. Sürekli değişen, yıkılıp kurulan o devletler bıkmadan usanmadan savaşıyorlardı, uğruna kaynak kalmayana dek, insanların soyları tükenene dek. Kaynaklar tükendiğinde ise gözlerini bürüyen kan ellerini düğmelere daha çok yasladı. Daha fazlası, daha fazlası, daha, daha, daha!! İnsanlığın %93'ü kayboldu ve silindi. Bu fırsat dünyanın kendini yenilemesi için verilmiş olmalıydı ki doğa kendi düzenine oturdu. Dev şehirler, övündükleri savaş tesisleri, görkemli oteller, şatafatlı arabaları bir ziyafet gibi yok etti doğa, hakkı olanı aldı ve kendini düzenini tekrar kurdu. İnsanların yüzlerce asırlık eziyetinin ardından artık hayvanlarında kendi evlerinde yaşama hakkı onlara verilmişti. Ama insanoğlu cezasına rağmen durmayı bilmez. Kalan azınlık bir araya geldiğinde, yaşamak için ilkellikten kurtulmak istediklerinde ilk hamleleri takvimi değiştirmekti. Tam 3000 yılında her şeyi sıfırlandı, 2. Milat başladı. İnsanlık için mahvolacak yenilenmiş bir dünya. Zaman asırları değiştirirken, insanlar çoğalıp

Babasının eski bir ortağı ile yolu kesişince Bodrum'a yerleşen Deniz, çocukluk arkadaşları ile yıllar sonra bir araya gelir. "Bak, bitmemiş hikayemiz."

"Ya Zeynep, sen plansız bir şekilde su falan içiyor musun? Yoksa sabah kalktığında gün içinde ne zaman su içeceğini de saat saat hesaplıyor musun?" "O çeneni kapatmazsan o dosyayı sana yediririm Bekir!" biri sahanın disiplinli, her adımı planlı voleybolcu kızıyken; diğeri okulun kuralsız, alaycı ve popüler futbol kaptanıydı. Zeynep için Bekir, gıcık tavırlarıyla sinir bozmaktan başka bir işe yaramayan vurdumduymazın tekiydi. Bekir içinse Zeynep, kontrol delisi bir "plan kraliçesi"ydi. İki zıt kutbun yolları hiç kesişmemeli, kulvarları asla karışmamalıydı. Ta ki Hakan Hoca onları aynı okul projesine zorunlu ortak yapana kadar... Aynı masada oturmaya bile tahammül edemeyen bu iki zıt kutup, nefretin gölgesinde saklanan o karşı konulmaz çekimle savaşabilecek miydi? Yoksa en kusursuz planlar bile tek bir bakışla darmadağın olmaya mahkûm muydu?

Ilgaz, henüz on yaşındayken bir arabanın arka camından babasının gidişini izlemiş ve o günden sonra kendi dünyasını sarsılmaz duvarlarla örmüş bir genç kızdır. Voleybol onun nefes kaynağıdır. Hayatını tek kişilik bir kale gibi yönetmeye alışkındır. Ancak lise son sınıfta karşısına çıkan bir proje, tüm planlarını altüst eder. Okulun futbol takımıyla ortak yapılacak 19 Mayıs gösterisi için, okulun en kapalı kutusu ve mesafesiyle tanınan Demir ile eşleşir. Demir, tıpkı Ilgaz gibi kendi karanlığına hapsolmuş, geçmişin ağır yüklerini omuzlarında taşıyan biridir. İkilinin arasındaki zorunlu ortaklık, başta büyük çatışmalara ve sarsıcı tartışmalara neden olsa da, zamanla birbirlerinin duvarlarının ardındaki gerçekleri görmeye başlarlar. Ilgaz, yıllardır bildiği gerçeklerin aslında göründüğü gibi olmadığını fark etmeye başladığında, Demir hem sığınacağı bir liman hem de yüzleşmesi gereken en büyük aynası olacaktır. "Siyahın içine beyaz karışır ama ne kadar görünür?"