zeynepaybuke
deliler hastanesine yatırılmak için bir sebebe ihtiyaç yoktur. Ben neden delirmiştim bilmiyordum ne yaşamıştım onuda bilmiyordum.
tam bir şeyleri hatırlayacağın sırada bir ilaç sokulur azına ve sakinleşirsin, hatırlayamazsın, yine aynı döngüye girersin.
insan yaşadıkları yüzünden mi? delirir, yaşayamadıkları yüzünden mi? bunu bende bilmiyorum ama öğreneceğim.
tek bildiğim bu hastaneye sıkıştığım, neden sıkıştığım yada ne yaşadığımı bilmiyorum. ben Sâye. Evet sadece Sâye.
her sabah bahçeye bir adam geliyor. Kim bilmiyorum. Sadece arada konuşuyoruz. Keşke ne Konuştuğumuzu hatırlaya bilsem tek hatırladığım o adamın her sabah bahçenin dışından hemşirelere bazen ise bahçenin kenarına ismim yazılı bir buket bıraktığı.
İşte buda benim deliler hastanesine neden yatırıldığımı bilmediğim hâyatım...