Deneme truyện

Kuzey: Yani anlayacağın... İkimizin evi de farklı şekillerde berbat. Ama unuttukları bir şey var. Ben: Ne? Kuzey: Sen o kağıt parçalarından, o optik formlardaki karalamalardan çok daha fazlasısın. Ve inan bana, bir gün senin o kırık dökük netlerini de, o yorgun gülüşünü de sadece 'sen olduğun için' sevecek biri çıkacak. Ben: (Yazıyor...) Ben: Teşekkür ederim robot boy. İlk defa içindeki o buzların eridiğini hissettim. Kuzey: Çok duygusala bağlama, yarın okulda o 9 yanlışının tek tek hesabını soracağım sana. Çözümlerini göstereceksin. Ben: Ha? Sen benim kağıdıma nasıl bakacaksın ki? Kim olduğumu bilmiyorsun Kuzey: Yarın kütüphanede elinde matematik kitapçığıyla ağlayan tek kızı bulduğumda, kim olduğunu öğrenmiş olacağım anonim Ben: Hadi yaa! Kolay gelsin o zaman, bakalım bulabilecek misin? İyi geceler robot Kuzey: İyi geceler, net canavarı.

Khj

**Kısa Hikaye Çekilen vloglara hepimiz alışığız. Peki ya o vlogları bir insanın gözünden çekebilseydik ve zihin akışı gerçek anlatıcı olsaydı nasıl bir durum ortaya çıkardı?

Siz de yaşadığı olayı yazmadan duramayanlardan mısınız? Ben duygu ve düşüncelerimi kağıda aktarmadan rahat edemedim hiç. Bu yüzden hep yakalandım. Saklayabildiğim bir sırrım bile olmadı anlayacağınız. Madem öyle aklıma estikçe burada geleneğimi sürdüreyim dedim. Fazla bir sırrımı ağzımdan kaçırmam umarım. :)

just thoughts in english & turkish by a philosophy student

Tekrarı yok bazı şeylerin. Hayat gibi, zaman gibi mesela. İstesek bile geriye döndüremeyiz zamanı. Ezel ve ebed arasında tek bir hakkımız var sadece. Yani herkesin kendi hayatının başrolü olduğu bu hayat filmi sadece bir kez çekilecek. Herkes filmlerin mutlu sonla bitmesini beklerken, gösterime ahirette girecek olan kendi hayat filminin mutlu sonla değil, mutlu sonsuz ile yeniden başlamasını istemez misin ? Filmin mutlu, sonsuz ile yeniden başlaması için yapman gereken tek şey; Aslı vazifeni bilip, hayatını asli vazifene göre şekillendirip yaşaman. Peki nedir insanın asli vazifesi ? Ev, araba, güzel bir iş, haz ve lezzet almak vs. gibi şeylerin peşinde koşup elindeki geri dönüşü olmayan ömür sermayesini hiçe harcamak mı ? Yoksa bütün kâinatı esmalarının tecellileri ile süsleyip bize kendini tanıttırmak isteyen faal ve kudretli zatı tanıyıp onun bizden istediği şekilde yaşamak mı ? Evet şu kebiri kainatın halifesi hükmünde olan bizlerin en büyük vazifeyi asliyesi Allah'ı tanımaktır ve ona abd yani kul olmaktır.

üzerime düşünceler

bu deneme gözlem analiz ve istatistik ile yazılmıştır.

İlk deneyimim,eğlenceli değil bir nevi günlük gibide düşünebilirsiniz.Kötü yorum yapmayın lütfen.Baştan söylüyorum sıkıcı diye istemeyen okumasın.

Kan tindir, ve aynı zaman da kan, aydınlıkta dökülür, unutma sakın.

deneme2097

Çok konuşmak çok gereksiz.

biraz kısa ama olsun

şiir