Depresif Histoires

Svet je plný zlomených ľudí. Najhoršie je že nikto ani netuší že človek vedľa nich je zlomený.

Depresívne myšlienky, citáty a tak ďalej :)

Opowiadanie te traktuje jak formę terapii, zakończenie pewnego rozdziału mojego życia. Wszystkie zdarzenia są autentyczne, a imiona nie są przypadkowe. Może mam trochę nadziei, że kiedyś dojdzie to do osoby od, której potrzebowałam pomocy. Nie piszę tego, żeby komuś podpowiedzieć jak szybko schudnąć, jak kłamać czy opisywać zasady bycia motylkiem ruchu Pro Any. Mam ogromną nadzieję, że chociaż jedna osoba, która to przeczyta stwierdzi, że nie warto.

Mam na imię Ola i mam 17 lat i dzisiaj opowiem wam jaką cenę zapłaciłam za wymarzony rozmiar 36. Nie jest historia tylko o dietach, ale też o depresji, nerwicy i problemach normalnej nastolatki.
 Zawsze byłam osobą bardzo towarzyską i otwartą, czasami myślałam, że nawet za bardzo bezpośrednią i szczerą. Co do mojej osoby zdania były bardzo podzielone, mnie się po prostu albo uwielbia, albo nienawidzi to nie zmieniło się do dziś. Cóż w zeszłe wakacje, byłam całkowicie inna. Wszytko zmieniło się w raz z rozpoczęciem nowego etapu mojego życia- poszłam do szkoły średniej. Zawsze byłam bardzo pewna siebie, nigdy nie maiłam problemu z akceptacją samej siebie, nie przeszkadzało mi to, że musze kupować ubrania w rozmiarze XL, nie czułam parcia na codzienne strojenie się jak na pokaz mody, nie potrzebowałam pełnego makijażu, w zasadzie mój wygląd był mi obojętny. Wiedziałam, że mam poczucie humoru, że ludzie lubią spędzać ze mną czas, a ja nigdy nie miałam problemu z nawiązywaniem nowych znajomości. Zawsze w pociągu wychodziłam z inicjatywą porozmawiania z kimś obcym, żeby umilić sobie podróż. Nawet uważałam się za istotkę inteligentną, chociaż moje przekonanie nie przekładało się na wyniki w nauce. Moja pewność siebie bardzo spadła jak zaczęłam technikum. Dziwne jest to, że tak naprawdę nic drastycznego nie wydarzyło się w tym czasie, ja po prostu zaczęłam się zmieniać.

Black is my happy color, nosím len tesný roztrhaný, bundy s nášivkami, pierc, tøp&melanie,rada sa fotím s kaktusom pretože plants are friends a s mlákou rozliateho benzínu pretože je to grunge a mam nezdravú závislosť na slove aesthetic!!1! xd

Meh.......citeste daca ai intalnit vreodata depresia sau daca in acest moment te confrunti cu ea. Poate te va ajuta.

Anabelle, druhým menom An, je mladá 24 ročná, životom skúšaná a láskou sklamaná žena. Na aké dno môže spadnúť človek s nízkym sebavedomým? Pozná hranice? Vie čo je už za hranicami zdravého rozumu? A čo znamená "zdravý rozum"? Existuje aj nezdravý rozum? Aký je medzi nimi rozdiel? Čo ich vzájomne oddeľuje? Depresia? Suicidalita?

Táto séria príbehov sa skladá z mojich myšlienok a vecí, ktoré sa mi stali, alebo ešte stále dejú, počas života. Chcela by som ich zdieľať s ostatnými, s vami. Tieto príbehy obsahujú filozofické myšlienky, fakty, poučenia, ale aj nápady, ako zlepšiť samého seba a ľudí okolo nás. Verím, že sa vám moje príbehy budú páčiť😊

Aj mladý človek toho dokáže pomerne veľa prežiť. Život nie je prechod ružovou záhradou a o tom sa na vlastnej koži presvedčí aj Sarah Black. Ako dokáže preži šikanu v škole a smrť svojho milovaného brata/dvojčaťa? (čítajte ďalej) Príbeh obsahuje vulgarizmy a je smutný.

Konsekwencje słów Victora. Kiedy siwy dziad powie o dwa słowa za dużo. Pisane z nudów. Nie poprawiane. Na początku inspirowałam się piosenką, ale potem coś nie wyszło i tak oto powstało to opowiadanie.

Posadnutie je najhoršia forma mučenia.

Nereye varacağı bilinmeyen bir savruluşun öyküsü...

Bazı insanlar bir kere sever. Ve hayatlarının geri kalanını, o ilk ve son aşkın enkazını toplayarak geçirir. Ahraz, o insanlardan biri. Dünyayı kazandı ama ruhunu lise bahçesinde unuttu. Başarının en parlak ışıklarının bile bir kalpteki karanlığı aydınlatamadığını anlatan bu roman, kaybetmenin aslında ne anlama geldiğini sorguluyor.

Sadece birkaç saniyeni ayır ve yalnızlığıma ortak ol hadi.

Vidím ho každé ráno. Keď sa prebúdzam, po ceste do práce, dokonca aj pri obede. Stále rastie a neviem sa ho zbaviť. Desí ma... Poviedka o probléme, ktorý trápi (skoro) každého z nás

Občas píšem moje myšlienky aj v takejto forme. Ešte sa len učím. Niektoré sú aj v angličtine. Ďakujem za prečítanie. (Obrázok je z Tumblr, lyrics sú z piesne Not Warriors od Waterparks.)

možno čakáš, že tu nájdeš kúsok deja, ktorý bude tak napínavý, že si hneď povieš, že toto chcem čítať.. ale opak je pravdou... nič také tu nenapíšem... je len na tebe, či dáš šancu niečomu o čom nič nevieš, alebo to hneď zavrhneš... príjemné čítanie ))

(WEJDŹ TU!) POTRZEBUJE POMOCY!