Dramatpsychologiczny Stories

Historia opowiada o pięciu przyjaciółkach, które muszą stawiać czoło problemom. Opowiadanie jest mieszanką wątków: kryminalnych, miłosnych, psychologicznych i obyczajowych.

Mia Williams ma wszystko - styl, popularność i urok, którego zazdrości jej cała szkoła. Znana jako ,,bad girl" z elitarnych korytarzy Staten Island High, przyciąga spojrzenia i budzi respekt. Nikt nie wie, że za perfekcyjnie ułożonymi ocenami i pewnym krokiem skrywa się dziewczyna, która każdej nocy zmaga się z własnym domem i sobą. Kiedy w jej życiu pojawia się nowa dziewczyna - tajemnicza, inna niż wszyscy Mia nie spodziewa się, że ten przypadkowy moment zmieni wszystko. Maski zaczną pękać, tajemnice wyjdą na światło dzienne, a życie, które tak starannie ukrywała przed światem, wreszcie się ujawni. Bo nawet najbardziej wyrazisty makijaż nie zasłoni pęknięć na sercu.

Atsushi jest niemalże nikim w realnym świecie. Pochodzi z patologicznej rodziny i pomimo starań, by odciąć się od rodzinnej toksyny, to nie osiąga nic szczególnego. Jest tylko zwykłym uczniem z małym gronem bliskich osób. Ale kto powiedział, że świat codzienności jest tym jedynym i determinuje wszystko? Główny bohater po natłoku ciężkich dla niego wydarzeń odkrywa, że potrafi odzyskać wszystko co utracił. Odzyska jednak wszystko co ceni, dopiero w świecie poza granicami realności.

Laura wraca do rodzinnej miejscowości tylko na pogrzeb matki. Miała uporządkowane życie, dobrą pracę i plan, od którego nie wolno było jej odejść. Problem w tym, że od dawna nie czuła już nic poza zmęczeniem. Stary dom pachnie kurzem, kawą i wspomnieniami, których nigdy nie chciała odzyskiwać. Gdy Laura postanawia zostać tam trochę dłużej, zaczyna odkrywać rzeczy, o których matka nigdy jej nie powiedziała. Tajemniczy kufer na strychu. Znikający list. I czarne BMW pojawiające się pod domem o dziwnych porach. Czasem trzeba wrócić do miejsca, z którego się uciekło, żeby zrozumieć, kim właściwie się jest.

„Ojciec" to opowieść o człowieku, który po latach emigracji wraca do rodzinnego domu, bo matka mówi mu przez telefon jedno zdanie: „Twój ojciec pytał o ciebie". Adam od dawna żyje w Austrii. Pracuje, pisze nocami, próbuje zbudować siebie od nowa w obcym języku i w obcym kraju. Wydaje mu się, że uciekł od przeszłości. Od domu. Od stołu, przy którym zapadały wyroki bez podnoszenia głosu. Od ojca, który nigdy nie mówił „kocham", „przepraszam" ani „boję się", bo całe życie mylił miłość z kontrolą, a szacunek z lękiem. Kiedy Adam wraca do domu, odkrywa, że ojciec - chory, słaby i prawie milczący - nadal rządzi domem bardziej niż ktokolwiek inny. Matka pilnuje kruchego rodzinnego porządku. Brat, który został, nosi własny żal. A Adam zaczyna rozumieć, że można wyjechać z domu, zmienić kraj, język i życie, a mimo to wciąż słyszeć w sobie głos ojca. To nie jest historia o łatwym przebaczeniu. To historia o nienawiści, która okazuje się ostatnią formą więzi. O synu, który całe życie próbował nie stać się swoim ojcem - i coraz bardziej boi się, że już nim jest. Nie bał się, że ojciec umrze. Bał się, że umrze za późno, żeby mógł go nienawidzić, i za wcześnie, żeby mógł go zrozumieć.

🖤