Dzień Stories

hej,jestem CHLOE Santiagio niby zwyczajna dziewczyna ze zwyczajnym życiem ale skrywam w sobie coś o czym nie wie nikt to moja tajemnica mam syna lucjana urodził się w dzień plecaka po tym jak jego ojciec pojechał na bahamy w dzień porodu i nigdy nie wrócił nigdy nie myślałam że ktoś go pokocha tak samo jak ja natomiast zapomniałam że....lobuz, kocha najbardziej.

Zwykły dzień, tłuste śniadanie i niezwykły telefon do...

Jak potoczy się historia dwójki ludzi, którzy wiedzą, że nie spotkają się już nigdy więcej? Zapraszam do lektury :)

I wtedy wzeszło słońce ogrzewając ziemię swoim ciepłem.

Handlarz snów

Krótkie historie, humor dnia codziennego, czyli to co może sie przydażyć "introwertykowi" w życiu codziennym.

Jest dużo takich książek jednak zauważyłam, że dziewczyny które takie posiadają są bardziej zmotywowane do diety, ćwiczeń itp. Postaram się wam pokazać mój plan dnia, ćwiczenia jakie wykonuję, mój jadłospis oraz wagę. Zachęcam was również do założenia/stworzenia takiej książki i pokazywania swoich postępów, bo chętnie zobaczę jak WY się do tego zabieracie. (Dzięki temu programowi schudłam już 3kg, a koleżanka 6) Książka zrobiona w celu zmotywowania większej ilości dziewczyn,

Prawie zwykły dzień, który może być początkiem czegoś nowego

"Jego ciało krzyczało, myśli pędziły, oddech przyspieszył. Nie słyszał nic. Nie czuł nic. Nie widział nic." Praca bierze udział w konkursie "Papierowe róże" Praca bierze udział w konkursie "Rzut piórem"

Życie człowieka trwa więcej niż jeden dzień. Ale zawsze jeden dzień może je zmienić.

Pan Monteki był tylko oswojonym lisem, który kąsał dłoń dającą miłość. Gryzł, tworząc głębokie rany, a potem próbował je lizać. Sam nie rozumiał swojego zachowania, bo kochał i pokazywał to na różne sposoby, które praktycznie wyginęły w dzisiejszym świecie, ale i tak krzywdził. Był pewien, że w końcu się nauczy bycia dobrym lisem. Pan Monteki już nie żyje. Umarł naturalnie, kiedy oddał serce człowiekowi, który go oswoił, a ten powiedział dość. Pan Monteki teraz gnije od środka, mając nadzieje, że ten jeden człowiek wróci do niego, chociaż pod inną skórą.

- Zniosę dla ciebie wszystko... Jeżeli tylko będziesz mi przypominała dlaczego warto... - Popatrzył mi w oczy a na jego twarzy pojawił się ból. - Są ludzie tacy jak ty którzy zasługują na wiele a nie oczekujecie niczego w zamian. - Uśmiechnęłam się smętnie wyrywając dłoń z jego uścisku. - Są też tacy jak ja dla których robicie wszystko mimo że na to nie zasługujemy... - Złożyłam ostatni pocałunek na jego policzku patrząc mu w oczy ostatni raz. Wsiadłam na ścigacza nie oglądając się za siebie i ruszyłam zostawiając go na zawszę...

Tu będę pisać coś co przydarza mi się co dziennie, znajdziesz tu śmiesz historie z mojego życia!

Grace jest biedna gdy nagle przyjeżdża po nią limuzyna i zabiera z podwórka.Jeśli chciecie poznać dalszą historie Grace to przeczytajcie tą książkę.

" Mówi się, że umrzeć to zapomnieć, a jednak kiedy się obudziłem, pierwszą rzeczą o jakiej pomyślałem, była moja śmierć. Przełknąłem ślinę, czując w gardle nieprzyjemną suchość. Krzywiąc się podniosłem moje obolałe ciało do pionu i ze zdumieniem stwierdziłem, że w pokoju panuje mrok. Niespodziewanie ktoś zapalił lampkę, która chwilowo mnie oślepiła. Gdy mój wzrok przyzwyczaił się do światła spojrzałem na mojego towarzysza. Okazała się nim kobieta, starsza ode mnie może o rok lub dwa. Przyglądała mi się swoimi dwubarwnymi oczami. Dostrzegłem na jej ustach uśmiech. Wyglądała pięknie. - W końcu się obudziłeś. - powiedziała, odkładając... igłę? - Jestem Diletta, witamy w Panteonie. " Copyright © 2017 _nonename_. All rights reserved.

Adriel Williams 16 latek z wielkimi ambicjami odkrywa przejście do tajemnego świata. Obecność śmiertelnika spowodowała, wojnę której musi zaprzestać. Spotyka wspaniałą drużynę, książka o przyjaźni i wojnie, zdradzie i miłości. (nie umiem pisać opisów shsh)

22-letni Ian studiuje w Nowym Jorku na kierunku medycznym. Ma swoją mroczną tajemnicę, a żeby nikt się o tym nie dowiedział odcina się od reszty studentów. Na tyle ile może, wiadomo, że są też te uparte osoby, które nie dadzą za wygraną i na chama pchają się do ludzkiego życia. O takim charakterze jest Sylvia, która będąc na pierwszym roku chce zeswatać z kimś starszym swoją najlepszą przyjaciółkę Ariannę, 19-letnią dziewczynę z Main.

Jakże nie pisać wierszy, jakże nie płonąć w podzięce. Za dar najpiękniejszy, za SERCE" Tymi słowami pragniemy przekazać podziękowania za wielką cierpliwość, wyrozumiałość i trud włożony w edukację naszej klasy.