dilann80
Bazen insanı üzen kaybetmek değil, yarım kalmak oluyor...
Sanki elinin birini kaybetmiş de bir daha hayata tutunamayacak gibi... Sanki bir bacağı kopmuş da bir daha ayağa kalkamayacak gibi...
Hani birinden umutlanıyorsun, o varken bana bir şey olmaz dediğin kişi koca bir hiç çıkıyor ya...
En önemlisi de ona olan bütün güvenini boşa çıkarıyor ya...
O zaman öyle derin bir hayal kırıklığına uğruyor ki insan, toparlaması öyle kolay olmuyor. Bazıları 'onun için üzülme, değmez' diyor ama
onun için harcanan onca özveriden haberi olmuyor.. .
Gönül bir şeylere alışıyor elbet,
bazı şeylere katlanıyor.
Ama yaşadıklarını asla
unutmuyor..
Aşka olan inancınızı yitirmeyin affedin, ama unutmayın, asla.