Истории Emocje

Niektóre słowa rodzą się w ciszy, ale nie są ciche. Pulsują pod skórą, rwą się na powierzchnię, domagają się głosu. Noszone zbyt długo, zaczynają ranić - najpierw w środku, potem na zewnątrz. Te wiersze nie powstały, żeby pocieszać. Nie mają wygładzać ostrych krawędzi ani malować świata w jaśniejszych barwach. Powstały, żeby mówić to, czego nie da się przemilczeć. Każdy z nich to kawałek mroku, ale i lustro - być może zobaczysz w nim własne odbicie. Wejdź ostrożnie. Słowa mogą krwawić.

Uciekła, żeby w końcu być wolna. Tylko że są ludzie, przed którymi nie da się uciec. Klara zostawia za sobą wszystko - pracę, mieszkanie, życie, które powoli ją niszczyło. Wraca do domu, próbując odzyskać spokój i kontrolę. Nie przewidziała jednego. Że Matteo jej nie odpuści. On widzi w niej coś więcej niż chaos i strach. Widzi prawdę, której ona sama nie chce dopuścić do siebie. I jest gotowy zaryzykować wszystko, żeby do niej dotrzeć. Ale jest też Emil. Człowiek, który nie przyjmuje odmowy. Człowiek, który ma wpływy. Człowiek, który już wie, gdzie ona jest. A to dopiero początek. Bo niektóre historie nie kończą się, kiedy odchodzisz. One dopiero się zaczynają. ********* Ostrzeżenie: W treści znajduje się wątek: - problemu przemocy domowej w tym przemocy fizycznej i psychicznej

W przykurzonym pubie na rogu małej ulicy, z dala od zgiełku świata, spotyka się codzienność tych, którzy przeżyli już swoje - i tych, którzy jeszcze nie wiedzą, co ich czeka. Jedni przychodzą po wódkę, inni po rozmowę. Czasem jedno zamienia się w drugie. A przy wspólnym stole łatwiej śmiać się z życia, które często nie śmieszy wcale. To nie jest opowieść o bohaterach. To opowieść o ludziach - takich, jakich mijasz codziennie, ale nigdy nie poznajesz naprawdę. Przyszłam tu trochę z przypadku, trochę z potrzeby. A potem zostałam - Bo mogłam być sobą nawet jeśli czasem sama nie wiedziałam, co to znaczy.

W Jednej chwili reklamuję kolejną badziewną markę, a w drugiej ląduję w jeziorze. Jako top influencerka i najpiękniejsza kobieta XXI wieku zostaję potraktowana jak śmieć. Choć myślę, że to reality show, tak kończę w sali tronowej, gdzie czeka na mnie arogancki przystojniak. Gra króla, ale gdy policzkuję go za zbyt wielką pewność siebie, wybucha chaos. Chcą skazać mnie na śmierć, ale ten buc z uśmiechem oznajmia, że zostanę Changzai, czyli najniższą rangą konkubiną w haremie. Nikt mnie jeszcze tak nie potraktował. Muszę znaleźć sposób, jak wrócić do domu, ale skoro już tu utknęłam, uświadomię mu, oraz wszystkim wrednym babkom z haremu, gdzie ich miejsce. Urządzę im taką rewolucję, że będą o niej książki pisać, a dzieci z moich czasów uczyć się w szkołach.

Lena rozpoczyna nowe życia w wielkim mieście. Nie jest jej łatwo przyzwyczaić się do nowego miejsca i zmian zachodzących w jej życiu. Ale na jej drodze staje przebojowa i wesoła Zuzanna, z którą dziewczyna szybko łapie wspólny język. Problem pojawia się, gdy Lena poznaje ojca swojej przyjaciółki. Aleksandra. Wzbudza on w Lena dziwne uczucia zdenerwowania i onieśmielenia. Dziewczyna próbuję zignorować swoje uczucia, ale gdy i on zaczyna na nią inaczej patrzeć, Lena jest pewna, że musi trzymać się z daleka od swoich uczuć. Bo to uczucie jest niemożliwe. Czy wiek będzie przeszkodą dla rodzącego się uczucia ? Czy można zatrzymać uczucia ?

Moje przemyślenia, amatorskie wiersze

Po prostu zbiór moich wierszy na wpół białych i rymowanych o emocjach i moich odczuciach z nimi związanych.

Trzy sonety o utracie i dorastaniu do straty - czyli to co musiało umrzeć.

Analiza rzeczywistości wokół i wewnątrz nas.

Po trzech latach spotkałam ponownie pewnego kolegę, syna prezesa pewnej firmy, który od zawsze miał skłonności do samouwielbienia. Niewinność zmieniła się w ignorancję, a ego porosły narcyzy. I choć stałam się jego wrogiem, to o nim właśnie powstał mój pierwszy wiersz. O kolejnym skrzywionym, lecz ciekawym człowieku którego spotkałam na swojej drodze.

Powieść fantasy, gwarantująca niesamowitą ilość przeżyć. Chcecie dowiedzieć, jak powiodą się niepewne losy zagubionych nogogłaszczek? Szukacie książki innej niż wszystkie? To oznacza, że ta opowieść jest wprost dla was! :P Tworzone razem z KaraKepi <3

Emma Rose jest zwykłą, skrzywdzoną przez los nastolatką. Jedyne czego chce, to prawdziwa miłość. Czy to na prawdę aż tak wiele? Logan Dove jest najpopularniejszym, najgorętszym chłopakiem w szkole. Każda dziewczyna jest jego, ale każda leci na wygląd... Jedyne, czego chce, to prawdziwa miłość. Czy to na prawdę aż tak wiele? Oboje niedługo się przekonają.

A! Czy ktoś zrozumie to? Wszystko ma drugietrzecieczwartepiąte d n o J. Kaczmarski - Krzyk obrazek: tumblr

Reality interpreted by me,thoughts and feelings,passions,everything. And well you reading on your own risk. Short combination of 8 works inside. Realia otaczającego świata moimi oczyma i wiele więcej. Zmiksowane języki którymi się posługuje na codzień. Cover and all pictures which I added here are works of incredible street artist Instagram : @itsmariel All credits to her.

Anna to młoda pani psycholog, która ma z pozoru wszystko: w miarę dobrą pracę, przystojnego narzeczonego, najlepszą przyjaciółkę i perspektywy na przyszłość. W życiu jednak bywa tak, że nie zawsze rzeczywistość pokrywa się z marzeniami, a na każdym kroku czekają niespodzianki. Jeżeli jesteście ciekawi, jaką przyszłość Anna ma zapisaną w gwiazdach, zapraszam serdecznie do czytania :) Ps. W opowiadaniu mogą wystąpić wulgaryzmy oraz sceny dla dorosłych. Ps2. Opowiadanie jest w pełni wytworem mojej wyobraźni. Wszelkie kopiowanie jest zabronione.

Nie chcę w tych utworach brzmieć, jakbym odkrywała wszystkie tajemnice wszechświata; używać języka, którego mimo finezji nikt nie rozumie; zgrywać nadętej pseudoartystki. Mam zamiar w mojej poezji po prostu przekazać Wam moje rozmyślenia, skłonić Was do refleksji, zainspirować. Więc uśmiechnijcie się i przeczytajcie - nie musicie podniosłym, dramatycznym tonem ani z wymuszonym wdziękiem - a z sercem otwartym na piękno i bolesność świata.

Nic innego niż opis przeżyć wewnętrznych, uczuć, emocji zagubionej dziewczyny. Nie sądziłam jednak, że jej koniec złączy się z początkiem i będzie dla mnie odbiciem tego czasu, a z kolei moim rozwiązaniem i wyjaśnieniem. Tak, dlatego warto jest pisać i tworzyć, zwłaszcza o sobie. Tylko tak można potem odnaleźć siebie.

Ludzie doświadczają wielu emocji w tak krótkim czasie. My natomiast nie jesteśmy studnią bez dna. Dlatego wiele z nich z nas po prostu wypływa w najróżniejszej formie. Jedni reagują na nie czynami. Inni zaś szukają duszy by ich wysłuchała. A ja? Przekonajcie się sami...

nawyki

Zbiór wierszy dotyczących bezpośrednio mojej osoby, cóż to dość narcystyczna forma ale ktoś taki zawsze będzie istniał na tym świecie ;)