Evren Stories

Elarion İmparatorluğu'nda hiçbir şey masum değildir. Tahtın gölgesinde büyüyen sırlar, kanla mühürlenmiş bir geçmiş ve unutulmuş bir formül... hepsi yeniden gün yüzüne çıkmak üzeredir. Ailesinden çalınan gerçeğin peşine düşen genç bir kız, kendini kraliyet sarayının ölümcül düzeninde bulur. Burada her gülümseme bir tuzak, her söz bir tehdittir. Kral Kaelith'in soğuk hükmü, Kraliçe Seraphine'in sessiz oyunları ve Prens Lucien'in karanlık cazibesi arasında hayatta kalmak giderek imkânsız hale gelir. Ama Elarion'da en tehlikeli şey güç değil... gerçeğin kendisidir. Çünkü bazı sırlar sadece bir krallığı değil, tüm dünyayı küle çevirebilir. Ve küllerden doğan her şey, ya kurtuluş olur... ya da felaket.

"Kraliçelerin kaderi kimse tarafından belirlenmez, onlar kendi yollarını kendileri çizerler" Sıradan bir hayat süren Veronica'nın bir gün anlık bir sinirle kırdığı ve aynı zamanda babası için aile yadigarı olan ayna hayatının temelli değişmesine neden olur. En yakın arkadaşı Janet ile birlikte antikacıda ona benzer ayna ararken bir sırrı açığa çıkarırlar ve gözlerini açtığında ikisi de kendilerini fantastik bir diyarın ortasında bulurlar. Daha nerede olduklarını anlayamadan büyük bir kaosun içine sürüklenir, türlü türlü yaratıkların saldırısına uğrarlar. Gizem, yaratıklar ve büyüyle çevrelenen Veronica henüz neye uğradığını kestiremezken halkın kurtarıcısı haline gelir. Normal bir hayat yaşamak isterken zorlu kadere mahkum olan bir kızın hikayesi bu...

Zaman, bir dervişin avuçlarında tuttuğu kum taneleri gibi akıp giderken, insan ruhu bu sonsuz akışın içinde kendi yankısını arar. Kimi bir şairin mısralarında, kimi eski bir taşın üstüne kazınmış yazılarda, kimi de rüzgârın bilinmez diyarlardan getirdiği fısıltılarda bulur kendini. Ama herkesin içinde, ismini koyamadığı bir özlem vardır; bazen bir baharın kokusunda, bazen bir eski anının gölgesinde saklanır. Benim hikâyem de böylesine derin bir özlemin içinde başlar. Ne başlangıcını net olarak hatırlayabiliyorum ne de bu özlemin ilk ne zaman içime düştüğünü. Ama bildiğim tek şey, içimde taşıdığım bu duygunun bir dalga gibi zaman zaman yükselip beni içine çektiği. Tıpkı eski bir şehirde kaybolmuş bir yolcu gibi, bazen tanıdık bir anıya dokunuyor, bazen ise hiç bilmediğim bir hatıranın kıyısına vuruyorum. İnsan, ruhunun derinliklerinde yolculuk yaparken, bazen kelimelerin bile anlatamayacağı duygular içinde bulur kendini. Sanki yüzyıllar öncesinden gelen bir ses, kalbinin derinliklerine fısıldıyormuş gibi... O sesi dinlemeyi öğrendiğinde, içindeki yalnızlığın bir anlam kazandığını fark edersin. İşte benim yolculuğum da böyle başladı; seslerin, sezgilerin ve zamanın ötesinden gelen fısıltıların peşinden giderek. Bu hikâye, sadece kelimelerle yazılmış bir anlatı değil. Bu, ruhun bir arayışıdır. Kimi zaman suskunluğun içinde yankılanan bir çığlık, kimi zaman ise geceye karışan sessiz bir dua... Ve ben, bu satırları kaleme alırken, aslında kendi içimde bir ışık arıyorum. Eğer bu satırlarda kendinizden bir parça bulursanız, bilin ki aynı yolculuğun yolcusuyuz.

Bu seride geçmiş bütün olumsuzluklardan kurtulacak ve ruhumuzu bulanık sulardan arındıracağız. Benimle olduğunuz için sonsuz şükür, şükür, şükür...

Gece yarısı ağaçların içinden geçerken git giderek ormanın onu yuttuğunu hissetti Whitley, Dikkat et! Rüzgar ters yöne saldırdı! Orman seni benliğine aldı! Sınır bekçileri boğazına kadar dayandı! Cehennem kralı kanını kaynattı! Ateş Mavisi olarak cennetin bütün çiçeklerine saldırttı! - N-nolur bana yardım et Ashtin! -Seni cehennemin en güzel yerine saklayacağım Whitley , Kraliçem olman için herşeyi yapacağım sevgilim.. - B-bu yaptığını asla unutmayacağım Ashtin!! Ashtin uçurum kenarında düşmemek için tutunan Whitleyin kalbini o uçurumdan mavi bir ateşe boğarak attı en saf acı ile . Aşşağıdaki sınır nöbetçilerine kendi elleri ile teslim etti . En büyük acıyı sardı Whitleyin vücuduna , cehennemin en büyük cezasını verdi ona.. Cennet ve Cehennem in arasında kaybolan , yaralı elleri ve ayakları ile acıyı en derinden hisseden ; kalbi büyük bir kuyuya atılan o çaresiz kız... tutunmak isteyipte tutunamayan , çalışsa da ellerini kesen dikenli iplere bile dayanamayan bu kız cehennemin en büyük cezasına mecbur tutuldu..

Toby, Olive, and Evren are three teenagers who meet up in a dream world with no clue why they're there. They must learn to combine their strengths to defeat Nihasa, a Demon who plans to destroy Orrinbyrde. Will they overcome Nihasa's tyranny? Or will their petty bickering be the cause of their and Orrinbyre's demise?

Duyguların nesnelere aktarılması

sihifting mi yapmak istiyosun gel süb ler de aklında soru var gel telekenezi çeşitleri ve daha fazlası.....

"Orion.." Bu sesi nerede duysa tanırdı. Orion hızlıca sesin geldiği yöne döndü. Gözlerini büyüterek karşısında duran adama baktı. "Bilge.." dedi mırıldanırcasına. Heyecanla ona doğru atıldı ama Bilge'nin karşısında gördüğü çocukla dona kaldı. Bilge ona değil çocuğa doğru konuşuyordu. "Fakat Orion.." dedi Yaşlı Bilge. "Unutmamalısın ki insanlar büyürken anılarını bırakırlar, geçmişlerini unuturlar." Orion dalgın gözlerle Yaşlı Bilge'ye baktı. "Büyümekten çok korkuyorum Bilge. Ya bende büyürken çocukluğumu unutursam?"