Historias de Fadimekoçari

Fadime Koçari, onca yıldan sonra Trabzona dönerken yüreğinde ki sırları da beraberinde getiriyordu, ayrıca dönerken tek değil yanında çocuğu da vardı.

"Yarım kalan sevdalık, kalpte hiç bitmeyen bir melodi gibidir."

Fadime Koçari, or dare we call her "Fadime Furtuna"? She now shares a last name with the very people who robbed her of everything she once held dear, including their golden-haired grandson, Ismail "Iso" Furtuna. They were never supposed to love each other, let alone marry. However, life has a bittersweet way of teaching lessons. Their marriage is a temporary truce between two families that have spent generations spilling each other's blood. Though they live together and play the perfect couple in public, they constantly remind themselves that the arrangement will end once the paper binding them finally burns. But somewhere between shared silences, quiet loyalties, and battles fought side-by-side, something dangerous begins festering between them.... growing beautifully, even. Yet, while Fadime slowly starts falling for the man she was raised to hate, Iso carries a secret that could destroy everything between them: the niece she has relentlessly mourned was never dead at all.

gezep hicrana bakıyordu karşı karşıyaydılar gezep hicrana yaklaştı gezep:dilerim ki bugün o bebeğin mezarına gittiğim gibi allah seninde mezarına gelmeyi nasip etsin hicran Hicranın gözlerinden yaşlar akıyordu gezep elini cama vurduğu için eli kanıyordu hicran uzanmaya çalıştı Gezep:BIRAK hicran:gezep kanıyor gezep:çok mu umurunda hicran...çok mu umrunda kızım demiş ve hicranı bırakıp gitmişti hicran ise gözlerinden yaşlar akarak arkasından baktı

Taşacak Bu Deniz dizisindeki İso ve Fadime için yazılmış hikâyeler.

"Bizden anca bu kadar olur. İsimlerimiz dahi yan yana gelemez." Gözlerimden yaşlar akarken ona bakamıyordum. Kafamı anca kaldırabildiğimde gözleri dolmuş bir şekilde bana bakıyordu. "Bizim seninle bir hikayemiz olamaz, olmamalı." Hiçbir şey demeden sadece yanımdan geçip gittiğinde daha fazla dayanamayıp yere çöktüm. 'İsimsiz bir hikaye' diye söyledim kendi kendime. Bir isim dahi koyamamıştık.

Kağıda yazdığı cümleye bakmak için eğildim, kağıtta el yazısıyla "L'amour est la plus violente des tempêtes." yazıyordu. Evet, evet. Aynen bu şekildeydi ne demek bu? Sorumun akabinde gözlerimin içine bakıp dudaklarını kulağıma yaklaştırdı. Fısıldar gibi bir sesle "Aşk, fırtınaların en şiddetlisidir." dedi. Peki gerçektende öyle miydi?

"Saçının her sarı telini öpmek için güneş geceden gün çalmış gibi." [ismailfurtuna • fadimekoçari] 𓍯 exes to lovers!!

Nefretle büyütülen bi kalp sevgiyle açabilir miydi... Kafasıdaki yardım çığlığı susmalıydı çünkü kendiine yardım edecek kimse yoktu. Şimdi bu düşmanlığın tüm yükü onun omuzlarındaydı. Ailesinden kalan tek kişiyi kurtarmak için kendinden vazgeçer miydi?

Çocukken her şey kolaydı.Misket oynar,zeytin ağacının gölgesinde serinlerdik.Eskiden arkadaş olduğumuzu biliyorsun. Çocukken misketlerin kırık olduğunu bilmezdin,kazanması kolaydı.Şimdi misketlerin kırık olduğunu biliyorsun.Düşman olmamız gerektiğini de biliyorsun.