Historias de Gençkız

Diğer çocukların anneleriyle bağlarını kesemedikleri yaşlardaydılar, henüz vücutlarına en derin kesikler atıldığında. Ne kadar süreceğini, kimin dur diyeceğini veya bitip bitmeyeceğini bilmiyorlardı.Belki de onların cezası anneleri ya da babalarından gelecek bir tokat değil çok daha ağır olacaktı. Her gece düşündüler. Bunu hakedecek ne yaptık? Belki bir gün onların eline verilen umut şekerinin gerçekleşebileceğine inanmak istiyorlardı. Çünkü inanmazlarsa dayanamazlardı. İnanmazlarsa yarayı kapatamazlardı. Belki içerden kanardı ama dışarısı kabuk bağlardı. Bağlamalıydı. Ama bu şeker birinin ağzında acı tatı acımasızca bıraktı. Diğerlerinin kefaretini sadece biri en ağır şekilde ödeyecekti. Çünkü acı her daim kalanda ağırlaşırdı. Kalanda, gidende, kurtulamayanda.. Belki de geride bıraktıklarının farkında değillerdi. Yollarının kesişeceğinin, onların kurtulmak için her gece dua ettikleri Tanrı'nın cezayı başkası ile sonlandıracağını henüz bilmeyecek yaştaydılar. Ama büyüdüler. O karanlık geceler hepsinin en karanlık yanlarını oluşturdu. Hepsinin yarasını en derine gömüp tüm vücuduna yaydı. Görünür kılmadı, aksine onları birer görünmez kıldı ki kimse yardım edemesin. Ölmediler yaşamaya umut etmeye hayatları ile boğuşmaya ve o umut şekeri için her gece kafalarını yastığa koymaya yine de devam ettiler. Onlar kurtuldu, yaraları içlerinde de kalsa yeni yaraların açılmasından kurtuldular. Biri kaldı. En zorda, en derinde.. Birinin hikayesi..

İnsan gerçekten güvenmeye değer bir varlık mıdır? Seven insanın her şeyini ona adamasını hakeden bi varlık mıdır insan? Ya da seven kişiyi kullanma hakkını kendinde görebilecek kadar yüzsüz veya kibirli midir? Sahiden her gün her şeyin en güzelini başarmasını sağlamaya çalışmak için uğraştığımız insanlığımız aslında nedir, neyden ibarettir? İnsan bunların hepsini hakediyor mudur?

Levla. Annemin koyduğu, farsça var olması gereken her şey anlamına gelen babamın,anlamının aksine var olmaması gereken tek şey olarak hissettirdiği ismim. 05...; değişmişsin Levla; değiştim 05...; neden Levla; öyle gerekti 05....; ama gözlerindeki ışıltılara hala sahipsin onları değiştirememişsin

Peri, adı gibi masalsı bir hayata değil, siyah saçlarının gölgesinde sakladığı karanlık bir cehenneme doğdu. Doğduğu andan itibaren evi dediği yer hücresi, ailesi dediği insanlar celladı oldu. Bembeyaz teni, ruhuna atılan her imzanın izini taşıdı. On yaşında, henüz kendi çocukluğunu yaşayamadan, hayatın en ağır ve kanlı yüzüyle tanıştı. O kafesin kapıları bir gün açıldı ama Peri özgür kalmadı; sadece hücresini değiştirdi. Yıllar sonra bugün, Peri hâlâ savaşıyor. Geceyi sabaha bağlayan yorgun saatlerde, herkesin uykuda olduğu o gri zamanlarda tek başına ayakta kalmaya çalışıyor. Geçmişin çığlıkları anksiyete nöbetleriyle boğazına düğümlenirken, o her şeye rağmen yıkılmamak için hayata tırnaklarını geçiriyor. Peki, ruhundaki o kırık aynaları birleştirmek mümkün mü? Geçmişin kirli elleri peşini bırakacak mı, yoksa Peri kendi gökyüzünü kendi elleriyle mi inşa edecek? Bu, her şeyini kaybeden bir kız çocuğunun, bir kadına dönüşürken verdiği sessiz ama görkemli savaşın hikayesi. "Beni öldürmeyen her acı, ruhumda yeni bir yara açtı. Ve şimdi ben, o yaraların üzerinde dans ediyorum."

Gecelere esir ,hüzünlü hecelere kaybolduğumuz bir yerden.

aşk nedir

"O lanetli!!! Kendi gözümle gördüm , onun içinde lanet varrr" Ne dedikleri hakta hiç bir fikrim yoktu. Tek bildiyim yaşadığım yetimhanede canavarlar tarafından baskın oldu ve bana lanetli diyen avcılar baskın zamanı gelmemişti " o ölmeli !!!" " doğru söylüyor eyer yaşarsa lanet yavaş yavaş onu kontrol edicek" " benim çocuklarım var onları babasız bırakamam" dedi korkarak Bu kargaşada tek kelime bile etmeyen bu adam bir anda yanıma geldi. Eyilib bana bir az baktı. Gülmüyordu işine fazla hakim birisi olduğu belliydi. Bir anda çenemi tutub kendine çekti. Nefes alışlarını duyabiliyordum. Sonra çenemi bırakıb ayağa kalktı. "Yapa bilir"dedi bir anda "Ne? Ne yapa bilirim?" Sordum şaşkınlıkla " o laneti kontrol ede bilir... eyer edemeseydi çoktan lanetli olduğu ortaya çıkardı. Avcı ola bilir....... Kitab tamamen bana aitdir ona göre

😛

ask mı? yoksa hayallerinin sporu mu?

"Yine de benimle mi olmak istiyorsun?" "Tabii ki Zalia, sen benim tek varlığımsın."

Genç kız bir seçim yapmalıydı,ya geçmişin tozlu sayfalarında ona umutla bakan bir çift ela gözü seçecekti ya da ona liman olmayı kabul eden adama sığınacaktı...

Aşk'

Kendi ülkelerindeki savaştan sürgün edilip getirilen ailelere en iyi şekilde yaşamaları için her türlü imkan sağlanıyor. Peki karşılıksız mı? Karakterlerimizle çıkacağı bu yolda onlara ortak olmaya hazır mısınız?

En mutlu gününde annesini kaybeden Deniz Aksoy,kendine katili bulmak için söz verir.Polis doyayı ilerletemeyince,çocukluk arkadaşı Hasan'ın dünyasından yardım isteyen Deniz,kendini tehlikenin tam ortasında bulur.Beklenmedik aşk,dostluk,hayal kırıklığı ve sırlar onun hayatının merkezi olmuştu.

Küçük kalp sancıları, öldürmeyen ama toprağa saran. Yayın hakları bana aittir

annesi fransız babası ise türk olan dilay ın kendisine yeni bir hayat kurmak istemesi