Gençkızedebiyatı mga kuwento

simayildirim: Ben sadece akraba evliliğini sevmediğimi dile getirdim simayildirim: Evlenmeyeceğiz yani kaankaradag: Not aldım, iki ay on gün sonra görüşelim

Bazı gidişler veda değildir, Sadece ertelenmiş bir başlangıçtır. ^Mahalle kurgusu^

Bazı Rüzgarlar sadece saçını değil hayatını da dağıtır , Ve bazı kıyılar o hayatı geri toplar. Mahalle kurgusudur.

!!!Küfür, argo içerir. Rahatsız olan okumasın!!! - Asya kanka annen adını niye asya koymuş? Asyalıları çok mu seviyormuş muhahahha - Yeter mal sıkılmadın mı şunu söylemekten... -Yiooo

Tek bir gece, tek bir cinayet. Suçlu kimdi? Tek bir kişi mi? Yoksa hepsi mi? Belki de hiçbiri.

Okuldaki herkesin shiplenebildiği bir site kuran Hilal, bir süredir platonik olduğu çocuğun ismini siteye eklemez. Site okulda fazla popüler olmaya başlayınca bu durum çocuk tarafından da fark edilir ve kızın anonim hesabına yazar. "İsmim Hilal bu arada, küçük olmayan Hilal. Ben seninkini biliyorum ama usulen yeniden söyleyebilirsin." "Peki Hilal, küçük olmayan Hilal. Ben Pars Ege ama arkadaşlarım genelde bana Yener der." Modern Külkedisi Masalı.

"sen beni böyle yaptın."

Annesinin ölümünden sonra tüm hayatı altüst olan İzel, içindeki şüpheye daha fazla dayanamayarak babasına karşı bir oyun oynamaya karar verir. Bir yandan babasının yeraltındaki pis işlerini araştırırken bir yandan da yeni korumasından bunları saklamaya çalışır. Ancak beklemediği şeyi korumasının bir korumadan fazlası olmasıyla ortaya çıkar ve oynadığı oyun onu zehirlemeye başlar. Zehirli yalanlar matemine hoşgeldiniz 🃏🎭

Hayatınızın koskoca bi yalandan ibaret olduğunu düşünün. Sizden gizlenenler ve yanlış bildikleriniz. Tekrar güvenebilir miydiniz?

ÖMER ENSAR KARA & EFNAN DEMİR ... Bütün uzvlarım zangır zangır titriyordu. Yağmurun şiddeti o kadar çoktu ki tanelerini her bir zerremde hissediyordum. Gözlerimi kırpıştırdım birkaç kere, o ise sakince beni izliyordu. " Neden veda etmedin? " Uzun uzun baktı bana sonra derin bir nefes aldı ve başını sağa çevirdi. Gözlerini yumdu, gördüğüm görüntü bir şiirin en can alıcı mısrası gibiydi. İçim gitti, ama sustum. Sustum ve yeşilin en güzel tonu olan gözlerini bana çevirmesini bekledim. Kalbimin büyük bir bölümünde bıçak darbeleri vardı ve kalbim her şeye rağmen atıyordu. O bana bakmadıkça bıçak darbeleri usulca bütün kalbimi harmanlıyor beni yavaş yavaş öldürüyordu. Başı bana doğru döndü. Yumduğu gözlerini açtı ve bir cevap alacağıma inandığım için hevesle gözlerine baktım. " Cevabım hiçbir şeyi değiştirmeyecek, Efnan. Senin kızgınlığın geçmeyecek. Çünkü sen kinli birisin. Yaşanılanı unutmuyorsun sonucu ne olursa olsun. Bu yüzden yapma, neden vedasız gittiğimi öğrenmek sana hiçbir şey katmayacak. Birazcık inansam, " dedi hayal kırıklığı ile. " Bir şeylerin değişeceğine birazcık inansam bir dakika düşünmem söylerim. Ama biliyorum değişmeyecek, senin yüreğini benim cevaplarım değil sen soğutacaksın. Çünkü sen hep böyleydin. " Gözlerim dolu dolu baktım. Haklıydı, cevabı benim ona olan kırgınlığımı alıp götürmeyecekti. Ben kendi yüreğimi kendim soğutacaktım. Hep böyleydim zaten. Değil mi? Yutkundum ve hiçbir şey demeden arkamı döndüm. Karanlık sadece gökyüzüne çökmemiş gibiydi. Evlerin çatısına, arabalara, denize ama en çok, en çok benim gölgeme çökmüştü. ...

Birbirini seven iki ayrı kalp. Bir tarafta gurur bir tarafta aşk.

Gerçek rakibi Minho olan Minhyuk , Minhonun yerine geçen ikizini ondan ayırt edebilecek mi ?

"Birbirimize ettiğimiz her veda zamanın içine silinmiş bir iz bıraktı ikimize." 231224❆

Defnenin kafasını dağıtmak için gittiği gece clübünde kavgaya karışıp clübün sahibi tarafından atılıp sonrasında tekrar tekrar karşılaşmalarıyla birlikte yaşadığı olaylar.

İnsanın canını en çok sevdikleri yakarmış. Çünkü en çok onlara güvenip, en çok onlara sığınıp, onları bir liman ve bir ev sayarmış. Şimdi ne mi oluyor, iki sevdiğim insan canımı yakıyor.Biri en yakın arkadaşım dediğim arkadaşım, diğeri de her şeyim, tek şeyim olan sevdiğim adam.

Her insan, hatırladığını sanır. Oysa bazı anılar silinmez; çünkü hiç var olmamıştır. Bu roman, hafızası sıfırlanmış bir kimliğin, adını hatırlamadan varlığını ispat etme savaşını anlatıyor. Bir akademi... dışarıdan bakıldığında prestijli, içeri girildiğinde ürpertici. Bir sistem... sorulara değil, sessizliğe değer veren. Ve bir çiçek: Asfodel. Ölümle yaşamın arasında, hafızanın kıyısında açan bir çiçek. Bu hikâye, yalnızca bilimkurgu ya da karanlık akademi anlatısı değildir. Bu, "ben kimim" sorusuna verilen en karanlık cevaplardan biridir. 313 sadece bir numara değil. O, sisteme karşı ilk çatlağın, hafızasız bir devrimin başlangıcıdır. Eğer bu sayfaları çevirmeye cesaret ettiysen, bir uyarı: Gerçek her zaman kurtuluş değildir. Bazen uyanmak, kabusun kendisidir.

♪Galata•Halil Sezai Hayatta herkes bir şekilde acı çeker;küçük veya büyük ama ben kesinlikle büyük acılar çekmiştim.Bu acılara ne annem ne de ben dayandım ve kaçtık,annemin geçmişine kaçtık.