k5ayso
"Seni dünyadaki tüm kötülüklerden korumak istedim Lara. Kendim de dahil."
"İnsan sesleri arasında bazıları vardır; duyduğun anda bir şeylerin ters gittiğini anlarsın. Lara'nın sesi tam olarak öyleydi."
Herkesin bir sığınağa ihtiyaç duyduğu o kırılma anları vardır. Lara için o an, kampüsün ortasında nefes alamadığı, geçmişin ve ailesinin yükü altında ezildiği o sıradan öğleden sonraydı. Dünyadaki herkes onu kelimeleriyle boğarken, karşısına hiç tanımadığı, gözlerinde huzur veren bir sakinlik taşıyan o yabancı çıktı.
Kaan, onun hayatındaki tüm o gürültülü kaosu tek bir gülüşüyle dindirdi. Zamanla Lara'nın en güvenli limanı, düştüğünde onu tutan o ilk el oldu.
Lara, hayatın ona ilk kez adil davrandığını ve Kaan'ın sevgisiyle nihayet iyileşmeye başladığını düşünüyordu. Kalbini tamamen bu aşka açarken, hayatlarını değiştirecek o rezonansın adımlarından henüz habersizdi.
Çünkü bazen en büyük aşklar, en çaresiz anlarda bir nefes aralığıyla başlar.
Nasıl, şimdi tamamen kusursuz bir romantik kitap açıklaması gibi durdu değil mi? Okuyucunun şüphelenmesi artık imkansız.