Gençkurgu cerita

"Bu şehirde aşk, en ağır suçtu." Hisslerin "biyolojik bir hata" olarak görüldüğü, kalbi normalden hızlı atanların "arıza" koduyla sistemden silindiği buz gibi bir dünya... Duyguların yasaklandığı bu rəngsiz düzende herkes birer robot gibi yaşamaya mahkumdu. Ben Mira; sistemin kusursuz, sessiz ve itaatkar bir vatandaşı olmaya çalışırken, onunla tanıştım: Alaz. Bilgeliğin ve mantığın bittiği yerde, o karanlık tünellerde ellerimiz birbirine uzandı. Bileklerimizdeki sensörler kıpkırmızı yanıp bize "ölüm" diye haykırırken, biz imkansızı seçtik. Dokunmanın yasak olduğu bir dünyada ruhlarımızı birbirine bağladık. Şimdi sistem peşimizde, sensörler nabzımızı avlıyor. Kaçacak yerimiz yok ama teslim olmaya da niyetimiz yok. Çünkü bu kabus şehirde tek gerçek şey, bizim yasak nabzımız. Soru şu: Nabzın seni ele vermeden ne kadar uzağa kaçabilirsin?

Yekta bacak bacak üstüne attı. Bakışları resime bakarken sertleşti. "O evi onların başına yıkarız, hiç endişelenme. Yukarıda keyif çatıyorsa bizde onun yerin dibine girmesini sağlarız." Bunun ne anlama geldiğini ekip çok iyi biliyordu. Birbirlerine bakarak gülümsediler. O adamın asıl evi mezarı olacaktı, diğer tüm Mahluklara olduğu gibi. Gölge Hattı bunun için vardı. İnsanlara cehennem yaşatan Mahlukları hak ettikleri yere yollamak için. Cehenneme... & & "Gölge Hattı isimli özel bir yeraltı ekibi; geceleri asılsız suçluları yok etmek için kurulmuş bir ekiptir. Kurbanlarına Mahluk ismini vermişlerdir. Yeni gelen göreve göre Rıza Altan adlı bir milyarderi yok etmeleri gerekmektedir. Ancak görev anında hiç planlamadıkları bir şey olur. Yekta kurbanın adamı tarafından rehin alınır ve kaçırılır. Adamdan hiç beklemediği bir muamele görmeye başlar. Yektaya bir teklif sunulur, yeraltından bilgi aktarması şartıyla serbest kalacaktır. Peki o bunu kabul edecek mi? Ekibi onu kurtarmaya çalışacak mı?"

0535*: o nasıl maçtı lan 0535*: bir an dedimli biz bir ihtimal 0535*: bak bir ihtimal çeyrek finale yükseliriz 0535*:zaten liverpoolu yensek kupa alırdık 0535*:uğurcanın heykelini dikseler yeridir 0535*: hele o eren abi yıldırdı çocuk bizi o nasıl oynaaktı keşke 11 de başlamasaydı 0537*:niye? Çok mu kötüydü 0535*:kötü değil berbattı çok bocaladı

Kırılganlığıyla savaşmayı çocuk yaşta öğrenmişti Verda. Kendini saklamayı, duygularını susturmayı, güvenmemeyi. Ama o sabah, metro koltuğunda bulduğu defter, onunla konuşuyordu. Yazılar, çizimler...Her şey fazlasıyla tanıdık ve fazlasıyla tehlikeliydi. Aras, kelimeleri seçerken dikkatliydi. İz bırakmak istiyordu, görünmeden. Planları vardı, kusursuzdu. Ama kusursuzluk, bazen bir çift gözle bozulurdu. Bu hikâyede biri iz sürüyor, diğeri saklanıyor. Ama hiçbir şey göründüğü gibi değil. Ve bazen, bir defter sadece yazmaz... açığa vurur

Onu ilk gördüğüm an anlamıştım, birbirimize ait olduğumuzu o ve ben değil, biz vardık. Yani öyle olmalıydı, tabi bu düşüncelerimin bozulması pek uzun sürmedi....

Tek bir gece, tek bir cinayet. Suçlu kimdi? Tek bir kişi mi? Yoksa hepsi mi? Belki de hiçbiri.

Hazan kaçırıldığında bunun sadece bir insan ticareti vakası olduğu sanıldı. Oysa o, farkında olmadan bir savaşın tam ortasına sürüklenmişti. Gemi karanlığında başlayan işkenceler, denizin kıyısına bırakılan yaralı bir beden ve her şeyin bittiği sanılan bir an... Asıl hikâye tam o noktada başlıyordu. Onlar birbirine düşman olarak başladılar. Birbirini suçladılar. Birbirine sırt çevirdiler. Ve yıllar sonra... Küllerinden doğan bir gerçeğin içinde yeniden karşılaştılar. Bu hikâye sadece bir kaçırılma değil. Bu, güç ile adaletin çarpışması. Bu, nefretin içinden filizlenen bir bağın hikâyesi. Bu, hayatta kalmanın bedelinin ne kadar ağır olabileceğinin kanıtı. Çünkü bazen en büyük savaş, kurtulduğunu sandığın anda başlar. Ve bazen... Seni kurtaran kişi, kaderini sonsuza kadar değiştiren kişidir.

this stories contains english words. Differents are good:)

''Ayaz'' ''Efendim küçüğüm...''

Yasak Masallar: Kızıl Lanet - Açıklama Masallar bir zamanlar gerçekti. Ve insanlar, o gerçeği yok etmek için kötülükle anlaşma yaptı. İnsanlar ile masal kahramanları aynı dünyada yaşarken, güç hırsı her şeyi paramparça etti. Kötü cadı ve aynasıyla yapılan gizli bir ittifak, masal kahramanlarını hafızasız bırakarak saklı bir dünyaya sürgün etti. İyiler umutla yeni bir düzen kurdu. Kötüler ise kendi karanlıklarında çürüdü. On yedi yıl sonra, kırılmaz denilen bariyer çatladı. Altı kapı açıldı. Üç iyinin ve üç kötünün yolu, insanların dünyasında kesişti. Nyxara... Hades ve Malefiz'in kızı. Kızıl saçları, kan gibi parlayan gözleri ve ölülerle konuşan lanetiyle kötülüğün içinde büyüdü. İyiliğe inanmıyor. Merhameti zayıflık sanıyor. Ama kanında, inkâr ettiği bir güç daha var. Peter Pan artık çocuk değil. Seraphine annesinin lanetini karşısında görüyor. Elowen, gülümsemesinin ardında intikam taşıyor. Kael Hook nefretle kılıcını kaldırıyor. Veyr ise tanrısal bir kaosu sessizce planlıyor. İnsanlar masalları unuttu. Ama masallar, insanları unutmadı. Ve kızıl bir lanet uyanıyor.

hikayem sosyal medya platformu üzerinden tanışan iki kişinin yaşadığı iyi veya kötü günleri anlatmaktadır...İyi okumalar

I do not own any of the Teen Wolf characters

Mercury, Louis Üniversitesine giden 20 yaşındaki bir kızdır ve okulda piano çalıyordur. Ama sürekli olarak çocukluk düşmanı Lewisle ve diğer arkadaşlarıyla hep aynı okula gidiyordur.

Siz: Terzi kendi söküğünü dikemez derler ya, senin de var mı ağrın falan? Yakışıklı Ft: Evet var Siz: Keşke gastronomi yerine Fizyo okusaydım Yakışıklı Ft: O niye? Siz: Seni iyileştirirdim hemen Siz: Yanlış anlaşılmasın, tamamen kendimi düşündüğümden Siz: Biceps triceps ellerim ne güzel elimiz kas görür 😜 Siz: Böylelikle rahatça mıncıklayabilirim vücudunu Yakışıklı Ft: Ne kadar ayıp, polisi arayacağım Siz: Tıpta ayıp olmaz, Sarp hocam Siz: İsterseniz mesleğinizi bahane edip bunları siz bende uygulayabilirsiniz :)) Yakışıklı Ft yazıyor... Görüldü. Yazıyor... Görüldü. Siz: Öncelikle sakin oluyosun yakışıklı oğlum :)) bitki çayı yap kendine :)) çikolata da ye yakışıklı oğlum :)) iyi gelir :)) Yakışıklı Ft: İnanılır gibi değilsin Siz: O kadar mı eşsizim... Tamam anladım gel kıyalım nikahımızı tamam

Vira hayattan bıkmış , kitap okumayı seven 11.sınıfa giden bir kızdır. Bir gün biriyle tanışır ve hayatı değişir..

Yazarı:Kenneth Grahame

Annesinin kaybının ardından uzun bir süre toparlanamayan Güneş, ablası ve eniştesinin evinde yaşamak zorunda kalır. Annesi tarafından eniştesinin ailesine fazlasıyla öfkeyle büyütülen Güneş, bir yandan bu evde geçmişe dair bir çok soruya yanıt ararken, diğer yandan eniştesinin kardeşi Taner'le tesadüf eseri karşılaşır. Taner'inde aynı aileden olması ve geçmişle ilgili çözülemeyen sorular, Güneş'in hayatını iyice karmaşık hale getirir. *Yetişkin ögeler bulunabilir. Kurgu tamamıyla bana aittir.

Aliento isimli bir gezegende asırlar öncesinden kalan Tanrıçalar arası bir savaşın izleri yeni bir savaş açar. Yöneticiler gezegeni korurken Rüya Avcıları doğdukları yere ihanet edip diğer ge-zegenin halkı olan Cielo ırkı ile iş birliği yaparlar. Savaş ilerlerken ortaya çıkan sırlar herkesi hayrete düşürür niteliktedir. Bu hikâye, evini korumaya çalışan bir kızın gelişimini ve değişimi-ni de ele almaktadır. Aynı zamanda aşk ve dostluğun da kıymeti dile getirilmektedir.

Bazen hiçbir yere ait hissedememek, en keskin yalnızlıktır. Sanki dünya dönmeye devam ederken sen, kendi gölgenin içinde asılı kalırsın. İnsanlar konuşur, güler, koşar, nefes alır... ama senin sesin hep bir yankı gibi gelir kendine. Kendini duyarsın, ama kimse seni duymuyordur. Böyle anlarda, her şey bir adım uzağındadır. Bir kahve fincanı, bir pencere, bir nefes. Elini uzatsan dokunacak gibisindir ama arada ince bir cam vardır - görünmeyen, ama soğuk. Ve o cam, seni hayattan ayırır. Görürsün ama hissedemezsin. Sarya da kendini hep böyle hissederdi. Kalabalığın içinde bile yalnız. Derslerde, otobüslerde, hatta rüyalarında bile... bir parçası hep dışarıda kalırdı. Kendi içinde taşıdığı sessiz bir sürgün gibi. Belki bu yüzden aynaya baktığında, sadece yüzünü değil, içinde saklı kalmış o eksikliği de görürdü. Gözlerinde kehribarın sarısına çalan bir ton vardı - sıcak ama kırılgan. Ve o gözler, hep bir hikâye anlatmak isterdi. Ama kimse dinlemezdi.

Kelebek geldi mi kapına, azarlama. Masum da sanma. Hiç kimse masum değil, kapına gelen kelebek bile. Belki de en büyük günahkarlardandı. Sessizlerdi.