Historias de Gençlik

"Derin polisi ara!" Diye bağırdı Irmak. "Emir bir şey yap!"Diye bağırdı Irmak'ın karşısındaki çocuk. "Bacağım kırıldı galiba."Diye yakındı Sarp denen çocuk. "Ben arıyorum polisi."Diyerek telefonuna yöneldi Ada. "Sakince konuşabilir miyiz?"Diyerek merdivenlerden indi çekik gözlü çocuk. "İndirsene bacım şunu!"Diyerek Irmak'a bağırdı karşısındaki çocuk. "Sus geçiririm kafana!"Diyerek yükseldi Irmak. "Hepiniz susun!" Sinirle bağırdığımda sonunda herkes sesini keserken Ada'nın polisi aramak üzere olduğunu görüp elindeki telefonu aldım. "Kimse polisi aramıyor," Diyerek Ada'ya yönelik konuştum. Ardından Irmak'a dönerek elindeki vazoyu işaret ettim. "Ve kimse kimsenin kafasını kırmıyor. İndir şunu." Aklıma gelen şey ne kadar sinirimi bozsa da bulunduğumuz durumun başka bir açıklamasını düşünemiyordum. Ya gerçekten sapıklardı ve eve gizlice girmişlerdi ya da evi aynı anda kiralamıştık. Mümkünse tabii.

Okuldaki herkesin shiplenebildiği bir site kuran Hilal, bir süredir platonik olduğu çocuğun ismini siteye eklemez. Site okulda fazla popüler olmaya başlayınca bu durum çocuk tarafından da fark edilir ve kızın anonim hesabına yazar. "İsmim Hilal bu arada, küçük olmayan Hilal. Ben seninkini biliyorum ama usulen yeniden söyleyebilirsin." "Peki Hilal, küçük olmayan Hilal. Ben Pars Ege ama arkadaşlarım genelde bana Yener der." Modern Külkedisi Masalı. [Düzenleniyor.] Düzenleme Başlangıç Tarihi: 29.12.2025

"Sen benden gittin bende ki izlerin neden hala benimle?"

"Pars, ne olacak şimdi?" diye sormuştum. Başını öne eğdi önce. Sonra yüzünü bana çevirdi, gözlerime baktı ve o meşhur cümlesini söyledi: "Halledeceğim." Ama bazı şeyler... Halledilmez. Küçüklükten başlayan bir aşk, yıllar boyunca saklanan sırlar ve herkesin birbirinden bir şeyler gizlediği bir hayat. Söylenmeyen cümleler, yarım kalan gerçekler ve sustukça büyüyen karanlıklar... Ecrin, hiçbir şey sormamayı öğrenmişti. Pars, her şeyi kontrol altında tuttuğunu sanıyordu. Ece, sustuklarının altında eziliyordu. Yiğit, bildiği gerçeklerle yaşamayı seçmişti. Ve herkes... Bir gün ortaya çıkacak şeylerden korkuyordu. Çünkü bazı gerçekler söylenirse, aynalar kırılır, kan iz bırakır ve kelebekler bile kaçacak yer bulamaz. Söylenmeyen, iki kitaplık bir serinin ilk kitabı. Ve bu hikâyede asıl mesele, ne yaşandığı değil... Nelerin hiç söylenmediği.

simayildirim: Ben sadece akraba evliliğini sevmediğimi dile getirdim simayildirim: Evlenmeyeceğiz yani kaankaradag: Not aldım, iki ay on gün sonra görüşelim

ÖMER ENSAR KARA & EFNAN DEMİR ... Bütün uzvlarım zangır zangır titriyordu. Yağmurun şiddeti o kadar çoktu ki tanelerini her bir zerremde hissediyordum. Gözlerimi kırpıştırdım birkaç kere, o ise sakince beni izliyordu. " Neden veda etmedin? " Uzun uzun baktı bana sonra derin bir nefes aldı ve başını sağa çevirdi. Gözlerini yumdu, gördüğüm görüntü bir şiirin en can alıcı mısrası gibiydi. İçim gitti, ama sustum. Sustum ve yeşilin en güzel tonu olan gözlerini bana çevirmesini bekledim. Kalbimin büyük bir bölümünde bıçak darbeleri vardı ve kalbim her şeye rağmen atıyordu. O bana bakmadıkça bıçak darbeleri usulca bütün kalbimi harmanlıyor beni yavaş yavaş öldürüyordu. Başı bana doğru döndü. Yumduğu gözlerini açtı ve bir cevap alacağıma inandığım için hevesle gözlerine baktım. " Cevabım hiçbir şeyi değiştirmeyecek, Efnan. Senin kızgınlığın geçmeyecek. Çünkü sen kinli birisin. Yaşanılanı unutmuyorsun sonucu ne olursa olsun. Bu yüzden yapma, neden vedasız gittiğimi öğrenmek sana hiçbir şey katmayacak. Birazcık inansam, " dedi hayal kırıklığı ile. " Bir şeylerin değişeceğine birazcık inansam bir dakika düşünmem söylerim. Ama biliyorum değişmeyecek, senin yüreğini benim cevaplarım değil sen soğutacaksın. Çünkü sen hep böyleydin. " Gözlerim dolu dolu baktım. Haklıydı, cevabı benim ona olan kırgınlığımı alıp götürmeyecekti. Ben kendi yüreğimi kendim soğutacaktım. Hep böyleydim zaten. Değil mi? Yutkundum ve hiçbir şey demeden arkamı döndüm. Karanlık sadece gökyüzüne çökmemiş gibiydi. Evlerin çatısına, arabalara, denize ama en çok, en çok benim gölgeme çökmüştü. ...

It is the English translation of Beyza Alkoç's work titled Quarantine.

oku

"Kalp demek"

"Bizi bir araya getiren kişi... bizi tanıyor. Her birimizi." Ankara... Mezuniyetin ardından dağılmış hayatların yeniden kesiştiği şehir. Birbirinden uzaklaşmış dokuz arkadaş, bir gece beklenmedik bir zarfla birbirlerini tekrar hatırlamak zorunda kalır. Kim gönderdi bu notu? Daha önemlisi: Ne saklıyorlar? Zamanda silinmiş bir yüz, hiç yaşanmamış gibi unutulmuş bir olay ve karanlıkta göz kırpan gizemli bir plan... Her ipucu onları geçmişin içinden çıkılmaz dehlizlerine sürüklerken, gerçek dostluklar sınanacak, eski yaralar kanayacak ve bazı sırlar... geceye yazıldıkları yerden okunacaktır. Bazı hatıralar gömülmez. Bazı arkadaşlıklar... hiç bitmemiştir. Ve bazı oyunlar, sadece başladığında değil, herkes hatırladığında biter.

kitap tesadüfen tanışan 2 arkadaş gurubunun birbirlerinden nefret etmeleri sonra zeynep ve akının birbirlerine arkadaş olmasını konu almaktadır.

Ben... iyi şeylerin benim başıma geleceğine asla inanmayanlardanım. Sessizdim. Kaybolmuştum. Ama o okul... Çantamda beliren bir fotoğraf, yüzünü hiç hatırlamadığım bir kadın ve bana bakan üç yabancı çocuk. Hepsi bir şekilde geçmişimle, hatta belki de benliğimle bağlantılıydı. "En büyük sırlar en gürültülü odalarda saklanır." Ve şimdi o odanın kapısı aralandı. İçeri girip gerçeği bulmam gerek... Ya da sessizliğin içinde sonsuza kadar kaybolmam.

Bir gazoz açacağının hayatımı değiştireceğinden habersizdim... SEVGİLİ OKURLAR umarım gençlik aşk kurgumuzu beğenir okumaktan zevk alırsınız 🌸

"The story narrates the fantastical journey of a young hero, empowered by the mysterious abilities of a magical stone. Faced with the responsibility of defending the city against malevolent entities using the newfound powers bestowed by the stone, the tale revolves around the protagonist's struggle for protection and personal growth. Guided by the wise entity, Sage Shell, the young hero embarks on an adventurous quest, delving into a world brimming with enchantment and the battle to safeguard a city teeming with mysteries. The narrative promises an exhilarating reading experience, threading through the thrilling discoveries and challenges encountered in this mystical realm."

We gave up our homes, the walls of which we lived in, so that we could see the stars.

Sessizlik koca bir gürültü

Just thoughts and feelings