Gençkızedebiyatı Stories

simayildirim: Ben sadece akraba evliliğini sevmediğimi dile getirdim simayildirim: Evlenmeyeceğiz yani kaankaradag: Not aldım, iki ay on gün sonra görüşelim

Okuldaki herkesin shiplenebildiği bir site kuran Hilal, bir süredir platonik olduğu çocuğun ismini siteye eklemez. Site okulda fazla popüler olmaya başlayınca bu durum çocuk tarafından da fark edilir ve kızın anonim hesabına yazar. "İsmim Hilal bu arada, küçük olmayan Hilal. Ben seninkini biliyorum ama usulen yeniden söyleyebilirsin." "Peki Hilal, küçük olmayan Hilal. Ben Pars Ege ama arkadaşlarım genelde bana Yener der." Modern Külkedisi Masalı.

user123456: ölsene sen ya user123456: yaşamayı hak etmiyosun

Bazı gidişler veda değildir, Sadece ertelenmiş bir başlangıçtır. ^Modern Mahalle kurgusu^

Gerçekten bu çocuk ne istiyor? Pişman mı? Bu salak pişman olmaz. Üzgün mü? O da olamaz. -Ben kalpsizmiyim? -kalpsizsin.

Atlas: Çünkü o çocuğun sana yaklaşmasıyla benim sabrım aynı anda bitiyor. Atlas: Ne diyor da öyle gülüyorsun? Çok mu komik o herif? Mira: Ne demek bu şimdi? Atlas: Şu demek: o çocuk sana fazla yakın fazla bakıyor fazla dokunuyor ve ben bunu izlemeyeceğim. Mira: Ne yapacaksın yani? Sana ne be adam? Atlas: Geliyorum. Atlas:Bizide aynı güldürsün bakalım güldürebiliyorsa

Bazen bir şeyin içinde olduğunu fark etmezsin bile. Her şey normal gibi başlar, hatta güzel bile görünür. Onun bana baktığında hissettirdiği şey gerçek sanmıştım. Sanki beni seçmişti. Sanki ben onun hayatında gerçekten bir yer tutuyordum. Ama sonra öğrendim ki hiçbir şey sandığım gibi değilmiş. O, aslında başka birini saklamak için benimle birlikteymiş. Bir 'yeni ilişki' gibi görünen şey, sadece bir kalkanmış. Ben ise bunun farkında bile olmadan o oyunun içinde yer almışım. Ve en kötüsü ben buna inanmışım. Gerçeği öğrendiğimde içimde bir şey kırıldı. Ama asıl kırılma o değildi. Asıl kırılma, onun dünyasında sandığım kadar önemli olmadığımı anlamamdı. Tam her şey bitti derken, hayatıma bambaşka biri girdi. Aynı dünyadan, aynı sahnenin içinden ama tamamen farklı bir bakışla. Ve o andan sonra hiçbir şey eskisi gibi olmadı.

Okulunun düzenlediği parti gecesinde ansızın öldürülen Lalenin ardından, onun katilinin peşine düşen arkadaş grubu kendini sırlarla dolu karanlık bir oyunun içinde bulur. Aynı okulun koridorlarında birbirinden nefret eden iki grup; yıllardır süren kinler, gizli ilişkiler, yarım kalmış aşklar ve saklanan gerçeklerle birbirlerine daha da bağlanırken, okula yeni gelen Çağla hiç bir şeyin göründüğü gibi olmadığını fark eder. Yer yer dram yer yer eğlencenin olduğu ortaya karışık çerezlik bir gençlik kurgusudur. 🎈

"Bir yanda her şeye sahip ama kalbi boş bir kız:Duru. Diğer yanda ona bakarken bile başkasını gören bir adam: Aras. Ve tam ortada, en yakın arkadaşının görmezden geldiği o kıza dünyaları vermeye hazır sessiz bir aşık. Aras başkasına tutkun, Duru Aras 'a kördüğüm, Kerem ise ikisine de darmadağın... İhanet, sadakat ve karşılıksız aşkın en karanlık hali." ​"Peki, en yakın arkadaşın reddettiği bir mücevher, diğerinin en kıymetli hazinesi olursa ne olur?"

Bir askerin kaybı, bir doktorun hayatı ve kaderin sessizce yazdığı bir karşılaşma... Aynı cenazede yolları kesişen iki yabancı, acının içinden doğan bir bağla birbirine yaklaşır. Bazen en beklenmedik anlar, en büyük başlangıçlara dönüşür.

Yıllar sonra onu karşımda gördüğümde kendimi tutamayıp ağlamaya başlamıştım. Bir insan hiç mi değişmezdi... Gözlerinin içine baktığımda gözümün önüne gelen ve bana gülümseyen on beş yaşındaki haliyle bende ona gülümsedim ellerimi sakallarının arasında gezdirip dudağına yıllar önceki gibi masum saf ve içten bir öpücük kondurdum. Hafifçe kafasını arkama uzattığında oğlumla göz göze geldi merhaba ufaklık dediğinde öz babasına bile gülümsemeyen oğlum Barış'a gülmüştü... onu kucağına alıp yanıma geldi ve bize sarıldı sanki... artık bir aile gibiydik. Sanki artık tamamdım.

This is the deepest reach of minds, the very pits of hell. Here, every filth is draped in a shroud of deception. Adulteries, murders, and thefts are laundered, one by one. This place bears no resemblance to the world where sunlight filters through dense trees. We thrive on malice here; we are sustained by evil. You call them "human," but we call them demons. Welcome to Blackwood Manor. Sorrowful spirits roam the corridors of this estate, where magnificent walls rise high. Champagne overflows from goblets, And every poison is sipped from silver spoons. This is Blackwood Manor. Unless the Lord wills it, not even a bird may fly over its peaks. As the cold air of England fills the lungs... One enters this manor through a desolate path. Grand, elegantly wrought iron gates swing open. A small warning: the gates are always inviting, Yet it is not always a pursuit of good intent. Welcome to Blackwood Manor. Secrets lie beneath this soil, contrary to the dead. Welcome to Blackwood Manor. Does it harbor a killer, or does it absolve one? In time, you shall learn. Remember, the most securely guarded secrets Are those that never escape your lips. Welcome to Blackwood Manor. Be careful, do not get caught. And believe nothing that I have told you.

İnsanın canını en çok sevdikleri yakarmış. Çünkü en çok onlara güvenip, en çok onlara sığınıp, onları bir liman ve bir ev sayarmış. Şimdi ne mi oluyor, iki sevdiğim insan canımı yakıyor.Biri en yakın arkadaşım dediğim arkadaşım, diğeri de her şeyim, tek şeyim olan sevdiğim adam.

abi ilk olarak ben bayadır hikaye yazmaya çalışıyorum neredeyse 50 milyon kadar başarısız hikaye girişimim var ulan bu kadar gerizekalı olunmaz be

Rüyalar bilinçaltımızda yatan şeylerdir... anlattığım rüyalarım belkide size beni anlatıcak

"Gözlerin beyaz, gözlerin"derince yutkundu. Kahvelerin en koyu tonu yüzümde geziniyordu, elleri daha da sıkılaştı. "Farklılar"kelime ağzından bir şiir gibi çıkıyordu ve ben bu şiire kapılmaktan korkuyordum. Arkamda tuttuğu ellerimi daha da sıkı sardı, tekrar doldu kulaklarıma o şiir gibi sesi. "Bu farklılığın beni sana daha çok çekiyor" gözlerimi açsam bir uçurumun kenarından düşecekmiş gibi hissediyorum, lal olmuştu dilim. Yutkunma sesi ilişti kulaklarıma. "Onlar benim lanetim" beni daha çok kendine çekti. "Bu laneti benimle paylaş" taşıyamadığım acımı istiyordu sağ gözümde hissettiğim sıcak dudaklar. Gözümden akan yaşla buluştu.

This book is made by Dark_Tear and Mebrulee Were really best friends making a book together. Were both really excited to share this with you all. We both hope ya enjoy this story.

Eldermere'ye hoş geldiniz. Burada insanlar ölmez, yalnızca hatırlanır. Kasabaya yeni gelen herkes huzuru bulur-ta ki rüyalar başlayana kadar. Geçmişe ait olmayan anılar, ormanda kaybolan insanlar ve birbirini tanıyormuş gibi hisseden iki yabancı... The Town That Remembers, aşkın bir lanete, hatırlamanın bir cezaya dönüştüğü bir kasabada, kurtuluşun bedelini soruyor. Çünkü bazı ruhlar asla gitmez.