Gerçek Stories

Beni şaşırttın." Dedi Teoman Deniz kaşlarını çattı "Derken?" Sesi hafif sert çıkmıştı ama kaba değildi. Teoman o alaycı sırıtmasını asla bırakmadı. "Senin gibi bir asi kız bu okula gelmezdi. Yanılıyor muyum özgürlük abidesi?" Bakışları alaycı ve biraz da dalgacıydı. Onu zorbalamıyordu aksine denizin ona bulaşmasını istiyordu. Deniz derin nefes verdi ve Teoman'a bir adım attı. "Okula geldim,evet! Belkide sizin bu zenginlik abidesi hayatınızı yıkmaya gelmişimdir." Bakışları meydan okuyucuydu. Deniz her zaman böyleydi. Eser geçerdi. Teoman alaycı bir bakış attı asla bu tavrından vazgeçmezdi ama denize bakışları farklıydı. Ellerini iki yana açtı ve denizin gözlerine baktı. "Bu kollar yıkılmayı bekliyor asi. Haberin olsun;)" Bu lafı ile deniz kaşlarını çatıp sinirle arkasını döndü ve yürüdü. Teoman sırıtıyordu. Ama barışın denizin yanına geldiğini görene kadar sürmüştü Bunu takmak istemedi ama eli sertleşmişti. Yanına gelen sılayı bile görmedi gözü bakışları sadece barış ile konuşan denizdeydi. Deniz ise ona sanki özellikle bakmıyor gibiydi. Bu işe Teoman'ı daha da çekiyordu derine. Derine derine. Belki de en karanlığa. Belki en aydınlığa. ~~~~ Teoden kurgusu sizlerle

Poyraz, Nergis, Defne ve Polat... Artık sadece bir ailenin değil, iki dev sülalenin "Kınalı Kuzuları". Onları ayırmaya çalışan her yalan, bu kez karşılarında devleşmiş bir Ortaklık bulacak. "Biz artık iki ayrı taraf değiliz; biz, geçmişin yalanlarını beraber yakan tek bir aileyiz!"

....

...

21. yaş gününün birkaç günlerinden birini yaşayan Liva,oldukça karamsar hayatının ortasına koymak zorunda kaldığı fotoğrafçılığı kullanabileceği en iyi dal olan gazetecilik bölümü ile taçlandırarak karamsarlığa yalan serpiştirdi. sadece bu ülkede değil,bu hayatı yaşamak için gereken para herkes gibi onada lazımdı. o ise geceleri restoranlarda sürünmekten bıkan genç bir kızdı sadece. ya da işini layığıyla yapmak isteyen bir kız. paranın yolu nereden geçecekti? fotoğraflara sığdırmaya çalıştığı yalanlardan mı,karamsar olan hayatını zindana çevireceğini bile bile bulaşacağı boksör Sıraç Koraldan mı? . . . . . . gittiğinde-göksel -kitap tamamen bana aittir- -kurgudan ibarettir gerçeği kapsamamaktadır-

"Ben Kumsal Ece, hayatımda hiçbir şeyden korkmazdım. Taki hayatım kökünden değişene kadar." 17 yaşında olan Kumsal Ece, kötü hayat koşullarında yaşamak zorunda olan genç bir kızdır. Hayatı okula gitmek, her saat iş çalışmak ve onu zerre sevmeyen anne babasına katlanmakla geçer. Bir gün zengin bir aile iki kızların karıştığını söylerler. İşte Kumsal Ece'nin hayatı tam da orda başlar. 5 abi, bir ikiz, bir de erkek kardeş ne kadar iyi olunabilirdi? Peki ya istenmemek? Onu kaldırabilir miydi? Gururlu mu gururlu Kumsal Ece, önyargılı beş abi, bir ikiz ve erkek kardeş. *** ~Gülüşlerimizi çalan her biri için bir çiçek dikelim. Çevremiz çiçek bahçesi olsun. Acılara gül, özleme papatya ekelim. Etrafımızı güzel kokular sarsın.~ (Bir abi kitabı klişesidir. Mantık hataları, yazım yanlışları vb. olabilir. Bunun bilincinde okuyun.)

Bir kasaba. Bir kadın. Ve asla söylenmemiş bir çığlık. Mira'nın sessizliği sadece bir yas değil... belki de bir intikamın ilk sesi.

İnsanlığın tarihi boyunca hayatta kalmak için ürettiği her sistem gene insan faktörü duvarına toslayıp çürümüştür. Peki insan faktörünü çıkartarak yeni bir sistem kurmak mümkün müdür?

Siz kendi hayatınızda yabancı olmak ne demek bilirmisiniz? Aslında herşey bilinç altı meselesidir. bir hiçliğin içindeki kalabalığı okuycağınız bu hikayede kaybolmamanız dileğiyle=)

Hayat herkese adil değildir. Herkes hata yapar. Eğer her şeyin bittiğini düşünüyorsanız çok yanılıyorsunuz. O çarptığınız duvarlardan bile çiçekler filizleniyor. Hayatımızda ölümden başka sona yer vermeden devam eden güçlü insanlar için.

Kitap bir kültürdü ben kitap kadınıyım sen okursun okumazsın beni hiç ilgilendirmez ben kitap severim!