Gercekailem Geschichten

klişe gerçek ailem kitaplarından bıktınız mı işte bu kitap tam size göre...

"Ben Kumsal Ece, hayatımda hiçbir şeyden korkmazdım. Taki hayatım kökünden değişene kadar." 17 yaşında olan Kumsal Ece, kötü hayat koşullarında yaşamak zorunda olan genç bir kızdır. Hayatı okula gitmek, her saat iş çalışmak ve onu zerre sevmeyen anne babasına katlanmakla geçer. Bir gün zengin bir aile iki kızların karıştığını söylerler. İşte Kumsal Ece'nin hayatı tam da orda başlar. 5 abi, bir ikiz, bir de erkek kardeş ne kadar iyi olunabilirdi? Peki ya istenmemek? Onu kaldırabilir miydi? Gururlu mu gururlu Kumsal Ece, önyargılı beş abi, bir ikiz ve erkek kardeş. *** ~Gülüşlerimizi çalan her biri için bir çiçek dikelim. Çevremiz çiçek bahçesi olsun. Acılara gül, özleme papatya ekelim. Etrafımızı güzel kokular sarsın.~ (Bir abi kitabı klişesidir. Mantık hataları, yazım yanlışları vb. olabilir. Bunun bilincinde okuyun.)

Kendi hayatını umut ışığı olan, olmak zorunda olan bir kızın hikayesi. Hayatındaki her şeyi kedi tek başına halletmek zorunda bırakılan bir kız. Yeni ailesine uyum sağlayabilecek mi? O hep 'Ben kendim hallederim.', 'Tek başıma yapmalıyım.' alışkanlıkları bırakabilecek mi? Hoş onu karşılama biçimleri bırakmaması yönünde olacak. Fakat ya bir gün birbirlerine alışırlarsa? O zaman ne olacak o zaman bırakabilecek mi? Yada bırakamayıp kendi başına mı yaşayacak? Belki de hiç birbirlerine alışamayacaklar? Sonuçta o kendini bildiği ilk andan beri her şeyi kendi başına halletmiş biri. Bu kolay bir şey değil. Acaba ne olacak? Hadi gelin beraber bakalım.

"Bazı insanlar ailesini bulur, bazıları ise ailesi tarafından bulunur..." Karsu, 16 yaşında, lise 2. sınıfa giden, hayatı boyunca kendini hiçbir yere ait hissedememiş bir kızdı. Bir zamanlar birlikte yaşadığı ailesiyle hiçbir zaman anlaşamamış, sevgiyi ve sıcaklığı hep uzaktan izlemişti. Bir gün hayatı tamamen değişti.

Yks sınavında panik atak geçiren kız ve ona koçluk yapan oğlan

long lasting reunion between a father and son.. Just start reading.

Başka bir ihtimalde, sevilebilir miydim?

Ben Açelya, 17 yaşıma kadar abim ve babamdan şiddet görmüş ilacımı hep sokaklarda aramıştım. Karıştığım yeraltıyla örgütün vazgeçilmez zekası olmuştum. *Güçlü kadın kurgusu okumak istiyorsanız buyrun 17 yaşında Açelya Soylu*

16 yıl boyunca ona bir kez olsun sevgiyle bakılmamış bir ailede büyüyen Afra, okul dolabında bulduğu gizemli bir notla gerçekleri öğrenir ve bütün dünyası başına yıkılır. *** Tuttuğum kağıt parçası o kadar ağır geliyordu ki. Karşımdaki yabancı insanlara baktım ne yani bu kadar yıl ben bir hiç uğruna mı acı çekmiştim? "Ya siz hiç mi merak etmediniz onca sene? Ben kendi kendimi büyüttüm bu on altı yılda. Bundan sonra da yaşayabilirim."

Hastanenin o ağır, ilaç kokan koridorlarında tek duyulan şey, makinelerin ritmik ve sinir bozucu sesiydi. Sefer Ağa yatağa adeta çivilenmişti; gözleri bir şeyleri anlatmaya çalışsa da bedeni ona ihanet ediyordu. Kapı büyük bir gürültüyle açıldığında içeri giren Aslan, Çağrı, Alaz ve Yiğit'in yüzündeki buz gibi ifadeyi gördüm. Ahsen ise tam kapının önünde, elinde tableti ve ağzına kadar dolu valiziyle duruyordu. O meşhur, herkesi kandıran 'kız kardeş' maskesi artık tamamen düşmüştü. Yüzünde, bu zamana kadar sakladığı o soğuk ifadeyle abilerine baktı." "Yiğit hırsla yanındaki sandalyeyi devirip Ahsen'in üzerine yürüdü, 'O mektubu okuduk Ahsen! Kim olduğunu, neyi çaldığını, hayatımızı nasıl bir enkaza çevirdiğini biliyoruz artık!' diye bağırdı. Ahsen hiç oralı olmadı, sadece zafer kazanmış bir komutan edasıyla gülümsedi. 'Öğrenmişsiniz demek... Geç kaldınız. Ben artık bu yalan dolu hayatın, bu sizin 'mükemmel' ailenizin bir parçası değilim,' dedi. Bakışlarını yatakta kıpırdayamayan babasına çevirdiğinde sesi daha da soğuklaştı: 'Beni evladın gibi büyüttüğünü sandın, değil mi? Oysa ben senin o çok sevdiğin şirketini, onurunu ve tüm geleceğini adım adım yaktım. Gerçek ailemi bulmaya gidiyorum, beni bir daha asla bulamayacaksınız.'" "Ahsen masanın üzerine bir kağıt bıraktı, 'Sizinle paylaştığım her ekmek zehir zıkkım olsun. Paralarınızla, mülkünüzle batın! İnşallah hepiniz ölürsünüz,' yazan notu sanki bir hançer gibi masaya çiviledi. Aslan ona hamle yapacakken Ahsen gölge gibi odadan süzülüp çıktı. Topuk sesleri koridorda yankılanıp kaybolurken, odada boğucu bir sessizlik kaldı. Not masada öylece duruyordu, abiler öfkeden çıldırmış haldeydi, babaları ise sadece sessizce akan gözyaşlarıyla o nota bakabiliyordu. Artık o odada bir aile değil, birbirine yabancılaşmış dört adam ve çaresizce

"1" İnsan doğar, yaşar ve ölür. "2" Bazı insanlar yaşarken ölür. "3" Bazıları ise başkaları yaşayabilsin diye ölür. "4" Karşımda şınav pozisyonunda olan alplerimde gözümü gezdirdim Hepsi birbirinden cesur birbirinden deli birbirinden gözü kara olan alplerim. "5" Onlar başkaları rahat nefes alsın, huzurla başlarını yastığa koysunlar diye canlarını ortaya koyanlar "Kaç oldu asker" diye gürce bağırdım "Sıfır komutanım" hepsinin gür sesi karargahı inletirken çektikleri 186'cı şınavdalardı aslında fakat her sorumda aynı cevabı almam yüzümde ufak bir tebessüme sebep oldu. Şimdi sizler bizim kim olduğumuzu merak ediyorsunuzdur. Bizler görünmeyen bilinmeyen hiç duyulmamış olanlarız Bizler ALPLERİZ ASTEĞMEN EMİN USLU TEĞMEN RÜZGAR DOĞAN TEĞMEN GALİP YILDIZ ÜSTEĞMEN HİLAL KİRMEN ÜSTEĞMEN OĞUZ SUSKUN KIDEMLİ ÜSTEĞMEN BİGE SAVAŞÇI VE BEN YÜZBAŞI ARCA ÜLGEN Bizler Alp timiyiz TSK'da bulunan en iyi ilk 3'te olan ordunun bilinen korkusuz Alpleriyiz

onca yıl tek yaşayıp her şey aynı anda olması ayrı bi şey

17 yaşında hayattan bıkmış ama ayriyetten takmayan bir kız ve onun hayatını değiştirecek telefon

İntikam üzerine kaçırılan minik İnci'yi neler bekliyor?

Avukatlığının ilk yıllarında, tüm emniyete ve adliyeye kök söktüren Burse Alin Kaya, arkadaşının esrarengiz ölümüyle hayatının akışı birdenbire değişir. Burse Alin'den şikâyetçi olan bir başkomiser ve savcı arkadaşlarıyla, Burse Alin'in yolları bu olay nedeniyle kesişir.

"Bir soru. Sadece bir soru. 'Yaşamak mı? Boğulmak mı?' düşünmeden cevapladığım için hayatımı cehenneme çeviren tek bir soru, bir seçim, bir tuzaktı. Herkesin ilk duyuşta aynı cevabı vereceği bir soruydu ama bir şeyi unutmuştuk. Bizler birer piyonduk. İçinde olduğumuz oyunsa kesinlikle satranç değildi. Çünkü satranç öldürmezdi..."

18 yaşındaki lavinya taşçı yeni bir okula başlayacak ve hiç beklemediği şeyler le karşı karşıya kalıcaktır

Klasik gerçek ailem kurgusu.

Hepimizin bildiği gerçek ailem kurgularından daha farklı.