Gerçekaile कहानियाँ

"Ben Kumsal Ece, hayatımda hiçbir şeyden korkmazdım. Taki hayatım kökünden değişene kadar." 17 yaşında olan Kumsal Ece, kötü hayat koşullarında yaşamak zorunda olan genç bir kızdır. Hayatı okula gitmek, her saat iş çalışmak ve onu zerre sevmeyen anne babasına katlanmakla geçer. Bir gün zengin bir aile iki kızların karıştığını söylerler. İşte Kumsal Ece'nin hayatı tam da orda başlar. 5 abi, bir ikiz, bir de erkek kardeş ne kadar iyi olunabilirdi? Peki ya istenmemek? Onu kaldırabilir miydi? Gururlu mu gururlu Kumsal Ece, önyargılı beş abi, bir ikiz ve erkek kardeş. *** ~Gülüşlerimizi çalan her biri için bir çiçek dikelim. Çevremiz çiçek bahçesi olsun. Acılara gül, özleme papatya ekelim. Etrafımızı güzel kokular sarsın.~ (Bir abi kitabı klişesidir. Mantık hataları, yazım yanlışları vb. olabilir. Bunun bilincinde okuyun.)

"Bazı insanlar ailesini bulur, bazıları ise ailesi tarafından bulunur..." Karsu, 16 yaşında, lise 2. sınıfa giden, hayatı boyunca kendini hiçbir yere ait hissedememiş bir kızdı. Bir zamanlar birlikte yaşadığı ailesiyle hiçbir zaman anlaşamamış, sevgiyi ve sıcaklığı hep uzaktan izlemişti. Bir gün hayatı tamamen değişti.

17 yaşındaki Deniz'in bir gecede altüst olan hayatı onu hiç tanımadığı öz babasının ve onu istemeyen üç abi ve bir erkek kardeşin dünyasına sürüklerken Deniz'in tek istediği şey kaçmaktı.

_solmuş bir çiçeğin yeniden açması_

Yok saydığım hayatımı arkamda bırakmak isterken o hayatın bana ait olmadığını öğrenmek mi canımı daha çok yaktı yoksa bana ait olmayan acıları çekmek mi bilmiyorum Tek bir cümle benim hayatımı değiştirdi Bir cümle beni geçeklere kavuşturmaya yetti...

annesi sigara alkol bagımlısı olan selin ecem üniversite sınavından sonra annesinden kurtulmayı bekliyordu babası? babasını tanımıyordu annesi izin vermiyordu küçüklükten beri annesinin ona tekrarladığı şey senin baban yok kardeşin yok diyerek üstüne gidiyordu selin ecem abisi ablası kardeşi olsun çok isterdi ama bi gün annesinin bi tek bu konuda haklı olduğunu anladı ama yinede babası olsun çok isterdi annesinin öz annesi olmadığını 9 yaşındayken annesinin yine sinir krizi geçirdiği an öğrendi onu seyordu sevmek için kendisini zorluyodu çünkü başka kimsesi yoktu

Küçüklüğüme dair tek hatırladığım bir çocuktu siyah saçlı kehribar renkli gözleri ile hayaletindeydi

Umut, Londra'nın steril dünyasında kendine buzdan bir krallık kurmuş "Londralı bir Prens"ti. Tek bir emriyle kuralları yıkar, geçmişini okyanusun ötesinde saklardı. Ta ki Mardin'in tozlu sokaklarına geri dönüp, o inkar ettiği karanlıkla bir hastane odasında yüzleşene kadar... O gün Londra'nın kusursuz prensi öldü; yerine, gördüğü o kanlı gerçeklerin hesabını sormaya yeminli bir abi doğdu. Artık neşter sadece hayat kurtarmak için değil, o karanlığı kökünden kazımak için tutulacaktı. Bu klasik bir aile dramı değil; okyanus mavisi gözlerin fırtınaya dönüşme hikayesidir. "Ben artık sadece bir isim değil, o karanlığın önündeki son kalkanım

Savaşlarda, intikamlarda soğuk yapılır. Hiçbir bıçak akıttığı kandan sıcak olmaz. Tuttuğunuz hiçbir el yediğiniz mermiden buz değildir. - Bu kitapta kullanılan ifadeler hiçbir kişi veya kurumla bağlantılı değildir. Tüm hakları bana aittir ve içerisinde başka bir kurgunun reklamı yapılamaz veya hakaret içeren ifadeler kullanılamaz.

Elzem düşman aile tarafından kaçırılmış başka bir hayata sürüklenmişti...

Sevemedim karagözlüm seni doyunca Hep kıskandım seni elden yıllar boyunca - Bu kitapta kullanılan ifadeler hiçbir kişi veya kurumla bağlantılı değildir. Tüm hakları bana aittir ve içerisinde başka bir kurgunun reklamı yapılamaz veya hakaret içeren ifadeler kullanılamaz.

"1" İnsan doğar, yaşar ve ölür. "2" Bazı insanlar yaşarken ölür. "3" Bazıları ise başkaları yaşayabilsin diye ölür. "4" Karşımda şınav pozisyonunda olan alplerimde gözümü gezdirdim Hepsi birbirinden cesur birbirinden deli birbirinden gözü kara olan alplerim. "5" Onlar başkaları rahat nefes alsın, huzurla başlarını yastığa koysunlar diye canlarını ortaya koyanlar "Kaç oldu asker" diye gürce bağırdım "Sıfır komutanım" hepsinin gür sesi karargahı inletirken çektikleri 186'cı şınavdalardı aslında fakat her sorumda aynı cevabı almam yüzümde ufak bir tebessüme sebep oldu. Şimdi sizler bizim kim olduğumuzu merak ediyorsunuzdur. Bizler görünmeyen bilinmeyen hiç duyulmamış olanlarız Bizler ALPLERİZ ASTEĞMEN EMİN USLU TEĞMEN RÜZGAR DOĞAN TEĞMEN GALİP YILDIZ ÜSTEĞMEN HİLAL KİRMEN ÜSTEĞMEN OĞUZ SUSKUN KIDEMLİ ÜSTEĞMEN BİGE SAVAŞÇI VE BEN YÜZBAŞI ARCA ÜLGEN Bizler Alp timiyiz TSK'da bulunan en iyi ilk 3'te olan ordunun bilinen korkusuz Alpleriyiz

Yaşamsu ve Umut Can, Viran malikanesinin istenmeyen "uğursuzları" olarak yıllarca dışlandılar. Karadeniz'in dondurucu soğuğunda bir yatılı okulun taş duvarları arasına sürgün edildiler. Ancak, hastanede tesadüfen ortaya çıkan bir tahlil sonucu, tüm hayatlarını temellerinden sarstı. Kan grupları, abileriyle asla uyuşmuyordu. Peki, onlar gerçekten kimin çocuklarıydı? Yıllarca çekilen bu dışlanmışlık ve yalnızlık, aslında sadece kaderin değil, bir hemşirenin elindeki karışmış dosyaların bir oyunu muydu? Gerçek ailelerini ararken, karşılarına çıkacak olan düşmanları belki de aslında kendi kanlarından gelen kişilerdi.

İlk kurgum olduğu için acemi bir şekilde yazılmıştır, yazım hataları olabilir! Öncelikle, kurgunun kapağındaki erkeklerin hepsi öz abi değil. Sonrasında minik bi spoi; Kurgu anne veya babadan olmayan üvey kardeş aşkı içerir. Karıştırılan kızımızdan kimsenin haberi yokken, karşılaşma sonucu ondan hoşlanmaya başlayan üvey abimiz var. İyi okumalar.

Bir hastane hatasıyla hayatının yanlış aileye ait olduğunu öğrenen Aras, ilk kez gerçekten görülmenin nasıl bir şey olduğunu fark eder. Ama bazı yaralar, insan iyileşirken bile acımaya devam eder.

Hepimizin bildiği gerçek ailem kurgularından daha farklı.