Güzelsevenadam cerita

"Çok seviyorum lan" "Valla çok seviyorum,sürekli yanında olmak istiyorum, elini tutmak istiyorum, sen onu ne zaman öpsen yüreğimde fırtınalar kopuyor, bir tek ben öpeyim bir tek ben sarılayım istiyorum. Annenin ona bulduğu kısmetlerin ağzını burnunun kırmak istiyorum. Onun başka biri ile olma fikri bili beni çıldırtıyor anlıyormusun kardeşim?Anliyor musun şimdi yürek yangınımın nedenini?Affediyor musun kardeşini?Sözünde duramayan bu kardeşini affediyor musun?" Eren duydukları ile ağzı bir karış açık kalmış karşısındaki sarhoş çocukluk arkadaşına bakıyordu.Bu adamın kaç aydır suskunluğu bu yüzden miydi?Bunca zaman ne savaş verdi kim bilir dedi içinden. Sonra baktı kardeşim dediği adama .Karşısına geçmiş ben kardeşini seviyorum diyordu resmen.Ama buna hiç sinirlenmiş degildi. "Nasıl lan? Ne zamandır? "Bilmiyorum, nasıl oldu ,ne zaman oldu hiç bilmiyorum.Ama bildiğim bir şey varsa o da sırf seviyor diye dayak yemek pahasına Topal Hacı'nin bahçesinden kiraz çaldığım, çok korktuğum halde erkekliğe bok sürdürmemek için her seferinde yanında durup korku filmi izlediğim, parkta düştüğünde sırtıma alıp eve kadar taşıdığım, gülüşüyle nefesimi kesen gözümde hala minicik olan o kızı canım pahasına sevdiğimden.Üstelik benim onu minicik gördüğüm gibi o da beni kocaman görüp tıpkı sana dediği gibi bana da ağbi diyorken." Derince nefes aldı iki adam da .Gözunden bir damla yaş aktı rakı masasına. "Ne yapacağım ben kardeşim, bana bir akıl ver Allahını seversen.Ben ne yapacağımı bilmiyorum. Ona bu kadar yakınken dokunamamak ,kokusunu içime çekememek yüreğimi yakıyor.Nolur susma bir şey söyle." "Sana ondan vazgeç ,kardeşimden uzak dur desem?" "Hayır!Asla ,asla ondan vazgeçemem.Ben onu sevdiğimi anladığımda bunca sene boşuna yaşadığımı fark ettim.Şimdi onsuz yapamam. Nefes alamam. Her şeyi de, ama vazgeç deme bana .Ben

🥐🍂 "Bir insanın kalbine sığdırdığı bütün o koca dünya, gün gelir tek bir kelimeye bürünür. Tek bir heceye: SEN." Bursa'daki sahte ve ihtişamlı dünyasından, arkasında kağıt üzerinde kalmış bir evliliğin enkazını bırakarak kaçan 32 yaşındaki gastronomi mezunu pastacı Melike, kalbinin etrafına kale duvarları örüp Kuzguncuk'a sığınır. Mel's Bakery & Coffee onun dünyaya karşı asil direnişidir. Amacı, un kokulu tezgahının arkasında kimseye minnet etmeden sıfırdan bir özgürlük inşa etmektir. Ancak kaderin, hemen yan kapıda nefes alan çok "komşu" bir planı vardır. Mercan Veteriner Kliniği'nin sahibi, 28 yaşındaki Veteriner Hekim Ali Umut Koral; bir sabah kazasında kollarının arasına devrilen bu ürkek, yeşil gözlü kadının ruhundaki o derin yalnızlığı ilk saniyede okur, onu merak eder. Melike her defasında "Umut Bey" diyerek araya duvarlar örmeye çalışsa da; Ali Umut o kadife sesiyle her sabah yan kapıdan "Kolay gelsin şefim" diye fısıldayarak o duvarlardan her gün bir tuğla daha indirmeye kararlıdır. Kuzguncuk'ta kasım yağmurları başlarken, Melike hayatında öğrendiği en tehlikeli duyguyla yüzleşmek üzeredir: Alışmak. Kırılmış bir kadının güvensiz kalbi, iki dükkan arasındaki o bir adımlık mesafeyi aşıp geçmişin enkazından sıyrılabilir mi? Kalp; yaş farkına, mahalle baskısına karşı koyabilir mi? 🐾 Buram buram tarçın kokulu, sıcacık bir Kuzguncuk mahallesi. Yaralı bir kadın ve onun kalbini sabırla şifalandırmaya çalışan naif, pamuk kalpli bir adamın hikayesi...