Handedoğandemir mga kuwento

Hayat bazen bizim elimizde olmayandır... Bir bakarsın yüzüne güler. bir de bakarsın ki derin bir karanlığın içine atar seni. Onların hayatı karanlığın içindeki çukur gibiydi... gittikçe daha derine çeken bir çukur... Her şey zeynep'in ailesi sandığı insanları kaybetmesiyle başlar.Karanlık ,derin bir çukur onu içine çekmişti. Diğer yandan kerem'in hikayesi daha yeni başlıyordu. Yaptığı kaza onda bir çok hasar bıraktı. En önemlisi artık bir geçmişi yoktu. Yeni yepyeni bir hayata sürekledi bu kaza onu. Peki geçmişi onun peşini bırakacak mıydı? Geçmiş diyip geçmeyelim ne olacağı belli olmaz ! Bu hikayede ağlamaya, gülmeye, aşık olmaya var mısınız?