Hastalık truyện

Kaldırımda karşılaştığı yabancı adam... kaldırım üstünde dünyanın son kapısından çıkmak üzere sonunu bekleyen ateşler içinde kıvranan bir beden. Oysa o babasının gücünü unutup evin kapısından ne umutlarla hayallerle çıkmıştı. Biraz buruktu içi bunu hak ettiğini düşünmüyordu ama yeni bir hayatın ona güzel geleceğine inanmıştı. Tabii bunlara inanırken onu güçsüz düşürecek belki de hayatın sonuna getirecek hastalığını unutmuştu. Bir baba kızının hastalığını bile umursamayacak onun ölmesini umursamayacak kadar mı nefret dolu olurdu, bir kalp nasıl bu kadar acımasız olurdu kızına karşı? Peki bu acımasız adamın gerçek kızı değilse ne olurdu?

Ehehe

Bazı ölüler gömülmeyi reddeder. Bir sabah okul ziliyle başlayan sıradan hayat, mezardan yükselen bir fısıltıyla sonsuza dek değişir. "Mezardan Doğan", zombi temasını gençlik dramı, psikolojik gerilim ve karanlık sırlarla harmanlayan sarsıcı bir fantastik kurgu. Ölümün soğuk yüzüyle tanışan bir grup genç, artık yalnızca hayatta kalmakla değil, geçmişleriyle ve birbirleriyle de yüzleşmek zorunda. Güvenin kırıldığı, dostluğun sınandığı, sessizliklerin çığlığa dönüştüğü bir dünyada her karakterin bir sırrı, her sırrın bir bedeli var. Bu sadece zombilerin değil, bastırılmış duyguların ve gömülü travmaların da uyanışı. Ve fırtına, sessizlikle başlar... Ve sen... henüz hiçbir şey bilmiyorsun.

"Minho, bu sefer özür dilemek için yazmıyorum bu mektubu. Çünkü bugün özür dilenmeyecek kadar güzel bir şey yapacağım. Her şeyi unutuyorum, ailemi, arkadaşlarımı ama unutamadığım tek bir isim var Lee Minho. Seni deliler gibi özledim sevgilim, ama buna son vermem gerek. Ben delirdim Minho. Bu sefer gerçekten delirdim. Beni hasteneye yatırdılar, sensiz, çok soğuk burası. Senin kalbinde olmayı yeğlerdim." "Ama bugün her şey değişecek. Bu bizim hikayemizdi. Son değildi yarım kalmıştı fakat sen sonsuz olmayı seçtin Minho. Ben ise beraber sonsuz olmayı seçtim. Eğer beni hala ölene dek sevdiysen, bekle beni sevgilim geliyorum" Özür dilemiyorum sevgilim ben deliyim, sonsuz bir deli.

''Dünyaya karşı sen ve ben, her zaman olduğu gibi...'

hastalık

Bazıları "ruhum öldü , duygusuz bir insan oldum" derler Peki ya bunların hepsine sebep olan tüm dünyada birkaç kişiyse

17 yaşındaki Elva her gece bir ormanda koşuyor. Arkasında kimin olduğunu bilmiyor, ama onu hissediyor. Gördüğü aynalar, yansıyan yüzler, susan bir ses... Geceleri rüyalar, gündüzleri kaybolan insanlar. Ve Elva bir gün fark ediyor: Bu rüyalar sadece bir rüya değil. Hafızası konuşmaya hazır. Peki, dinlemeye cesareti var mı?