Hastane mga kuwento

Hayatta çoğu kez darbeler almış bir askerdi Alparslan. Ve bir gün karşısına yaralarına ilaç olacak o doktor çıkar...

22 yıl sonra ortaya çıkan gerçekler....

Cerrah İskender ve hastanenin yatılı hastası Eren

Lara bir sakarlığı yüzünden hastaneye gider ama şanssızlığı burda son bulamadı... 10 genç 1 bina altında ama çıkabilecek kaç kişi var? Her geçen kat daha da karmaşıklaşırken gerçek dostlar ortaya çıkacaktı. Açlık,susuzluk,tutsak ve korkmuş 10 gence ne olacaktı ki?

On sekiz yaşım bana güzelliklerle gelmesi gerekirken beni tam olarak intihara sürüklemişti. Psikiyatri servisinde yatarken çıktığımda daha başarılı bir girişimde bulunmayı planlıyordum ama 15. günümde birşeyler değişti kalbimde.

𝚣𝚒𝚗𝚌𝚒𝚛𝚕𝚎𝚖𝚎 𝚋𝚒𝚛 𝚔𝚊𝚣𝚊𝚍𝚊𝚗 𝚜𝚘𝚗𝚛𝚊 𝚏𝚛𝚎𝚍𝚎𝚛𝚒𝚌𝚑 𝚎𝚜𝚔𝚒 𝚜𝚎𝚟𝚒𝚕𝚒𝚜𝚒𝚢𝚕𝚎 𝚑𝚊𝚜𝚝𝚊𝚗𝚎𝚍𝚎 𝚝𝚎𝚔𝚛𝚊𝚛 𝚔𝚊𝚛𝚜𝚒𝚕𝚊𝚜𝚒𝚛...

İşinde başarılı olan bir doktorun tedavisi olmayan bir hastalığa kapılmasından sonra kalan günlerini neler yapacağına dair planlar yapmasıyla geçer. Tek düze sıradan ve yalnız bir yaşama sahip olan doktorun başından geçenler onu hayli sarsacak. İlk başta ölmeyi iple çekerken yavaş yavaş ölümden korkmaya başlayan doktor düşünceleriyle savaşamaz ve aklıyla mantığı arasında gidip gelir. Her zorluğa tek başına katlanan doktorun simsiyah karanlık hayatına ışık olmak isteyen biri var. Önyargıyla dolup taşan bu hikayenin sonu asla tahmin edemeyeceğiniz bir raddeye varıyor. umutsuzluğun içinde umut arayan tüm kadınlara ithafen yazılmıştır...

Nehir Soylu... Herkesin "yalnız" sandığı genç bir doktor. Hastane koridorlarında dimdik yürürken, kimse onun boynunda taşıdığı sırrı bilmiyor. Parmağında değil... kalbinin tam üstünde sakladığı bir yüzük var. Ve o yüzüğün sahibi... Baran. Baran, Nehir'in kocası. Ama aynı zamanda görevi yüzünden onu herkesten saklamak zorunda kalan bir adam. Nehir, her gün hayat kurtarırken kendi hayatını sessizce kaybediyor. Komşuların bakışları, insanların fısıltıları ve hastanedeki güç savaşları Nehir'i yavaş yavaş boğuyor. Üstelik başhekim yardımcısı Harun... Nehir'in yalnız olduğunu sandığı anlarda sınırlarını zorlamaya başlıyor. Nehir susuyor. Çünkü konuşursa Baran tehlikeye girer. Baran ise sevgisini hiç saklamıyor. Uzakta olsa bile Nehir'in kalbini sarıp sarmalamayı başarıyor. Ama bazı insanlar... Sevgiye değil, sessizliğe tahammül eder. Ve bir gün Nehir'in dudaklarından tek bir cümle dökülüyor: "Ben yalnız değilim." Bir yüzük... bir sır... bir savaş. Ve aşkın en zor hali: Saklanmak.

Uyandığınızda bir Deliler Hastanesinde uyanacaksınız ve aranızdan biri katil olacak ve bu her 40 dakika içinde tekrarlanacak, kendine dikkat et SAKIN UNUTMA KATİL SENİ BULURSA KAÇMAKTAN BAŞKA ÇAREN YOK DEMEKTİR!!

oğuz: gelmeni istemiyorum nezir: oğuz özür dilerim geleyim göreyim yüzünü oğuz: seni son görüşlerimden biriyse eğer dünden kalma bir ayyaş olarak görmek istemiyorum ben dokuzuncu sınıfta hayran olup onuncu sınıfta tavladığım tatlı nezir olarak kal istiyorum nezir: yavrum son kez falan ne demek öyle gelemedim diye kızıyorsun biliyorum haklısın da ama özür diledim ya oğuz: nezir sen unutuyorsun ama ben kanser hastasıyım hemde ikinci sefer muhtemelen son günlerimi yaşıyorum ve sen bir haftadır her an ölebilecek sevgilini görmeye gelmiyorsun üzerine iğrenç ortamlara giriyosun nezir: bebeğim fazla düşünüyorsun bir defa atlattın bir daha atlatacaksın biz yanındayız oğuz: biz deme nezir biz deme çünkü sen yoksun sebepsiz yere onlardan kopmama rağmen eski arkadaşlarım bile geliyor sürekli arıyorlar kendimi katma çünkü sen yanımda değilsin