Hatıra dzieła

Jungkook aslında şımarık,değerini bilmez,soğuk,uyum sağlayamayan değildi.Jungkook huzur isteyendi ona huzur vermeyenlerden iğrenendi. Jungkook gencecik 20 yaşında bir gençtir,beklemediği anda sürekli çalkalanan ve onu tepetaklak eden bir aile hayatı vardır.Artık bu zihniyeti anlayamadığı için üniversitede psikoloji okuma kararı alır ve ilk ödevi profesörü Bay Park tarafından verilen günlük yazmadır.Rastgele bir yerden aldığı "Kimsesizler Günlüğü" Jungkook'un yaşadığı hayatındaki tüm travmalarını not etmesini sağlar.Ne kadar istemesede bu ona iyi gelir, düşüncelerini taşıyamaz olmuştur çünkü.Ancak ansızın büyük bir şaşkınlıkla bu sefer adamın teki gönül gözünü tepetaklak eder... - Başlangıç: 09.01.2026 Tamamlanma: ?

Bir gün hər şey bitər.Hər şey sona çatar.Hər şey undular.Bircə xatirələr qalar yaddaşda.....

Sıradan bir kız olan Asena Keser,bir akşam ders çalışırken gelen sesle irkilir,bir adamın girdiğini gören Asena gördüklerine inanamaz,fakat inanmak zorundadır.Peki ya?Bu çocukluk arkadaşı ise ve Asena'nın abisinin intikamı için uğraşıyorsa... \\Tanıtım Bütününden\\

Buraya anama bile anlatmadığım şeyleri yazcam. Günlük gibi bişi olcak. Yani umarım birileri okur da kendimi iyi hissederim. Meraklıysanız okuyun. Bazı anılarım komik, bazıları üzücü.

Özgür Deniz Abinin Anılarını Görmek İstermisin O Zaman Bu Kitap Sana Göre

Skye is nearly thirteen and is still emotionless. Will she spend the rest of her life watching people tower over her or will she become top of her class and prove everyone wrong? Original name: Nanoka Original story by @Hatira75 (Jaylen) and alaycock

Bazen ne kadar inanmasak da bu tür şeylere, bir yıldız kaydığında dilek tutarız. Son kalan umudumuzu o yıldızın kuyruğuna bağlar, sonra sessizce gökyüzünden kayışını izleriz. Hatta belki sonraki gün bu yaptığımızla kendi kendimize alay eder, sonra gülüp geçeriz. Ama ben öyle yapmadım.. İnsanlar hatıralarını günlüklerine, telefonlarındaki notlar kısmına yazarlar. Bense bir yıldıza anlattım. O yıldızın o gün kayabileceğini hiç düşünmeden dakikalarca içimi döktüm ona.. Ve şimdi yıldızım kayıyor, bense uzatıp elimi tutamıyorum, öylece izliyorum gidişini.. Sanki giderken bana bir dilek hakkı sunar gibi usul usul, yavaş yavaş kayıyor üstelik.. Oysa benim aklıma ne bu sona yakışır bir dilek ne de herhangi bir hayalim geliyor, sadece susup izliyorum.. Onunla beraber hatıralarım da ellerimden kayıp gidiyor sanki.. Ama yine acıları ve izleri benimle kalıyor.. - Dileğini tutacak mısın? Yoksa boşa mı gidecek bu intihar? Ben sessiz kalınca o devam etti.. - Peki.. O zaman ben dilek tutarım bu Hatıra Yıldızı'nın gidişine yaraşır bir şekilde.. Dilekler söylenirse kabul olmaz derler. Ama bende işe yaramayacak. Çünkü ben, dileğimi dileğime anlatacağım.. Dileğim; yaralarını sarmama izin vermen Yaralı Prensesim, dileğim sensin. Umarım bir gün yaralarını sarabilir, seni hiç olmadığın kadar mutlu ve evinde hissettirebilirim. Artık Hatıra Yıldızın ben olabilir miyim?

Arayışı arayan adamların hikayesi...