Hayvanat Stories

Sadece isteğim,şu üniversiteyi sağ salim bitirebilmekti BİTİREBİLMEMİZDİ... Ta ki şu serseri erkek grubu çıkana kadar... Her ne kadar uzak durmaya çalışsak da duramadığımızı hem de onların bizi durduramadıklarını biliyorduk.Ama İzmir'e bir geliş nedenimiz vardı ve bu nedenlerden hiç biri erkeklerle uğraşmanın kıyısından köşesinden dahi geçmiyordu ve biz bu tatlı belaların başından hakkıyla gelmesini adımız gibi biliyorduk emindik ŞİMDİ ONLAR DÜŞÜNSÜN KIZLARLA UĞRAŞMAK NEYMİŞ?! HAYIR NE MANA YANİ?? *dikkat küfür içerir* *kitabın bütün haklarını hayalin midesindedir*

Yanımıza gelir gelmez hiçbir şey söylemeden kolunu omzuma attı. "Of..." diye derin bir nefes verdi. "Çok yoruldum ya." Şaşkınlıkla ona döndüm. "Yanlış kişiye yaslandın." "Yok." dedi hiç düşünmeden. "Doğru kişiye yaslandım." Gözlerimi devirdim. "Alla alla. Git kendine başka omuz bul." "Bulurum da..." dedi omzuma biraz daha ağırlığını vererek. "Şu an bunun konforu hoşuma gitti." Sinirle ona baktım. "Demek bulduğun ilk omza çöküyorsun. Şu rahatlığa bak." "Bulduğum ilk omuz olsa sana yaslanmazdım." dedi sırıtarak. "Beğenemedin mi?" "Hayır, beğenemedim." dedim. "Ben beğendim." Tam ona verecek yeni bir cevap ararken yüzünde o muzip gülümseme belirdi. "Ben gelince sustuğunuza göre kesin bizim dedikodumuzu yapıyordunuz." "Hıı, işimiz gücümüz yok seni konuşuyoruz." "Kırıldım." "Geçer." Gülümsemesi biraz daha genişledi. "Buz prensesimiz yine formunda." Gözlerimi devirdim. "Bir gün şu güzel bal dudaklarından bana da iki güzel söz çıkar mı diye bekliyorum." İstemsizce bakışlarım dudaklarına kaydı. Dudaklarının doğal pembeliği çok güzel duruyordu. Lanet olsun.