Historishqip Stories

Ajo e ndjen se një hije e ndjek çdo natë. Nuk e di kush është, as pse e kërkon. Por kur ai del nga errësira, ajo kupton një të vërtetë të ftohtë: ai nuk ka ardhur ta shpëtojë... por ta marrë. Dhe arratisja nuk është më një opsion.

Mei vajza qe cdo prind enderron te kete ajo eshte e embel dhe e mir dhe qe gjithmon ben ate i thon por papritur do te shenderrohet ne vajzen me te ftoht ne bote dhe me indiferende.POR KUSH E KTHEU MEIN NGA DJELLI NE SHI?

Kjo histori eshte vetem per ata qe e ndjejn veten si une . Aq shume me pelqen , po aq e urrej veten time . Te pakten mos me urreni ju mua ! UNE KESHTU JAM !

Edhe pse jeta me ka perballur me shume sfida une vazhdoj te luftoj per familjen dhe njerezit qe i dua. A ju ka ndodhur ndonjehere te dashuroni nje person aq shume sa nuk mund te jetoni pa te ? Epo mua po...Vazhdoni te lexoni per te kuptuar historine time 💖

"Copza Hëne" është një histori për copëzat që mbeten nga netët që nuk harrohen. Është për premtimet që thyhen nën dritën e zbehtë të hënës, për fjalët që nuk u thanë kurrë, për puthjet që mbetën pezull në ajër. Në këtë rrëfim, dashuria dhe dhimbja vallëzojnë bashkë, si drita dhe hija që fshihen pas reve. Nëse ke humbur ndonjëherë një pjesë të vetes, do ta gjesh këtu - mes copzave të hënës."

Klara nje vajz e vogel ne moshe por teper e madhe per te dashuruar kaq shume. rastesisht njeh nje djale I cili ishte shume vite me I madh . Ajo qe e beri klaren ta dashuroje ishte buzqeshja dhe çiltersia e tij. Drama e kesaj dashurie teper e madhe mbeshtetet ne nje histori te vertet. Lexim te kendshem ........

-Askush nuk duhet ta di sekretin tone! Me keto fjal u rrita e jetoj, ne fillim nuk e kuptoja arsyen ndersa tani e di, njerezit nga frika ate diçkan qe eshte ndryshe nga ta nuk e pranojne dhe e urrejne, harrojne qe me ty kane qendruar me dite e muaj, dhe te largojn sikur te kane urryer me vite. Jo nuk i fajsoj sepse ne nuk jemi diçka normale dhe mund edhe ti kuptoj po te kuptonin kete shfaqjen tone te papritur, e papritur per ta sepse ne jetojme keshtu e kane jetuar me shekuj njerezit tane.

Do te doja shume te thosha qe jeta ime eshte e vecante. Qe mund te kendoj me ze si engjell, apo qe naten kthehem ne nje superheroine qe lufton krimin. Por jo. Jeta ime nuk eshte e vecante. Ne fakt shpesh mendoj se jam nje klishe e verte. Jo mendoj, e di qe jam. Nje adoleshente 17 vjecare qe e bazon jeten e saj tek shkolla e shoqeria. Mire, tek shkolla, shoqeria dhe familja dhe pse duhet ta pranoj, kaloj shume me pak kohe sec duhet me ta. Ndoshta me mbysin ambjentet e mbyllura. Ndoshta ndaj acarohem sa here ndodhem ne shtepi, por kur dal, kur eci jam e lumtur. Ndoshta ka te bej me njerezit qe rri. Ndoshta...

-"Nga çfare ke frike?" -"Frike?...Ëhm epo mendoj qe nga perbindeshat.Ka perbindesha te ndryshem ne kete bote;perbindesha qe nuk e shohin veten dhe shfaqin probleme;perbindesha qe i rrembejne femijet;perbindesha qe te mbajne zgjuar dhe perbindesha qe genjejne,perbindeshat genjeshtare jane vertet bezdi,jane shume me shume dinake se sa perbindeshat e tjere sepse ata paraqesin njeriun.Edhe pse nuk e kane mirekuptimin e zemres se njeriut.Ata ngrene edhe kur nuk jane te uritur; ata studiojne edhe kur nuk jane te interesuar ne fakultet; ata kerkojne miq edhe pse nuk dijne si t'i duan.Dhe nese me bie te takoj nje perbindesh te tille atehere do me pelqente te haja prej tij.Sepse ne te vertete une jam ai perbindesh."

-Perse je zgjuar, ora ende eshte 03:23. -Ku ishe, pashe nje enderr shume te keqe. Thashe teksa ai dol nga banjoja dhe erdh afer meje. -Çfare endrre? -Sikur ti po me tradhetoje. -Oh e dashur une nuk do e beja kurre, a e kemi sqaruar kete gje. Tha ai duke me puthur. -Fli tani dhe mjaft mendove gjera te tilla. Ai ra perseri ndersa une ktheva koken nga ai dhe e shikova, nuk po me tregon po genjen, u afrova dhe e putha. -Nese une nuk mund te te kem atehere askush nuk do e bej.