jiNattawat
"ကျွန်တော်က နေကြာပန်းလိုအလင်းေရာင်ရှိပြီးကိုယ်ေပျာ်ရွှင်ရတဲ့အရပ်ကိုပဲမျက်နှာမူချင်တယ်မ။
နွေးထွေးမှု/ဂရုစိုက်မှု/အချစ် နဲ့စစ်မှန်တဲ့ပျော်ရွှင်မှုကိုတစ်ခါမှမရဖူးတဲ့ကျွန်တော်က
တစ်နေ့နေ့တော့
ကိုယ့်ကိုချစ်ပေးမဲ့သူရှိလာမယ်လို့ပဲ မျှော်လင့်ခဲ့တယ်။
အဲ့ဒီေပျှာ်ရွှင်မှုက အကိုဖြစ်နေမယ်လို့တော့
တစ်ခါမှမထင်ခဲ့ဖူးဘူး
မိဘတွေရဲ့အချစ်တွေမ ရရှိပဲနေခဲ့တဲ့ကျွန်တော့်အတွက်
အကိုရဲ့အချစ်ေတွကနွေးထွေးလွန်းတယ်။
ဒါကြောင့်ပဲထင်တယ်...
အကို့အနားရောက်တိုင်း
ကျွန်တော့်နှလုံးသားက
နေကြာပန်းလေးလို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ရှင်သန်လာတာ..."