Huzun storie

Tesadüfleri beklerken mi yaşamalıydı hayatını, Keşkelere mi bırakmalıydı umduğu düşleri? Efe'nin yanlız bildiği Arda'nın tek doğrusu oluşuydu.

"Senin?" diye sordu. "Mila." "Mila, soyadın nedir?" "Kvitka." "Kvitka(Çiçek)." "Evet efendim, Kvitka." "Hayır yani anlamı kvitka.(çiçek)" Mila güldü. Bir an anlayamamıştı. Sarp tekrardan Mila'ya baktı. Biraz incelemeye başladı. "Zerda diyeyim mi sana?" diye sordu. Mila anlayamadı. "Olur efendim ama anlamını öğrenebilir miyim?" "Altın gibi sarı, kayısı çiçeği anlamına geliyor. Hem saçlarınla uyumlu, hem de adınla." Mila saçlarına baktı. Çok hoşuna gitmişti bu lakap. Zerda.

1975 yılının hüzünlü bir sonbaharında, Arnavutköy'de yaşayan 19 yaşındaki Zeynep, ressam sevgilisi Cemal'e âşıktır. Ancak varlıklı babası Necdet Bey, bu aşka karşı çıkar ve kızını zengin bir iş adamının oğlu Enver'le nişanlamak ister. Zeynep, babasının tehditleri arasında Cemal'le son bir kez görüşür. Vedalaşırken Cemal'in ona hediye ettiği kusursuz inciyi denize fırlatır. Bu inci, aşklarının asla ölmeyeceğinin simgesi olur. Yıllar geçer, Zeynep Enver'le evlenir ama Cemal'i asla unutmaz. 2024 yılında, torunu Eda büyükannesinin günlüğünü bulur ve bu gizemli aşk hikâyesinin peşine düşer. Ana Temalar: Yasak aşk, aile baskısı, fedakârlık, vedalaşma, zamanın geçişi, umut, sırlar, kuşaklar arası bağ. Duygu Tonu: Hüzünlü, melankolik, romantik, umut dolu, nostaljik. Uzunluk: Yaklaşık 15-20 sayfa

"Ben Kumsal Ece, hayatımda hiçbir şeyden korkmazdım. Taki hayatım kökünden değişene kadar." 17 yaşında olan Kumsal Ece, kötü hayat koşullarında yaşamak zorunda olan genç bir kızdır. Hayatı okula gitmek, her saat iş çalışmak ve onu zerre sevmeyen anne babasına katlanmakla geçer. Bir gün zengin bir aile iki kızların karıştığını söylerler. İşte Kumsal Ece'nin hayatı tam da orda başlar. 5 abi, bir ikiz, bir de erkek kardeş ne kadar iyi olunabilirdi? Peki ya istenmemek? Onu kaldırabilir miydi? Gururlu mu gururlu Kumsal Ece, önyargılı beş abi, bir ikiz ve erkek kardeş. *** ~Gülüşlerimizi çalan her biri için bir çiçek dikelim. Çevremiz çiçek bahçesi olsun. Acılara gül, özleme papatya ekelim. Etrafımızı güzel kokular sarsın.~ (Bir abi kitabı klişesidir. Mantık hataları, yazım yanlışları vb. olabilir. Bunun bilincinde okuyun.)

Hayatımın değiştiği o sonsuzluk.....

Dokunan herkesi öldüren,bir kılıç düşünün,ama dokunuşundan etkilenmeyen bir savaşçı,Reira Maxwell ve Reira'yı katletmeye çalışan bir suikastçı.

....

Sen benim her şeyim olarak her şeyden daha güzelsin.

Bugün ,gitmek fikriyle kalbime düşenleri ekledim.

Lalezar-- Lale bahçesinden çıka gelmiş bir şair

Hissettiklerimi yazıyorum. Bazen sessiz bir gecede. Bazen aydınlık bir sabahta. En güzel sözler gün doğumunda doğar. En güzelleri gün batarken tutulur.

Bir uçurumdu gönlüm yıllar önce bir defa atladığım daha sonra ise kaybolan o uçurum. Bazı aşklar fedakarlık istermiş. Bizimkisi bambaşkaydı Ahu .Bizimkisi birbirimizi feda etmek değil iki bedenin ölmesiymiş. Kimi insanlara göre ölmek bir bedenin kaybolması. Ben hem senin bedenini hem de hiç sevemediğim ruhunu kaybettim. Ben seni kaybettim Ahu Kaya Belki sen senin olmayan gözleri kaybettin ama inan bana seni kaybetme daha yorucuydu. Şimdi bir uçurum kenarındayım aklım bedenim sadece senin gözlerin...

Have you ever had a moment where you said "I wish"? Could it be that moment actually saved you from the biggest disaster? Maybe the one you couldn't be with would have ruined you... And maybe that tear was a sign of a miracle. This piece tells how regrets can actually turn into salvation. Read it once... maybe your own "I wish" will no longer feel like a burden.