Içses Stories

Bu metin, adını anmadığım birine yazılmış ama aslında kendimi ilk kez açıkça anlattığım bir iç döküş. Bir başlangıcın, bir kabullenişin ve belki de bir vedanın iç içe geçtiği bir yolculuk. Bir konser gecesiyle başlayan hikâye; bir müzik stüdyosunun duvarlarında, pişmanlıkların, yanlış anlaşılmaların, büyümenin ve bastırılmış duyguların arasında devam etti. Bu kitap; söylenemeyenlerin, zamanında anlaşılamayanların ve içte taşınanların sessiz kaydı. İçinde hiçbir rol yok. Abartı yok. Sadece yaşandığı gibi kalan anlar, saklanmış hisler ve sonunda kendime yönelmiş bir yüzleşme var. Okuyan tarafın kim olduğu önemli değil- çünkü bu metin, artık yalnızca bana ait olan bir gerçeğin tanıklığıdır.

bu bir kitap değil içimi döküyorum ama problemleri söylemeden felsefik. anlık bir şekilde yazılmış yani hiç bir kelimeler silinmiyor ne düşünüyorsam o yazılıyor. umarım seversiniz

Ben şeytanın kızıyım. Şaşırdınız mı? Öyle olmalısınız. Bu kolay inanılacak bir şey değil. Ama sabırlı olun-size her şeyi anlatacağım. Adım Elif, 16 yaşındayım. Bu benim hikâyem. Ama sandığınız gibi bir hikâye değil. Ne bir masal ne de bir destan. Bu, bir köyde doğmuş ama asla sıradan bir kız olamamış birinin hikâyesi. Doğduğum günle başlayalım. Yıl 874. Aydın Beyliği'nin Davutlar köyünde, Ege Denizi'nin mavisiyle dağların yeşilinin buluştuğu bir yerde dünyaya gelmişim. Ya da... gelememişim. Annem Fatma ve babam Ahmet, hayatlarının en mutlu anını yaşayacaklarını düşünürken bir kâbusla karşılaşmışlar. Doğduğumda nefes almıyormuşum. Annem çaresizlik içinde ağlarken, babam kollarında cansız bir bebekle kalakalmış. O an, bir mucize dilemiş. Ama o mucize gökyüzünden değil, derinliklerden gelmiş.

iç ses

If you read me, it means you're mentally ill:)