baharimoaratoricesi
Bazı insanlar hayatımıza sessizce girer.
Sonra fark etmeden, anılarımızın en büyük kısmını kaplarlar.
Bahar ve Sulo'nun hikâyesi de böyle başladı. Bir ekranın iki ucunda, mesajlarla, videolarla, şakalarla ve birbirlerine söyledikleri büyük sözlerle...
Birbirlerini çok sevdiler. Sonra uzaklaştılar. Barıştılar. Yeniden uzaklaştılar. Engeller, sessizlikler ve söylenmemiş cümleler aralarına girdi.
Ama bazı bağlar, bittiği söylendiğinde bile insanın içinde hemen bitmez.
Aylar sonra eski mesajlara dönüp baktığında Bahar, geçmişteki Sulo'yu yeniden gördü. Bir zamanlar kendisini ne kadar sevdiğini, kendisinin de ne kadar derinden bağlandığını...
Ve sonra, yaklaşık bir yıl boyunca yalnızca ekrandan tanıdığı insanla ilk kez aynı yerde durdu.
İlk kez gerçekten göz göze geldiler.
Belki bu bir aşk hikâyesiydi.
Belki bir ayrılık hikâyesi.
Belki de iki insanın birbirlerinin hayatında bıraktığı izin hikâyesi.
Ama en çok da "Yaşanmış bir şey, bittikten sonra gerçekten biter mi?" sorusunun hikâyesiydi.
Çünkü bazı insanlar hayatımızdan çıkar.
Ama bazıları, hikâyemizin bir bölümünü sonsuza kadar kendileriyle götürür.